අඹ යාලුවෝ

Showing posts with label රාජු. Show all posts
Showing posts with label රාජු. Show all posts

Saturday, September 3, 2011

සුදුපූසි 16 - දුක සැප නිති පෙරළේ


සුදුපූසි 1                        සුදුපූසි 6                         සුදුපූසි11
සුදුපූසි 2                        සුදුපූසි 7                         සුදුපූසි12
සුදුපූසි 3                        සුදුපූසි 8                         සුදුපූසි13
සුදුපූසි 4                        සුදුපූසි 9                         සුදුපූසි14
සුදුපූසි 5                        සුදුපූසි 10                       සුදුපූසි15

මම කලින් ලිපියෙන් කිව්වේ පූසා ඒ ලෙවල් කරපු හැටි ගැන නොවැ! ඉතිං ඒ ලෙවල් ඉවරවෙලා ෆුල් ෆන් එකේ කාලෙ ගතකරපු පූසාට තිබුන ලොකුම ප්‍රශ්නෙ තමයි සුදුපූසිව දැකගන්න, එයත් එක්ක කතා කරන්න චාන්ස් එකක් නැති වෙච්ච එක. ඒ කාලෙ ඉතිං දැන් වගේ ඉන්ටර්නෙට්, මූණු පොත වගේ අඩවි ජනප්‍රිය වෙලා තිබුනෙ නෑ. ඒ වගේම මොබයිල් ෆෝන් පවා සීමා වෙලා තිබුනෙ සල්ලි යහමින් තිබුනු කීප දෙනෙකුට විතරයි. ඉතිං ඒ හින්දා පූසාට සිද්දවුණේ අර නවය වසරෙදි කළා වගේ සුදුපූසිගෙ ලෑන්ඩ් ෆෝන් එකට කෝල් කරන්න.

මේ වෙද්දි ඉතිං නවය වසරට වඩා සෑහෙන්න දැනුම් තේරුම් තිබුන හින්දා, සුදුපූසිට එයාගෙ ගෙදර අයට හොරෙන් කෝල් එකක් දෙන්න පූසාට එච්චර අමාරු වුණේ නෑ. ඒ වගේම සුදුපූසිත් අකමැති වුණේ නෑ පුරුපුරු එයාට කෝල් කරපු එකට. ඉතිං ඔය විදිහට දෙතුන් පාරක් කතා කළාට පස්සේ මේ දෙන්නා තීරණයකට ඇවිත් තිබුනා ඊළඟ මාසෙ ඉඳලා රිවිෂන් ක්ලාස් යන්න. මොකද ඒ ලෙවල් ෆුල් ෂුවර් පිට කරපු කට්ටිය ඇරෙන්න අනිත් හැමෝම, විභාගෙ ඉවර වෙච්ච ගමන් රිවිෂන් ක්ලාස් යන එක සාමාන්‍ය සිරිතක්. නැත්තං රිසාල්ට් එන කාලෙ වෙද්දි සෙකන්ඩ් ෂයි වලට ලෑස්ති වෙන්න කාලෙ මදි.

කොහොමහරි ඔය අතරේ තමයි රාගම මෙඩිකල් ෆැකල්ටියෙන් වෛද්‍ය ප්‍රදර්ශනයක් තිබ්බේ. ඉතිං පුරුපුරුට ඔය ආරංචිය ඇහිච්ච වෙලාවෙ ඉඳලා හිටියේ කැලේට හඳ පෑව්වා වගේ ෆුල් සොමියෙ. හැබැයි ඒ වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රය ගැන තියන දැනුමේ නිම් වළලු පුලුල් කරගන්න ලැබෙන චාන්ස් එක නිසා ඇතිවෙච්ච සතුටකින්නං නෙවෙයි, ඒ සුදුපූසිව ගෙදරින් එළියට ගන්න චාන්ස් එකක් මේ වැඩෙන් ලැබෙන හින්දා.

පුරුපුරු දැනගෙන හිටියා සුදුපූසිට මේ මෙඩිකල් එක්සිබිෂන් එක බලන්න යන්න කතා කළොත් එයා කීයටවත් නෑවිත් ඉන්නෙ නෑ කියලා. ඒ වගේම සුදුපූසිගෙ ගෙදරිනුත් ඒ වගේ වැඩ වලට අවසර නොදී ඉන්නේ නෑ. ඉතිං මේ පණිවිඩේ සුදුපූසිට කිව්වාම හිතුවා වගේම සුදුපූසිත් වැඩේට උඩින්ම කැමති වුණාලු. ඒත් ඉතිං පුරුපුරුටයි සුදුපූසිටයි කපල් එකකට වගේ තනියම යන්න බැහැ නොවැ! ඒ හින්දා පූසාට සිද්ද වුණාලු එක්සිබිෂන් එක බලන්න යන්න සෙට් එකක් ලෑස්ති කරගන්න.

ඉතිං පුරුපුරුගෙ ඉන්විටේෂන් එක පිළිඅරගෙන අන්තිමට සෙට් වෙච්ච කට්ටිය තමයි උපාසක, මාලුකට්ටා, ඤාව්වා, මී කතුරා සහ රාජු. ඒත් අවාසනාවට වගේ සෙට් එකට ගෑනු ළමයෙක් එකතු කරගන්න විදිහක්නං පූසන්ට තිබුනෙ නෑ. මොකද එලිජිබල් වෙලා හිටපු එකම ගෑනු ළමයා වෙච්ච කලුකුමාරිත් මේ දවස්වල හිටියේ පූසොත් එක්ක ටිකක් නොරොක් එකේ. ඒ හින්දා අන්තිමට සුදුපූසිට යන්න සිද්දවුණේ කොල්ලො කට්ටියත් එක්ක තනියම.

කොහොමහරි ඉතිං අපේ පුරුපුරුත් නියමිත දවසේ ෆුල් ඩීසන්ට් පිට ආවලු ගම්පහට. කලින් දවසේ කර ළඟට වවාගෙන හිටපු, සංගක්කාර කට් එක සහිත කොන්ඩෙ කපනකොටනං පූසාට ඇතිවුණේ සෑහෙන දුකක්. ඒ වගේම එදා උදේ, මෑන්ස් බොහොම දුක් මහන්සියෙන් අඟලක් විතර වවාගෙන හිටපු රැවුල කපන්නත් පුරුපුරුට සිද්ද වුණා. ඒත් ඉතිං ගස් වැද්දෙක් වගේ සුදුපූසි ඉස්සරහට යන්න බෑ නොවැ! ඒ හින්දා තමයි බොහොම දුකෙන් වුණත් පූසා තීරණය කළේ රැවුලයි කොන්ඩෙයි කපන්න.

ඉතිං ඔය විදිහට කට්ටිය ගම්පහට සෙට් වෙලා රාගම බලා පිටත් වුණේ උදේ පාන්දරමයි. ඔය අතරේ විශේෂ දෙයක් විදිහට සිද්දවුණේ මේ කණ්ඩායමට අලුත් සාමාජිකාවක් එකතු වෙච්ච එක. ඒ පූසො දන්න අඳුනන කොළඹ ඉස්කෝලෙ ගිය නංගි කෙනෙක්. විශේෂයෙන් මේ නංගි අපේ මාලුකට්ටා එක්ක තරමක හිතවත්කමක් තිබුනා. එයාගේ නම තමයි ලයිට්. ඉතිං ලයිට් ගම්පහ ඉන්නවා දැකපු මාලුකට්ටා කළේ විහිළුවට වගේ එයාටත් රාගම යන්න කතා කරපු එක. ඒත් මාලුකට්ටා හිතපු නැති විදිහට මේ යෝජනාවට ලයිට් කැමතිවුණේ එක පයින්. මම මෙතනින් එහාට මේ කතාවේ මාලුකට්ටා සහ ලයිට් ගැන ලියන්න යන්නේ නෑ. මොකද ඒ ගැන ඔයාලාට වෙනම ලිපියකින් කියවන්න පුලුවන් වෙයි.

කොහොමහරි ඉතිං ටිකදුරක් යද්දි තමයි සුදුපූසි පුරුපුරුට සුභ ආරංචියක් කිව්වේ. සුදුපූසි රාගම යන්න ගෙදරින් පර්මිෂන් ගන්නකොට එයාගෙ අම්මා කිව්වලු පුරුපුරු වගේ වැදගත් ළමයෙක් එක්ක මේ ගමන ගියාට කමක් නෑ කියලා. මේ වෙද්දි සුදුපූසිගෙ අම්මා දැනගෙන හිටියා පූසායි ඉස්සායි තමයි සුදුපූසිට හිටපු පිරිමි යාලුවො කියලා. ඉතිං කොල්ලො දෙන්නාවම පොඩිකාලෙ ඉඳන් දන්න හින්දා සුදුපූසිගෙ අම්මා අකමැති වුණේ නෑ සුදුපූසි මේ දෙන්නාව ආශ්‍රය කරනවාට.

ඉතිං අනාගත නැන්දම්මා ඉස්සරහා තමන්ගේ කාඩ් එක හොඳයි කියලා දැනගත්ත පුරුපුරුට ඇතිවුණේ සෑහෙන සතුටක්. ඒත් ඉතිං පූසාට ප්‍රශ්නෙකට තිබුනේ නැන්දා තමන්ට කැමති වුණාට දුව තමන්ට කැමති නැති එක තමයි.

ඔය විදිහට මෙඩිකල් ෆැකල්ටි එක ගාවට ගියාට පස්සේ තමයි කට්ටියට තේරුනේ හිතුව තරම් ලේසියෙන් එක්සිබිෂන් එක බලන්න ලැබෙන්නෙ නෑ කියලා. මොකද පාරෙ කිලෝමීටර් බාගෙක විතර දුරට සෙනඟ ඉන්නවා පෝලිමේ. ඉතිං අපේ යාලුවො සෙට් එකත් එකතු වුණාලු මේ පෝළිමට. කට්ටිය පෝළිමේ හිටියට මොකද, පෝළිම ඉස්සරහට යන්නේ බොහොම ඩම්බ්නෙක් ජර්නි* එකකින්ලු. ඉතිං මේ විදිහට පැය දෙක තුනක් හිටියත් ප්‍රදර්ශන භූමිය ඇතුලට යන්න අපේ යාලුවන්ට චාන්ස් එකක් ආවෙ නෑ.

පුරුපුරුනං මේ වෙච්ච දේ ගැන හිටියේ හිතේ මල් පිපිලා වගේ හැපී එකෙන්. මොකද සිද්දවුණේ මෑන්ස්ට කියලාවත් කරගන්න බැරි දෙයක්. අපේ පූසාට පුලුවන් වුණාලු කවදාවත් නැතුව පැය ගානක් තිස්සේ සුදුපූසිත් එක්ක කතා කර කර ඉන්න. කොටින්ම ඒ පැය ගානටම පූසාට පොඩ්ඩක්වත් දැනුනේ නෑ වෙලාව ගතවෙන හැටි. ඉතිං පුරුපුරු ප්‍රාර්ථනා කළේම පෝළිම දිගටම ඒ විදිහටම තිබේවා කියලලු.

අපේ පූසාගේ හැපිය ඉහවහා ගියේ හදිස්සියෙම වහින්න පටන් ගත්ත හින්දා. මොකද වැහි කාලයක් වෙලත් මේ කට්ටිය ළඟ කුඩ තිබුනේ හිටපු ගානෙන් බාගෙකට හරියන්න. අපේ කට්ටිය කවද්ද ඉතිං කුඩ පාවිච්චි කළේ? කොහොමහරි හිටපු අනිත් කට්ටිය තිබුන විදිහට කුඩ ටික ෂෙයාර් කරගනිද්දි, පුරුපුරුටයි සුදුපූසිටයි සිද්දවුණේ එකම කුඩයක් යටට යන්න. මොකද ඒ හරියේ වැස්සකට යන්න කියලා හරිහමං තැනක් තිබුනෙත් නෑ. අනික වෙන කොහේටහරි ගියොත් පෝළිමේ ඉඩ නැති වෙනවා.

ඉතිං මේ හිරිපොද මල්වැස්ස වහිද්දි පුරුපුරු බොහොම සතුටින් කුඩේ දිග ඇරලා සුදුපූසිට කිව්වලු කුඩේ යටට එන්න කියලා. සුදුපූසිත් ඉතිං ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරිලා, වෙන කරන්න දෙයක් නැති හින්දා පුරුපුරු ඉහළපු කුඩේ යටට ආවලු. යාලුවො කට්ටියත් මේ දෙන්නාට පොඩ්ඩක් විහිළු කරන්න අමතක කළේ නෑ. කොහොමහරි තවත් වෙලා ගතවෙද්දි මේ එක්සිබිෂන් එක බලන වැඩේ කට්ටියටම එපා වෙලා තිබුනේ. ඉතිං අන්තිමට හවස් වීගෙනත් ආපු හින්දා යාලුවො සෙට් එක තීරණය කළාලු එක්සිබිෂන් එක බලන්නෙ නැතුව ගෙදර යන්න.

එදා කට්ටිය ආපහු රාගම ඉඳලා ගම්පහට ගියේ කෝච්චියේ. ඒ යනගමනුත් පුරුපුරුයි සුදුපූසියි බොහොම නිදහසේ කතා කර කර තමයි ගියේ. ඒ වගේම ගම්පහ ඉඳන් රෙදිගොඩ බස් එකක ගිහින් සුදුපූසිව ගෙදර ගාවින්ම බස්සවන්නත් පූසා අමතක කළේ නෑ. ඉතිං එදා අපේ පුරුපුරු ගෙදර ගියේ කවදාවත් නැති තරම් සතුටින්. සුදුපූසි වුණත් එදා හිටියේ ගොඩක් සතුටින් බව පූසාට නොතේරුණා නෙවෙයි. ඉතිං එදා දවස අවසාන වුණේ පුරුපුරුවයි සුදුපූසිවයි තවත් එකිනෙකාට ළං කරලා.

රාගම ගිහින් සති දෙකකින් තමයි අපේ යාලුවො කට්ටිය රිවිෂන් ක්ලාස් යන්න පටන් ගත්තේ. පුරුපුරුයි සුදුපූසියි ගියේ කලින් කතා කරගත්ත විදිහට එකම ක්ලාස් වලට. මේ දෙන්නා බයෝ වලට ගියේ වසන්ත සර්ගෙ ක්ලාස් එකට. ඒක තමයි ගම්පහ දැනටත් තියෙන ලොකුම බයෝ ක්ලාස් එක. ෆිසික්ස් වලට ගියේ ඒ වෙද්දි නවක ගුරුවරයෙක් වෙච්ච ජලන්ත නියසූරිය සර්ගෙ ක්ලාස් එකට. කෙමිස්ට්‍රි වලට යන්න ක්ලාස් ක්ලාස් එකක් නැතුව ඉන්නකොට සුදුපූසි තමයි පුරුපුරුට කිව්වේ විද්දෙබතා සර්ගෙ ක්ලාස් එකට යමු කියලා.

විද්දෙබතා සර්ගෙ ක්ලාස් එකේ තිබුනේ පුරුපුරුට කොහෙත්ම හුරුපුරුදු වාතාවරණයක් නෙවෙයි. මොකද මේ වෙද්දි හිස්සැල්ල සර්ගෙ ඇරෙන්න පුරුපුරු ගිය ක්ලාස් හැම එකේම තිබුනේ බොහොම නිදහස් වටපිටාවක්. කොටින්ම සමහර ක්ලාස්වල පූසා කාලය ගතකළේ හූ කිය කියා. ඒත් විද්දෙබතා සර්ගෙ ක්ලාස් එකේ තිබුනේ දරුණු නීති රීති. ක්ලාස් එකේ ළමයෙක් පොඩි වැරැද්දක් කළත් දරුණු විදිහට බැනවදින එක තමයි සර්ගෙ පුරුද්ද වුණේ. විශේෂයෙන් ක්ලාස් එක ඇතුලේ කතා බහ සම්පූර්ණයෙන් තහනම්. ඉතිං මේ විද්දෙබතා සර්ගෙ ක්ලාස් එකේදි තමයි අපේ පුරුපුරුට විශේෂ සිද්දියකට ෆේස් කරන්න වුණේ.

මේ වෙද්දි පුරුපුරු ක්ලාස් එකට ඇවිත් ගතවෙලා තිබුනේ දවස් දෙකයි නැත්තං තුනයි. පුරුපුරු වගේම මාලුකට්ටා, ඤාව්වා, උපාසක සහ මී කතුරා ආවෙත් මේ ක්ලාස් එකටමයි. ඉතිං පූසො සෙට් එක සුපුරුදු විදිහටම වාඩිවුණේ ක්ලාස් එකේ අන්තිම පේළියේ. එදා කොහොමහරි විද්දෙ සර් ළමයින්ට හදන්න ගානක් දීලා ක්ලාස් එකෙන් එළියට ගියාලු. හැබැයි ඒ සර් පන්තියේ නැති වුණත් ළමයින්ට කෑ ගහන්න තහනම් කරලා අවවාද කළාට පස්සේ.

පූසො කියන්නේ ඉතිං එක විදිහකට ඉන්න පුලුවන් කට්ටියක් නෙවෙයි නොවැ! ඉතිං සර් පන්තියෙන් එළියට ගිය ගමන්ම කට්ටිය පටන් ගත්තලු ලෝක දේශපාලනය, තෙල් මිල වගේ හරවත් මාතෘකා ගැන කතා කරන්න. ඒකෙන් මේකෙන් වුණේ කට්ටියට සර් දීපු ගාන හදන්නත් බැරිවෙච්ච එක.

ඔය මොහොතෙම තමයි විද්දෙබතා සර් කොහෙද මුල්ලක ඉඳලා එකපාරටම මතුවුණේ. කිව්වාට විස්වාස කරන්න, මෑන්ස් කෙලින්ම පන්තියට ආවේ අන්තිම පේළිය දිහා බලාගෙනමයි. සමහරවිට ඒ අන්තිම පේළිවල ඉන්න ළමයි ගැන ගුරුවරුන්ට එච්චර පැහැදීමක් නැති හින්දා වෙන්න ඇති. කොහොමහරි සර්ව දැක්කා විතරයි, පූසො කට්ටියම තමන් කර කර හිටපු කතා නවත්තලා තමන්ගෙ ඇස් කෙමිස්ට්‍රි පොත් දිහාට යොමු කළාලු.

ඒත් තමන්ගෙ රියැක්ෂන් ටයිම් එක හිතුවාට වඩා දිගයි කියලා පූසන්ට තේරෙන්න වැඩි වෙලා ගතවුණේ නෑ. සර් ක්ලාස් එකේ ඉස්සරහම ඉඳලා තමන්ගෙ වොයිස් එක අවදිකළේ මුලු ක්ලාස් එකම දෙදරන්න.

නැගිටිනවා...ඔය අන්තිම පේළියෙ කොනේ ඉන්න බූරුවො දෙන්නා නැගිටිනවා.....

විද්දෙබතා සර්ගෙ මධුර නාදයෙන් පූසන්ගේ කන් මන්මත් වුණාලු. බැලින්නං සර්ට මීටර් වෙලා තියෙන්නේ පුරුපුරුවයි, මාලුකට්ටාවයි විතරයි.

තොපි වරෙල්ලා පන්තිය ඉස්සරහට පොතුත් අරගෙන...

පුරුපුරුට හීන් නෙවෙයි මහ දාඩිය දාන්න ගත්තේ සර්ගෙ මේ වචන ටික ඇහුවාමයි. මොකද මෑන්ස්ගෙ පොතේ තියෙන්නෙ චිත්‍ර ඇඳපුවයි, කුරුටු ගාපුවයි මිසක් ගණං හදපුවා නෙවෙයි. දැන් ඉතිං ළමයි දාස් ගානක් ඉන්න පන්තිය මැද්දේ ජීවිතේට නොවින්ද මට්ටමේ අපහාසයක් විඳින්නයි පුරුපුරුටයි මාලුකට්ටාටයි වෙන්නේ. වෙන ළමයි දහදාහක් හිටියත් පුරුපුරුට ඉවසන්න පුලුවන්, ඒත් අවාසනාවට සුදුපූසි ඉන්නෙත් මේ ක්ලාස් එකේමයි. මේ කලබලේ අස්සෙත් පූසාට මතක්වුණේ සුදුපූසිව.

අඩුමගානෙ මාලුකට්ටා කියන්නේ දේවගම යුව රජතුමා නේද කියලාවත් මේ මනුස්පයාට හිතන්න තිබුනා නොවැ!

ඉතිං ඊළඟට වෙච්ච දේ සුදුපූසි සීරීස් එකේ අන්තිම කොටසෙන් බලමු නේද යාලුවනේ.

Wednesday, August 24, 2011

සුදුපූසි 12 - ඇසීම


සුදුපූසි 1                        සුදුපූසි 6                         සුදුපූසි11
සුදුපූසි 2                        සුදුපූසි 7
සුදුපූසි 3                        සුදුපූසි 8
සුදුපූසි 4                        සුදුපූසි 9
සුදුපූසි 5                        සුදුපූසි 10 

ඉතිං දැන් අපේ පුරුපුරු උදේ හවා කල්පනා කරන්නේ කොහොමද සුදුපූසිගෙන් යාලුවෙන්න අහන්නේ කියලා. කට්ටිය දන්නවනෙ ඉතිං ගෑනු ළමයෙක්ගෙන් යාලුවෙන්න අහන්න කොච්චරනං ක්‍රම තියෙනවද කියලා. එක්කො කෙලින්ම ගිහින් මූණටම අහන්න පුලුවන්. නැත්තං වෙන කෙනෙක් හරහා අහන්න පුලුවන්. එහෙමත් නැත්තං ලියුමක් ලියලා අහන්න පුලුවන්. සමහර වෙලාවට ඔය ක්‍රම වලින් කීපයක් කොම්බයින් කරලා වැඩේ කරන්නත් පුලුවන්. ඉතිං පූසා හොඳට කල්පනා කරලා අන්තිමට තීරණය කළේ ඔය කිව්ව අන්තිම ඇප්‍රෝච් එක ක්‍රියාත්මක කරන්නලු.

ඒ කිව්වේ මෑන්ස්ගෙ අයිඩියා එක වුණේ මුලින් ලියුමක් දීලා ඊට පස්සෙ මූණටම අහන එක. ලියුමත් හැබැයි ලියුමක් කිව්වට පොඩි පොයම් එකක්. මොකද පුරුපුරු දැනගෙන හිටියා සුදුපූසි සාහිත්‍ය පැත්තට ගොඩක් කැමතියි කියලා. ඉතිං පුරුපුරු සුභ මොහොතින් ලස්සන කොලේකුයි ජෙල් පෑනකුයි අරගෙන පොයම් එක ලියන්න පටන් ගත්තලු.

In the garden of roses
There was a red rose...........

ඔය විදිහට තමයි පූසා පොයම් එක පටන් ගත්තේ. හැබැයි දැන්නං මෑන්ස්ට ඒකෙ ඉතුරු ටික මතක නැහැ. කොහොමහරි ඉතිං අන්තිමට බලද්දි ලස්සනට පොයම් එක ලියවිලා තිබුනලු. ඒත් ඉතිං තවමත් ලියපු එක ගැන පුරුපුරුගෙ හිතට හරි නෑ. මොකද ඉතිං දෙන පොයම් එක උපරිම ලස්සනට ලියලා දෙන්න ඕනෙ නොවැ! ඉතිං මෑන්ස් අනිත් දවසෙ ඉස්කෝලෙ යද්දි මේකත් අරගෙන ගියාලු රාජුට කියලා අඩුපාඩු හදාගන්න. මොකද රාජු තමයි ඉස්කෝලෙ හිටපු ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යයට වැඩිම ටැලන්ට් එකක් තිබුන ඩයල් එක.

පොයම් එක බලපු රාජුගෙ අදහස වුණේ ගෑනු ළමයෙක්ට දෙන්න සුදුසු තත්ත්වෙ ඒක තියෙනවයි තියලා. ඉතිං අන්තිමට පුරුපුරු තීරණය කළාලු මේ ලියපු විදිහටම සුදුපූසිට පොයම් එක දෙන්න.

ඊළඟ සෙනසුරාදා දවස උදාවුණේ අපේ පූසාගේ හදගැස්ම ඩබල් ට්‍රිපල් කරමින්. මොකද මේ අවුරුදු ගාන පුරාවටම දැක දැක හිටපු හීනෙ සුදුපූසිගෙ එක වචනෙකින් එදා දවසෙ නැතිවෙන්න පුලුවන්. අනික පුරුපුරුයි සුදුපූසියි අතර අවුරුදු ගානක් තිබුන ෆ්‍රෙන්ඩ්ෂිප් එක පවා නැතිවෙන්න පුලුවන් දවසක් ඒ. ඉතිං ඔය විදිහට අපේ පුරුපුරු අරගෙන තිබුනේ සෑහෙන රිස්ක් එකක්.

සුදුපූසි හැමතැනම ප්‍රසිද්ද වෙලා තිබුනෙ ඉගෙනගන්න එක ගැන විතරක් උනන්දු, කොල්ලො එක්ක කතා කරන්නෙවත් නැති චරිතයක් විදිහට. ක්ලාස් එකේදි වුණත් අනිත් කොල්ලො පුරුපුරුට විහිලු කළේ සුදුපූසි කසාද බැන්දට පස්සෙ කෑමට ලුණු ඇඹුල් දාන්නෙ පිපෙට්ටුවෙන් කියලා. ඉතිං පූසො කට්ටිය ඇතුලු පුරුපුරුගෙ යාලුවො බයේ හිටියේ පුරුපුරු යාලුවෙන්න ඇහුවාට පස්සේ සුදුපූසි මෑන්ස්ව උස්සලා උඩින් විසිකරයි කියලා. ඒත් පූසානං දැනගෙන හිටියා යාලුවෙන්න බෑ කිව්වත් සුදුපූසි කවදාවත් තමන්ට බනින එකක් නෑ කියලා.

කොහොමහරි ඉතිං එදා ක්ලාස් ඉවරවෙලා බස්ටෑන්ඩ් එකට යද්දි සුපුරුදු විදිහට පුරුපුරුයි, සුදුපූසියි කතා කර කර ආවලු. වෙනදා වගේම ඔය කෙමිස්ට්‍රි, ෆිසික්ස් වගේ මාතෘකා තමයි මේ දෙන්නා අතරේ කතා කෙරුනේ. හැබැයි අපේ පූසා නොඉවසිල්ලෙන් හිටියේ කතාවෙ ටොපික් එක මාරු කරන්න පුලුවන් තැනක් එනකං. ඒත් අවාසනාවට රෙදිගොඩ බස් එකට කිට්ටු වෙනකංම සුදුපූසි කියව කියවා හිටියේ අධ්‍යාපනේ ගැනමයි.

ඉතිං පුරුපුරුට තේරුම් ගියාලු මෙහෙම ගියොත්නං අද මේ පොයම් එක සුදුපූසිට දෙන්න වෙන්නෙ නෑයි කියලා. ඒත් ඉතිං මෙච්චර අමාරුවෙන් මහන්සියෙන් ලියපු එක ආපහු ගෙදර අරගෙන යන්න කියලයැ! පූසා අන්තිමට හිතාගත්තලු බෙල්ල ගහලා ගියත් කමක් නෑ සුදුපූසිට පොයම් එක කොහොමහරි දෙන්න ඕනෙයි කියලා. ඉතිං මෑන්ස් අමාරුවෙන් ගේම් එකට එන්ටර් වුණාලු.

පුරුපුරු :- සුදුපූසි, නෙක්ස්ට් වීක් ඔයා ක්ලාස් එනවාද?

සුදුපූසි :- ම්ම්...ඔව්, එහෙම තමයි හිතාගෙන ඉන්නෙ. ඇයි මොකද පුරුපුරු?

දැන් ඉතිං පූසා මාලුවෙක් වගේ ගැහෙනවා...

පුරුපුරු :- මේ...මේකයි, මට නෙක්ස්ට් වීක් ඔයාත් එක්ක වැදගත් දෙයක් කතා කරන්න ඕනෙ.

සුදුපූසි :- වැදගත් දෙයක්? කමක් නෑ...දැන්ම කියන්න. බස් එක යන්නත් තව ටික වෙලාවක් තියෙනවනේ.

දැන්නං පූසා අන්තෙටම කොර වෙලා ඉන්නේ...

පුරුපුරු :- ම්ම්...නෑ නෑ. අපි ලබන සතියෙම කතා කරමු. ඊට කලින් ඔයා මේ පොයම් එක කියවලා ඉන්නකෝ.

සුදුපූසි :- පොයම් එකක්? මොකක් ගැනද?

පුරුපුරු :- ඔයා කියවලාම බලන්නකෝ. මට පරක්කු වෙනවා. මම එහෙනං යන්නං සුදුපූසි..

සුදුපූසි වචනයක්වත් කියන්න කලින් පුරුපුරු එතනින් ඌර්ධවපාතනය වුණේ ආලෝකයේ ප්රවේගයෙන්.

ඉතිං අපේ පූසා ගෙදර ගිය වෙලාවෙ ඉඳලා කල්පනා කළේ සුදුපූසිගෙ රියැක්ෂන් එක මොකක් වෙයිද කියන එක ගැන. කොටින්ම ඒ සතියෙම පූසාට හරිහැටි කෑමක්, බීමක්, නින්දක් නෑ. පුරුපුරු කළේ ඔහේ උඩ බලාගෙන කල්පනා කර කර හිටපු එක විතරයි. වෙනදා බොහොම ඉක්මනට ගතවෙන සතිය, පුරුපුරු සුදුපූසිට පොයම් එක දුන්න දවසේ ඉඳලා ගතවුණේ ගොලුබෙලි ස්පීඩ් එකෙන්. අන්තිමට ඉතිං සතිය ගෙවිලා ඉවර වෙනකොට පූසා හිටියේ මාසයක් ඩෙංගු හැදිලා හිටපු ගානට වැහැරිලා.

ඊළඟ සෙනසුරාදා පුරුපුරු ලස්සනට ලෑස්ති වෙලා ක්ලාස් එකට ගියත් මෑන්ස්ගෙ හිත තිබුනේ යකාගෙ කම්මල වගේ. වෙනදා වගේ බයෝ සර් උගන්නපු පාඩම් වලට අවධානය යොමු කරන්නත් පුරුපුරුට උවමනාවක් තිබුනේ නෑ. කොහොමහරි ඉතිං අන්තිමේදි පූසා බයෙන් හිටපු මොහොත උදා වුණාලු. ඒ තමයි ක්ලාස් ඉවර වෙලා සුදුපූසිව මුණගැහෙන මොහොත.

ඈතින් ආපු සුදුපූසි පුරුපුරුව දැකලා මෑන්ස් එක්ක හිනා වුණේ වෙනදා වගේම විශේෂත්වයක් පෙන්නන්නෙ නැතුව. ඉතිං සුදුපූසි තමන් එක්ක ෆ්ලවර් ජම්ප් වෙලා නෑ කියලා තේරුම් ගත්තු පුරුපුරුගෙ හිත සෑහෙන දුරට සැහැල්ලු වුණාලු. මුලින්ම කතාව පටන් ගත්තෙත් සුදුපූසිමයි.

සුදුපූසි :- පුරුපුරු, ඔයානං බොහොම හොඳ පොයට් කෙනෙක්. මම කවදාවත් හිතුවෙ නෑ ඔයාට මේ වගේ ලස්සනට ලියන්න පුලුවන් කියලා.

සුදුපූසි මෙහෙම කියද්දි අපේ පූසා ලැජ්ජාවෙන් රතු වුණාලු.

පුරුපුරු :- හික් හික්...බොරු කියන්න එපා. මට එච්චර ලස්සනට ලියන්න බෑ අනේ.

සුදුපූසි :- නෑ නෑ!! ඇත්තටම ඒක ලස්සනයි.

දැන් සුදුපූසි පොයම් එක ගැන කියව කියවා ඉන්නවා මිසක් පොයම් එක දෙන්න හේතුව පුරුපුරුගෙන් අහන්නෙ නෑ. ඉතිං පූසාට සිද්දවුණාලු තමන්ම ඒ කතාබහ පටන් ගන්න.

පුරුපුරු :- ඔයා දන්නවාද, මම ඒ පොයම් එකෙන් ලිව්වේ ඔයා ගැන?

සුදුපූසි :- ආ... ඇත්තද?     

තමන් ඒ ගැන කිසිම දෙයක් දැනගෙන හිටියෙ නෑ වගේ සුදුපූසි කිව්වලු. ඒ වෙලාවෙ තමයි හිනාවෙන් පිරිලා තිබුන සුදුපූසිගෙ මූණට සීරියස් පෙනුමක් ආවෙ. දැන් ඉතිං උදාවෙලා තියෙන්නෙ ඒ තීරණාත්මක මොහොත. අවුරුදු ගානක් තිස්සේ පුරුපුරු බලාපොරොත්තුවෙන් හිටපු මොහොත.

පුරුපුරු :- ඔව් සුදුපූසි...මම ඔයාට කැමතියි. අද ඊයෙ ඉඳලා නෙවෙයි, ඔයාව දෙක වසරෙදි මුලින්ම දැකපු දවසෙ ඉඳලාම මම ඔයාට කැමතියි. මට මෙච්චර දවසක් මේක ඔයාට කියාගන්න බැරුව හිටියේ. මම ඇත්තටම ඔයාට කැමතියි.

සුදුපූසි හිටියේ හෙනයක් ගහපු පොල් ගහක් වගේ ෂොක් වෙලා. එයා කතා කරන්න උත්සාහ කළත් කටින් කිසිම වචනයක් පිටවුණේ නෑ. පුරුපුරුත් මොනවත් කිව්වේ නැහැ. දෙන්නා අතරෙ ඇතිවෙච්ච සයිලන්ස් එක ටික ටික දික්වෙනකොට අපේ පූසාට දැනුනෙ පුදුම අපහසුවක්. දෙයියනේ! මොකද්ද මම මේ කළේ? පුරුපුරුට මෙහෙම හිතුනලු.

තවත් ටික වෙලාවක් ගිහින් තමයි සුදුපූසි එයාගෙ කටහඬ අවදි කළේ.

සුදුපූසි :- පුරුපුරු.....මට හිතාගන්න බෑ මොනවා කියන්නද කියලා. ඔයා මගෙ හොඳම යාලුවෙක්. ඒ ගැන කිසිම සැකයක් නෑ. ඒත් මෙච්චර ගෑනු ළමයි ඉන්දැද්දි ඇයි ඔයා මගෙන්ම යාලු වෙන්න ඇහුවේ?   

සුදුපූසි බොහොම අමාරුවෙන් හීන් හඬින් ඇහුවලු. දැන් ඉතිං දීපල්ලකො උත්තර!

පුරුපුරු :- මට වෙන ගෑනු ළමයි ඕනෙ නෑ සුදුපූසි. මම ඔයා ගැන පොඩි කාලෙ ඉඳලාම දන්නවා. මම කැමති ඔයාගෙ ලස්සනටත් වඩා ගතිගුණ වලට.

කොහෙ තිබිලද මන්දා පුරුපුරුගෙ කටට වචන ගලාගෙන ආවා. මෑන්ස් ඒවා පාවිච්චි කරලා සුදුපූසිට ගොඩක් වෙලා ටෝකක් දුන්නා. ඒත් මේ ඔක්කොම අහගෙන හිටපු සුදුපූසි අන්තිමේදි කිව්වේ මේ ටික.

සුදුපූසි :- අනේ සොරි පුරුපුරු. ඔයා මගෙ හොඳම යාලුවෙක්. මට ඔයා අහපු දේට හා කියන්න බෑ. මට ඔය වැඩ එක්ක ඉගෙන ගන්න එක කරන්න බෑ. ඔයාටනං එහෙම පුලුවන් ඇති. ඒත් මට එහෙම කරන්න බෑ. මට හොඳට ඉගෙන ගන්න ඕනෙ. අපි දිගටම යාලුවො විදිහට ඉමු. අනේ මාත් එක්ක තරහා වෙන්නනං එපා.

පුරුපුරුට මේ වචන ඇහෙද්දි දැනුනෙ තමන්ගෙ මුලු ලෝකෙම කඩාගෙන වැටෙනවා වගේ. අවුරුදු ගානක් තිස්සෙ ගොඩනගපු හීන මාළිගා තත්පර ගානෙන් ඉවරයි. ඇස් වලින් කඳුලු එළියට පනින්න වගේ ආවත් පුරුපුරු තමන්ගෙ හිත දැඩි කරගත්තලු. ඒ අමාරුවෙන් තමන්ගෙ මූණෙ හිනාවක් ඇති කරගෙන.

පුරුපුරු :- අපෝ නෑ සුදුපූසි! මම මොකටද ඔයත් එක්ක තරහා වෙන්නෙ. ඔයා සමාව ඉල්ලන්න ඕනෙ නෑ. මම යන්නං.

පුරුපුරු මෙහෙම කියලා හැරුනෙ ආපහු යන්න. එතකොටම තමයි සුදුපූසි ආපහු තමන්ගෙ කටහඬ අවදි කළේ.

සුදුපූසි :- පුරුපුරු, මම වෙන කවුරුවත් එක්ක යාලු වෙන්නෙත් නෑ.

සුදුපූසි එහෙම කිව්වලු. පුරුපුරු කළේ හිනාවෙලා සුදුපූසිගෙන් සමු අරගෙන ආපහු ගිය එක.

මතු සම්බන්ධයි...

Friday, February 11, 2011

කේ.මෙන්ඩිස් 4 (අවසාන කොටස) - කේ.පීරිස්

කේ.මෙන්ඩිස් - 1
කේ.මෙන්ඩිස් - 2
කේ.මෙන්ඩිස් - 3

අපි කලින් ලිපියෙ කියපු විදිහට ඉතිං පූසො සෙට් එක ඇතුලු කට්ටිය හවස් වරුවෙ පුරුපුරුගෙ ගෙදරට සෙට් වුණාලු. දැන් කට්ටියම පුරුපුරුගෙ කොම්පියුටර් රාජයා ඉස්සරහා ඉඳගෙන ඉන්නේ. ඒ අස්සේ ඤාව්වා දෙවියන්ට කන්නලව් කරනවා කරන්ට් එක යන්න එපා කියලා. මොකද ඒ දවස්වල පුරුපුරු ගාව යූපීඑස් එකක් තිබුනෙ නෑ. අන්තිමට ඉතිං අපේ පුරුපුරුත් සුභ මොහොතින් බෑග් එකේ තිබුන ගනේ කොම්පියුටරේ ළගට ගෙනාවලු. දැන් ඉතිං කට්ටියම සද්ද බද්ද නෑ. ගමේ යාලුවො දෙන්නා ඇස් දෙක උඩ තියාගෙන බලාගෙන ඉන්නවා.

ඊටපස්සෙ පුරුපුරු කළේ සුභ මොහොතින්, බොහොම පරිස්සමට කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ සීඩී රොම් එකට ඇතුල් කරපු එක. ගනේ කොම්පියුටරේ ඇතුලට යද්දි ඉතිං කට්ටිය කටවල් ඇරගෙන බලාගෙන හිටියලු.

හවස ඉස්කෝලෙ ඉවර වෙන්න කලින් මී කතුරා පුරුපුරුට ගනයේ අන්තර්ගතය ගැන පොඩි ඩිස්ක්‍රිප්ෂන් එකක් දීලයි තිබුනේ. මී කතුරා කියපු විදිහට මුලින්ම යන්නෙ කේ.මෙන්ඩිස් එක්ක පොඩි ඉන්ටර්වීව් එකක් වගේ එකක්.‍ ඊට පස්සෙ ඉතිං *************************************************. ඉතිං ඕවා අහපු අපේ පූසන්ටත් මේක බලනකං ඉවසිල්ලක් නැතුවයි හිටියේ.

දැන් පොතේ හැටියට මීඩියා ප්ලේයර් එක ඔන් වෙලා මේක ප්ලේ වෙන්න පටන් ගන්න ඕනෙ. ඒ වගේම ගෙදර කවුරුත් හිටියෙත් නැති නිසා කට්ටිය සවුන්ඩ් එහෙමත් ෆුල් වැඩි කරලයි තිබුනේ. ඔන්න ඉතිං එක පාරටම කොම්පියුටරයෙන් සද්දයක් ආවලු.

" දෙහි මලක් වගේ දැනෙයි නුඹත් දුර උන්නම සුවඳ ගෙන එනා
දෙහි මලක් වගේ දැනෙයි නුඹත් ළග උන්නම සුවඳ නොම දෙනා"

දැන් පුරුපුරු ඇතුලු පූසන්ට පට්ටම අබ්ලික්ලු. ඒ මදිවට අර ගමේ කොල්ලො දෙන්නා මූනට මූණ බලාගන්නවා.

පුරුපුරු :- මේකනෙ බං, සිංහල එකක්නෙ, මුලින් සිංදු කෑල්ලක් ගිහින් තමයි පටන් ගන්නවා ඇත්තෙ

මෑන්ස් මෙහෙම කිව්වට මොකද, කොම්පියුටරෙන් එන්නෙ සද්දෙ විතරයි, කිසිම වීඩියෝ එකක් නෑ. මීඩියා ප්ලේයර් එකත් ඔහේ ප්ලේ වෙනවා. පුරුපුරු ඉතිං කෝකටත් කියලා ප්ලේයර් එක පොඩ්ඩක් ඉස්සරහට යවලා බැලුවලු.

" දෙලුම් මලක් වී පෙම්බර සුවඳ ගෙනාවත්
අහන් ඉන්නනං බෑ සිත රිදන කතාවක්"

ඒ ගමන් තව සින්දුවක් යනවලු. ඒත් කිසිම වීඩියෝ එකක් නෑ. දැන්නං අපේ පුරුපුරුට හීන් දාඩිය දානවලු. ඒ ගමන මෑන්ස් කළේ මේක තව ටිකක් ඉස්සරහට යවපු එක.

" ඩේලියා මලෙන් සුවඳ ගන්න සීතල රටට
වේලිලා තියෙන දිනයක ඔබ ඇවිත් යනවද"

ඒ ගමනනං පුරුපුරු ඇතුලු අපේ පූසො සෙට් එකට තේරුණාලු මී කතුරා තමන්ට ගේම දීලා තමයි කියලා. බැලින්නං මෑන්ස් කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනයක් කියලා දීලා තියෙන්නෙ කේ.පීරිස්ගෙ අර මල් සිංදු තියෙන සිංදු සීඩී එක. මේක තේරුණා විතරයි පුරුපුරුට අසූහාරදාහට ෆ්ලවර් ජම්ප් වුණාලු. ඒ අස්සෙ අර ගමේ කොල්ලො දෙන්නා බිම පෙරලි පෙරලි හිනාවෙනවලු.

" අඩෝ උඹලගෙ ඉස්කෝලවල එවුන් කිංස්ලිගෙ සින්දු අහලද ආතල් ගන්නෙ? හැක් හැක් හැක්...... "

දැන්නං පූසො කට්ටියම කේන්තියෙනුයි, ලැජ්ජාවෙනුයි ජම්බු ගෙඩි වගේ රතුවෙලා. අර විදූශාවත් පූසන්ට මෙච්චර අපහාසයක්නං කරලා නෑ. දැන් ඉතිං කට්ටිය ආපහු රෙද්දක් ඇදගෙන පූස්ගම ටවුන් එකට යනවා බොරු. දැන් මී කතුරා අහුවෙන්න හිටියනං පූසො කට්ටිය මෑන්ස්‍ව ඌර්ධවපාතනය කරනවා. කරුමෙට පොරගෙ ටෙලිෆෝන් නම්බර් එකවත් පුරුපුරුලා ඒ වෙනකොට ඉල්ලගෙන තිබුනේ නෑ. ඉතිං ටික වෙලාවකින් ගමේ කොල්ලො දෙන්නා හිනාවෙන් තරවෙලා ගෙවල් වලට යන්න ගියාලු. දැන් ඉතුරු පූසො‍ කට්ටිය විතරයි.

උපාසක :- බලපං බං මූ අපිට දුන්න ගේම? දැන් ඉතිං කොහොමද පාරකවත් බැහැලා යන්නෙ?

පුරුපුරු :- ඒක පැත්තකින් දැම්මත් දැන් අර ගනේ ගන්න බලාගෙන ඉන්න එවුන්ට මොකද කියන්නෙ?

ඤාව්වා :- එහෙනං ඔය මී කතුරා කියන එකාට ඉස්කෝලෙදි අල්ලගෙන අම්බානට නෙලපං

මාලුකට්ටා :- ඔව් ඔව්!! මේ කරපු වැඩේට ඌට නෙලන්නම වෙනවා. ඉස්කෝලෙට ඇවිත් දවස් දෙක තුනයි, බලපං මූ මේ අවුරුදු ගානක් හිටපු අපිටත් ගේම දුන්නනෙ.

ඉතිං අන්තිමට තීරණය වුණේ ඊළග ද‍වසෙ ඉස්කෝලෙදි මී කතුරාට අල්ලගෙන හොඳටම ගහන්න. මේ අස්සෙ ක්ලාස් එකේ කොල්ලන්ගෙන් මාලුකට්ටාගෙ මොබයිල් එකට හෝ ගාලා කෝල් එනවා. කට්ටියම අහන්නෙ කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ කොහොමද කියලා. ඉතිං මාලුකට්ටා වෙච්ච සිද්දිය කිව්වට පස්සෙ ඒ කට්ටියටත් ෆ්ලවර් ජම්ප් වෙනවා.

අන්තිමට බලද්දි මුලු ක්ලාස් එකම වගේ අනිත් දවසෙ මී කතුරාට ගහන්නයි ලෑස්ති වෙලා හිටියෙ. ඒ මදිවාට ඤාව්වාගෙ ලෑස්තිය ලොකුනමේ කොල්ලො ටික ලෑස්ති කරගෙන මී කතුරාට ඉස්කෝලෙන් එළියෙදි ගහන්න. ඒත් ඉස්කෝල අතර වලියක් යන්න පුලුවන් නිසා ඤාව්වාට ඒ වැඩේට අනිත් පූසන්ගෙන් අවසර ලැබුනෙ නෑ.

ඔය විදිහට වෙලාව ගිහින් අපේ පූසො අනිත් දවසෙත් ඉස්කෝලෙට ගියාලු. පුරුපුරුයි, මාලුකට්ටායි, උපාසකයි උදේ පාන්දරම පුරුපුරුලගෙ බයෝ ක්ලාස් එකට ආවෙ මී කතුරාගෙ බෙල්ලෙන්ම අල්ලගන්න බලාගෙන. කට්ටිය එද්දි මී කතුරාගෙ බෑග් එකනං ක්ලාස් එක ඇතුලෙ තිබුනා, හැබැයි මී කතුරා පේන්න හිටියෙ නෑ. ඔය විදිහට ටික වෙලාවක් යද්දි ක්ලාස් එකේ ගොඩක් ළමයි ඇවිත් හිටියලු. කට්ටියම ඇවිත් හිටියේ මී කතුරාට හොඳ රිටර්න් එකක් දෙන්න බලාගෙන. ඒත් ඉස්කෝලෙ පටන් පැය කාලක් තියෙද්දිත් මී කතුරා පන්තියට ඇවිත් තිබුනෙ නෑලු.

රාජු :- මචං ඔය මී කතුරා ඉස්කෝලෙ ගැන තවම හරියට දන්නෙත් නෑ. ඒක හින්දා ඌට ඇවිදින්න යන්න තැනක් නෑනෙ. අනිවාර්යෙන්ම මූ ගුටිකන්න වෙන බව දැනගෙන හැංගිලා ඇත්තෙ.

මහබබා :- ඒත් බං මූව කොහෙ කියලා හොයන්නද?

රාජු :- මූ මචං අලුත් හින්දා තවම ඉස්කෝලෙ හැංගෙන තැන් දන්නෙ නෑ. මූ දන්න එකම තැන තමයි කැන්ටින් එක. අනිවා ඇත්තෙ ඕක ඇතුලෙ තමයි. අපි ගිහින් බලමු.

පුරුපුරු :- ඒක තමයි. මමත් හිතන්නෙ මූ ඇත්තෙ කැන්ටිමේ තමයි. මහබබා උඹලා කට්ටිය එහෙනං ක්ලාස් එකේ ඉඳලා ඌ ආවොත් නෙලපං. අපි කට්ටියක් යන්නං කැන්ටින් එකට.

මෙහෙම කියපු පුරුපුරු තව කොල්ලො කීප දෙනෙක් එක්ක ගියාලු කැන්ටින් එකට. ඒ වෙලාවෙ ඉස්කෝලෙ පටන් අරගෙන තිබුනෙත් නැති නිසා කැන්ටිම කොල්ලන්ගෙන් පිරිලයි තිබුනෙ. ඇත්තටම කැන්ටිම මී කතුරාට හැංගෙන්න කියාපු ප්ලේස් එක. මොකද සුදු ඇඳගෙන ඉන්න කොල්ලො සිය ගානක් අතරෙ මෑන්ස්ව හොයන එක පිදුරු ගොඩක ඉඳිකට්ටක් හොයනවා වගේ වැඩක්. කෝකටත් කියලා, පුරුපුරුලා කැන්ටිමේ කෙළවරක ඉඳලා මී කතුරාව හොයන්න ගත්තලු.

ටික වෙලාවක් හොයද්දි මෙන්න බොලේ මී කතුරා ඉන්නවා කැන්ටිමේ කොල්ලො ගොඩක් අස්සට වෙලා හැංගිලා. පුරුපුරුගෙ ෆ්ලවර් ජම්ප් වෙච්ච මූණ දැක්කට පස්සෙ මී කතුරාට තේරුණාලු එදානං මෑන්ස්ට බොහොම අසුභ දවසක් වෙන බව. පුරුපුරු කළේ වහාම පැනලා මී කතුරාගේ බෙල්ලෙන්ම අල්ලගත්ත එක.

පුරුපුරු :- ඈ බොල ***, තෝ මට කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ කියලා කේ.පීරිස්ගෙ සීඩී එකක් දුන්නෙ මම ඔටුවෙක් කියලා හිතලද? තොගෙ වැඩ හින්දා මට දැන් ගමේ එවුන්ටයි, ඉස්කෝලෙ එවුන්ටයි දෙගොල්ලන්ටම මූණ දෙන්න බෑ. හිටපං උඹට දෙන්න. වරෙන් පන්තියට.

මෙහෙම කියපු පුරුපුරු මී කතුරාගේ ෂර්ට් කොලර් එකෙන් අල්ලගෙන මෑන්ස්ව පන්තියට ඇදගෙන ගියාලු.

මී කතුරා :- අනේ බං පුරපුරු, පොඩි වැරදීමක් බං වෙලා තියෙන්නෙ, සොරි බං

මී කතුරා විලාප දෙනවා.

පුරුපුරු :- ‍යකෝ ඒ ලෙවල් කරන්න ගත්තහමවත් වලි වලට යන එක නවත්තලා හොද වෙන්නයි බැලුවේ. තොපි ඒකටවත් ඉඩ දෙන්නෙ නෑනෙ

මෙහෙම කියපු පුරුපුරු මී කතුරාව පන්තිය ඇතුලට ඇදගෙන ගියාලු. මී කතුරා එනවා දැක්ක ක්ලාස් එකේ කොල්ලො කට්ටිය ඉස්සරහට ආවෙ ඇගේ පතේ හිරි ඇරගන්න බලාගෙන. ඊටපස්සෙ කට්ටිය මී කතුරාව බිම දාගෙන නෙලන්න ගත්තෙ මෑන්ස්ට කෑගහන්නවත් නොදී. ටික වෙලාවකින් බලද්දි මී කතුරාට නැගිටින්නත් අමාරු ගානට වැදිලා.

මහබබා :- උඹට දැන් ගුටිකාලා අමාරුද?

මී කතුරා :- ඔ...ඔව් බ්.....බං!

මහබබා :- මුෂ්ටාක් ඔය පාන් බාගෙ ගෙනෙන් බං.

මහබබා මුෂ්ටාක්ට කියලා මෑන්ස් දවල්ට කන්න ගෙනාපු පාන් බාගෙ ගෙන්න ගත්තලු.

මහබබා :- උඹට දැන් ගුටි කාලා අමාරුනෙ. දැන් එහෙනං කාපං පාන්

මෙහෙම කියපු මහබබා, පුරුපුරු එක්ක එකතු වෙලා අර පාන් බාගෙම බිම වැටිලා හිටපු මී කතුරාට කැව්වලු. දැන් ගුටිකාපු අමාරුවයි, පාන් කවපු අමාරුවයි දෙකම එකතු වෙලා මී කතුරාට කෙලින් ඉන්නවත් බෑ.

පුරුපුරු :- ආ...දැන් ඔය දූවිලි ටික පිහදාගෙන ලෑස්තිවෙයන් මිස් ක්ලාස් එකට එන්න කලින්.

ඔය අතරෙ මාලුකට්ටා ඉදිරිපත්වෙලා මී කතුරාගෙ ඇගේ තිබුන දූවිලි ටික පිහදාලා දුන්නලු. ඊටපස්සෙ තමයි ස්කූල් සෝන්ග් එක එහෙම කියලා ඉස්කෝලෙ පටන් ගත්තේ.

එදා දවසේ උදේ කාලය මී කතුරාට අපලයි කියලා හිතුවාට මෑන්ස්ට ගොඩක් අපල වෙන්න තිබුනේ එදා ඉන්ටර්වල් එක. මොකද ඉන්ටර්වල් එකේදි මෑන්ස් කරපු වැඩේ ආරංචි වෙච්ච වෙන ක්ලාස් වල කොල්ලොත්, පොරට ගහන්නයි කියලා පුරුපුරුලාගෙ පන්තියට ආවලු. විශේෂයෙන් ඒ අතරෙ හිටියේ මී කතුරාගෙ බොරුවට අහුවෙලා එම්ප්ටි සීඩී ගත්ත කොල්ලො. ඉතිං අන්තිමට පුරුපුරුටයි, මහබබාටයි ලොකු මහන්සියක් ගන්න සිද්ද වුණාලු ඒ කොල්ලන්ගෙන් මී කතුරාව බේරගන්න. මොකද ආපු කොල්ලන්ගෙ ගාන අනුව මී කතුරා ඒ කට්ටියගෙනුත් ගුටි කෑවනං හොස්පිට්ල් ගිහින් තමයි නවතින්නෙ.

ඉතිං ඔය විදිහට ටික දවසක් යද්දි කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ සිද්දිය කට්ටිය මතක් කර කර හිනාවෙන සිද්දියක් බවට පත්වුණාලු. කොටින්ම අදටත් ඉස්කෝලෙ කොල්ලො මී කතුරා කිව්වහම මෑන්ස්ව දන්නෙ නෑ. හැබැයි කේ.මෙන්ඩිස් කිව්වොත් ග්‍රේඩ් එකේ ඕනෙ බුවෙක් මී කතුරාව දන්නවා.

ටික දවසකින් අපේ පූසො සෙට් එකයි, මී කතුරායි ආපහු ෆිට් වුණාලු. ඔය තරහා මරහා හිතේ තියාගන්න ජාතියෙ කට්ටිය නෙවෙයිනෙ පූසො කියන්නේ. ඊටපස්සෙ පූසන්ටත් තේරුණාලු මී කතුරා කියන්නෙත් පිස්සුම පිස්සු පූසෙක් කියලා. ඊටපස්සෙ තමයි පූසො සෙට් එකට පස්වෙනි සහ අවසාන පූසා එකතු වුණේ. ඒ තමයි මී කතුරා. ඉතිං අදින් පස්සෙ අපේ කතාවල එන ප්‍රධාන චරිතයක් විදිහට මී කතුරාව ඔයාලාට හම්බවෙයි.

නිමි.

ප.ලි :- මේ මී කතුරා ජීවිත කාලය තුළ තැබූ පළමු පොල්ල නොවේ. එමෙන්ම අවසාන පොල්ලද නොවේ. කන්දක් උඩ ඇති ශ්‍රී ලංකාවේ ඉපැරණි සක්වල තක්සලාවක, සිසුන් 400-500ක් සිටින බැච් එකකට තැබූ පොල්ල හා සැසඳීමේදී කේ.මෙන්ඩිස් යනු ඉතා ප්‍රාථමික මට්ටමේ පොල්ලකි.

අනිත් කාරනේ යාලුවනේ අපිට කලින් පෝස්ට් වල කොමෙන්ට් වලට රිප්ලයි කරන්න බැරිවුණා. මේකටත් එහෙම වෙයිද දන්නෑ.

පුරුපුරුට විභාග වැඩය. එනිසා බ්ලොග් එකේ ගතකරන කාලය ටිකක් අඩුකර ඇත. උපාසකගේ අන්තර්ජාල කොනෙක්ෂනය ජංජාලයක් වී ඇත.

ඉතිං සොරි හොඳේ. ඒත් ඔයාලගෙ හැම අදහසක්ම කියවලා අපි ගොඩක් සතුටු වෙනවා. අත්‍යාවශ්‍ය ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්නම්. පෙබ. 14 වෙනිදා වෙනකං මේ තත්ත්වය තියෙයි. බායි.........

ඒක නෙවෙයි, කෝ මොකද අපේ කාන්තා පාර්ශ්වය සද්ද නැත්තේ?

කේ. මෙන්ඩිස් 3 - සතුට ඉහවහා ගිය දවස



කේ. මෙන්ඩිස් - 1
කේ. මෙන්ඩිස් - 2

ඉතිං යාලුවනේ අපි කිව්වනෙ අපේ මී කතුරා, කේ. මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ ගෙනත් දෙන්න පොරොන්දු වුණ විදිහයි, ඊට පස්සෙ ක්ලාස් එකේ කොල්ලො සෙට් එක අම්බානට සතුටට පත් වෙච්ච විදිහයි. කොහොමහරි මේ කේ. මෙන්ඩිස්ගෙ සිද්දිය මුලු ග්‍රේඩ් එක පුරාම පැතිරිලා ගියෙ විදුලි වේගෙන්. කොටින්ම එදා දවස ඉවර වෙන්න කලින් ග්‍රේඩ් එකේ බාගයක්වත් කේ. මෙන්ඩිස් ඉන්න ගනයක් තියෙන බව දැනගෙන හිටියා.

ග්‍රේඩ් එකේ ඉතුරු බාගෙත් පහුවදා වෙද්දි මේ ගැන දැනගත්තා. දැන් පුරුපුරුලගෙ පන්තිය ඉස්සරහා කොල්ලො පිරිලා. බයෝ කරන කොල්ලො මදිවට මැත්ස්, කොමර්ස්, ආර්ට් කරන කට්ටියත් පුරුපුරුලගෙ ක්ලාස් එක ළග පිරිලා. මේ කට්ටියම ඇවිල්ලා ඉන්නෙ වෙන මොකකටවත් නෙවෙයි, කේ. මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ හම්බවුණාම ඒක ඉල්ලගන්න.

ඔය අතරෙ මී කතුරා එදා ගනය ගෙනත් තිබුනෙ නෑ. මොකද මෑන්ස්ට ගනේ ඉල්ලගන්න පොරගෙ යාලුවාව කලින් දවසෙ හම්බවෙලා තිබුනෙ නෑ. ඉතිං ක්ලාස් එකේ කොල්ලො බොහොම සංවේගයෙන් වුණත් හිත හදාගත්තලු පහුවදාට මේක හම්බවෙයි කියලා.

ඇත්තටම මේ ගනේට තිබුනෙ පුදුමාකාර ඉල්ලුමක්. කට්ටිය පොරකනවා වේටින් ලිස්ට් එකට තමන්ගෙ නම ඇතුලත් කරගන්න. ඒ අස්සෙ මී කතුරා ඉස්කෝලෙට ඇවිත් දවස් දෙකෙන් ග්‍රේඩ් එකේ සුපර් ස්ටාර් වෙලයි හිටියේ. මෑන්ස් එක්ක කතා කරන්න, අඳුරගන්න අනිත් කොල්ලන්ට එපොයින්ට්මන්ට් ගන්න වෙන තත්ත්වයක් තමයි උදා වෙලා තිබුනේ.

මේ වෙද්දි මී කතුරාව ගොඩදෙනෙක් පෞද්ගලිකව අඳුරගෙන හිටියෙ නැති නිසා, ගොඩක් කට්ටිය ට්‍රයි කළේ පුරුපුරු හරහා ගනේ තමන්ට ඉල්ලගන්න.

" පුරුපුරු, උඹට මතකනෙ, අපි අවුරුදු ගානක් එක ක්ලාස් එකේනෙ හිටියෙ බං!"

" පුරුපුරු, මොකද්ද බං, අපි එකට ස්කවුටින් කරපු හැටි මතක නැද්ද? බැරිද අනිත් කට්ටියට කලින් මට මේක ගන්න?"

" අඩෝ පුරුවා! උඹට එහෙනං අපි හොස්ටල් එකේ එකට ෆන් ගත්ත හැටි අමතක වුණා ඈ? මොකද බං උඹට බැරි අනිත් උන්ට කලින් මට ඕක ඉල්ලලා දෙන්න"

" අපි ඉතිං මචං ගම්පහ කොල්ලොනෙ, ඔන්න හම්බවෙච්ච හැටියෙ මටයි ඕනෙ හරි?"

දැන් බලාගෙන යද්දි මී කතුරාට විතරක් නෙවෙයි, පුරුපුරුටත් හෙන ඉල්ලුම මේ කේ. මෙන්ඩිස් හින්දා. ඇත්තටම වේටින් ලිස්ට් එකේ හිටපු කාටවත් ෆේවර් කරන්න විදිහක් පුරුපුරුට තිබුනෙ නෑ. මොකද හිටපු ඔක්කොම කට්ටිය වගේ අපේ පූසන්ගෙ හොඳ යාලුවො. අනික කට්ටිය ගනේ ගන්න අංක එහෙමත් වෙන් කරගෙනයි තිබුනෙ. ඒ මදිවට සමහර කට්ටිය ට්‍රයි කරන්නෙ පූසොත් එක්ක මංගල දර්ශනය බලන්න සහභාගි වෙන්න.

ඔය අතරෙ මුෂ්ටාක් පොරොන්දු වෙච්ච විදිහට කේක් ගෙඩියක් උස්සගෙන ඇවිල්ලා තිබුනා. ඒත් මේ ‍කේ. මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ නිසා ක්ලා‍ස් එකේ කොල්ලන්ට මුෂ්ටාක්ගෙ පාටිය ගැනවත් වගක් තිබුනෙ නෑ. අන්තිමට මුෂ්ටාක් තමන්ගෙ අතින්ම කේක් එක ක්ලාස් එකේ කොල්ලන්ට බෙදුවලු.

ඉතිං ඔය විදිහට පහුවදා දවසත් උදා වුණාලු. පුරුපුරු උදේ පන්තියට එද්දි මී කතුරාත් ඇවිල්ලයි හිටියෙ

පුරුපුරු :- කතුරා......මචං උඹ අරක ගෙනාවා නේද?

මී කතුරා :- මාර කේස් එකනෙ බං! මට ඊයෙත් යාලුවාව හම්බවුණේ නෑනෙ. උන්ගෙ ගෙදරනෙ ඉතිං ඔය ගනේ තියෙන්නෙ.

මී කතුරාගෙ කතාව ඇහුවා විතරයි අපේ පුරුපුරුගෙ සිහින ලෝකය පට පට ගාලා කඩාගෙන වැටුනලු. දැන් ඉතිං තව දවසක් ඉවසපන්කෝ!

ඒ අතරෙ තත්ත්වය තවත් නරක අතට හැරුනේ, කලින් දවස් දෙකේ ගනේ ඉල්ල ඉල්ලා හිටපු කොල්ලො කට්ටිය ගනේ ඇවිල්ලද බලන්න පුරුපුරුලාගෙ පන්තියට ආපු හින්දා. මී කතුරා මේක ගෙනාවේ නෑ කිව්වම කට්ටියගෙම මූණූ කජු ලෙලි වගේ ‍වුණාලු. ඒ අස්සෙ මේ ගැන ආරංචි වෙච්ච අදුරන්නෙ නැති කොල්ලොත් ඇවිල්ලා. ඒ අතරෙ කොට කලිසම් ඇඳගෙන හිටපු 9 වසරෙ කොල්ලො කීප දෙනෙකුත් හිටියලු.

9 වසරෙ කොල්ලෙක් :- (බයෙන් බයෙන් වගේ) අයියේ...කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනයක් හම්බවුණාලු නේද? මම අර අහවලාගෙ යාලුවෙක්

මූ දැන් පුරුපුරුලගෙ බැච් එකේ කොල්ලෙකුගෙ නමක් කියනවා. දැන් මේ විදිහට මේ සිද්දිය ඉස්කෝලෙ පුරාම ගිහින් වැඩේ පත්තුවුණොත් ඉතිං මී කතුරායි, පන්තියෙ අනිත් කොල්ලොයි, කට්ටියම ගස්. මහබබා වහාම හොඳ සුද්ද සිංහල වචන දෙක තුනක් පාවිච්චි කරලා, ඒ පොඩි කොල්ලො කට්ටියව එතනින් එලවලා දැම්මලු.

මේ වෙනකොට පුරුපුරුලාගෙ පන්තියෙ කොල්ලො ඔක්කොමයි, වෙන පන්තිවල සමහර කොල්ලොයි එම්ප්ටි සීඩී අරගෙනයි තිබුනෙ ගනේ රයිට් කරගන්න. ඒ දවස්වල ඉස්කෝල අවට සීඩී කඩවල් වලටනං හොඳ බිස්නස් තියෙන්න ඇති. කොහොමහරි ‍පුරුපුරු, රාජු, මහබබා ඇතුලු කට්ටිය කොල්ලන්ව ශේප් කරලා පන්ති වලට යැව්වෙ බොහොම අමාරුවෙන්. ඊටපස්සෙ කට්ටිය ගියෙ මී කතුරා ළගට

පුරුපුරු :- මචං මී කතුරා, උඹ ඇත්ත කියපං, උඹට අපි බනින්නෙවත් ගහන්නෙවත් නෑ. ඔය කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ කතාව ඇත්තක්ද? නැත්තං බොරුවක්ද?

මී කතුරා :- පිස්සුද බං? මම සිරාවටම ඇත්ත කිව්වෙ. මම හෙට කොහොමහරි මේක ගේන්නංකෝ.

මී කතුරා මෙහෙම කිව්වට පස්සෙ තමයි අනිත් කොල්ලන්ට සැන්සිල්ලක් දැනුනේ.

කොහොමහරි පහුවදා උදෙත් පුරුපුරු එද්දි මී කතුරා ක්ලාස් එකට ඇවිත් තිබුනා.

පුරුපුරු :- මී කතුරා, ඔන්න අදනං ගෙනාවෙ නෑ කියන්න එපා.

මී කතුරා :- නෑ නෑ!! ඔන්න අද ගෙනාවා මචං

මේක ඇහුවට පස්සෙ පුරුපුරුගෙ ඉහේ මලක් පිපුනා වගේ වුණාලු.

පුරුපුරු :- කෝ පෙන්නපං?

මෑන්ස් මෙහෙම කිව්වට පස්සේ මී කතුරා කළේ පොතක් ඇතුලේ හංගලා තිබුනු රිදී පාට ලස්සන සීඩී එකක් එළියට ගත්ත එක. ඇත්තටම සීඩී එකේ රිදීපාට එළියෙන් මුලු ක්ලාස් එකම ආලෝකමත් වුණා වගේ තමයි අපේ පුරුපුරුට දැනුනේ.

ඉතිං ටික වෙලාවකින්, මී කතුරා කේ. මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේ ගෙනල්ලයි කියන ආරංචිය ග්‍රේඩ් එකේ හැමතැනම පැතිරුණාලු. මුලු බයෝ සෙක්ෂන් ඇතුලු ග්‍රේඩ් එකම නිව්ස් එක අහලා අමන්දානන්දයට පත්වෙලයි හිටියේ. දැන් ඉතිං වේටින් ලිස්ට් එකේ මුල් නොම්මරවල ඉන්න කට්ටියට ඉවසිල්ලක් නෑලු.

එදා හවස මී කතුරාගෙන් ගනේ ඉල්ලගත්ත පුරුපුරු ස්කූල් වෑන් එකේ ගෙදර ගියෙ, ගොඩක් පරිස්සමට ගනේ බෑග් එක ඇතුලෙ තියාගෙන. මේ වෙද්දි ඤාව්වා, උපාසක සහ මාලුකට්ටාත් මංගල දර්ශනය බලන්න පුරුපුරුලගෙ ගෙදරට සෙට් වෙන්න කතා වෙලයි හිටියේ. ඒ වගේම ගමේ ඉන්න තමන්ගෙ හොඳම යාලුවො දෙන්නෙකුටත් පුරුපුරු මේ අවස්ථාවට සහභාගි වෙන්න ආරාධනා කරලා තිබුනා. කොහොමහරි එදා හවස මෑන්ස්ගෙ ගෙදර වැඩිහිටියො කවුරුවත් හිටියෙත් නෑ.

ඉතිං කතා කරගත්ත විදිහට කට්ටියම හවස්වරුවේ පුරුපුරුලගෙ ගෙදරට සෙට් වුණාලු.

Thursday, February 10, 2011

කේ.මෙන්ඩිස් 2 - මී කතුරාගේ ආගමනය


ඉතිං යාලුවනේ ඔයාලා කේ.මෙන්ඩිස් සීරීස් එකේ මුල් ලිපිය මේ වෙද්දි කියවලා ඇතිනෙ නේද?

ඔය විදිහට අපේ පුරුපුරු, මහබබා ඇතුලු සෙට් එක ඉස්කෝලෙට අලුතින් ආපු අනිත් ළමයි දෙන්නත් එක්කත් කතා කරන්න ගියාලු. මුලින්ම කතා කරපු කොල්ලා ටිකක් කලු, මහත, දෙකේ හතරෙ සයිස් එකේ ඩයල් එකක්.

මහබබා :- ආ...මචං කොහොමද? උඹේ නම මොකද්ද බං?

කොල්ලා :- මුෂ්ටාක් දිලංක සිරිවර්ධන

ඉතිං මෑන්ස් මෙහෙම කියපුවාම අපේ යාලුවො සෙට් එක ෆුල් අබ්ලික් වෙලා ගියාලු. ඇයි දෙයියනේ ජීවිතේට අහන්න බලාපොරොත්තු වෙන නමක්ද මේ යකාට තියෙන්නෙ හැබෑට?

පුරුපුරු :- වැරදියට හිතන්න එපා මචං! උඹ සිංහලද? මුස්ලිම්ද?

මුෂ්ටාක් :- මම සිංහල මචං!

ඔය අතරෙ පුරුපුරුයි, මහබබායි මූණට මූණ බලාගන්නවා දැක්ක මුෂ්ටාක්ට තේරුණාලු, කට්ටිය පොරගෙ නම හින්දා ෆුල් තක්බිරිෆයිඩ් වෙලා ඉන්නෙ කියලා.

මුෂ්ටාක් :- අපේ ආච්චි මුස්ලිම් බං! ඒකයි මගෙ නමට මුෂ්ටාක් කෑල්ලක් තියෙන්නෙ.

මහබබා :- ආ...එල එල!! අරුන් දෙන්නා හෙට ක්ලාස් එකේ කොල්ලන්ට ට්‍රීට් එකක් දෙනවා මචං. උඹයි අර කෙට්ටු එකයි අනිද්දා එද්දි මොනවහරි අරන් වරෙන් පුලුවන්නං.

මුෂ්ටාක් :- එලකිරි මචං! කේක් එකක් හොඳයිනෙ?

පුරුපුරු :- උඹ කැමති දෙයක් ගෙනෙන් බං. අවුලක් නෑ.

ඉතිං එදා ඉඳලා ක්ලාස් එකේ කට්ටිය මුෂ්ටාක්ට කිව්වෙ මුෂී කියලා.

දැන් ඉතිං ඉතුරු තව එක කොල්ලයි. මෑන්ස් වාඩිවෙලා හිටියෙ ක්ලාස් එකේ එහාපැත්තෙ කොනේ. කොහොමහරි කෙමිස්ට්‍රි උගන්නන අතිච්ඡාදන ගුරුතුමා පන්තියට ආපු හින්දා පුරුපුරුලාට පුලුවන් වුණේ නෑ ඒ ළමයා එක්ක කතා කරන්න. (එක සබ්ජෙක්ට් එකක් උගන්නන්න ගුරුවරු දෙන්නා ගානෙ හැම ක්ලාස් එකකටම හිටියා.)

ඊටපස්සෙ මෑන්ස් එක්ක කතා කරන්න පුරුපුරුලාට වෙලාවක් ලැබුනෙ ඉන්ටර්වල් එකේදි. ඒත් එතකොට කට්ටිය තැන් තැන්වල ඇවිදින්න ගිහින්. අන්තිමට මේ කොල්ලා එක්ක කතා කරන්න සෙට් වුණේ පුරුපුරුයි, රාජුයි විතරයි. ඇත්තටම පොරව දැක්කාම ට්‍රීට් එකක් ගේන්න කියන්නත් පුරුපුරුට මොකද්ද වගේ හිතුනලු. මොකද මෑන්ස් බොහොම අහිංසක පෙනුමක් තියෙන, මාලුකට්ටා සයිස් එකටම කෙට්ටු කොල්ලෙක්.

පුරුපුරු :- මචං! උඹේ නම මොකද්ද?

කොල්ලා :- මී කතුරා...උඹේ නම මොකද්ද?

පුරුපුරු :- මම තමයි පුරුපුරු. මේ ඉන්නෙ රාජු. උඹලගෙ ගෙවල් එහෙම කොහෙද?

මී කතුරා :- මම ගම්පහ මචං!

පුරුපුරු :- අපිත් ඒ පැත්තෙ තමයි. මම පූස්ගම. රාජු ඉන්නෙ ගම්පහමයි. උඹ ගම්පහ ටවුන් එකේද?

මී කතුරා :- මම ගම්පහ කිව්වට අහවල් පැත්තෙ බං!

මෑන්ස් ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කෙම තියෙන වෙන නගරෙක නමක් කිව්වලු.

පුරුපුරු :- හික් හික්!! ඉතිං යකෝ ඒ ගම්පහද?

මෙහෙම පටන් ගත්තු කතාව ගොඩක් වෙලා යනකං ඉවර වුණේ නෑ. කොහොමහරි මී කතුරා කියන්නෙත් අපේ පූසො සෙට් එකේ අනිත් කට්ටිය වගේම පිස්සුම පිස්සු පූසෙක් කියලා තේරුම් ගන්න පුරුපුරුට වැඩි වෙලාවක් ගියෙ නෑ. අන්තිමට ඉන්ටර්වල් එක ඉවර වෙද්දි පුරුපුරුයි, මී කතුරායි අම්බානට ෆිට් වෙලා හිටියෙ. ඉතිං පුරුපුරුගෙන් මී කතුරාට ආරාධනා ලැබුනලු රාජුයි, පුරුපුරුයි වාඩිවෙලා හිටපු මේසෙටම මෑන්ස්ටත් එන්න කියලා. මොකද මේ දවස්වල මාලුකට්ටා වාඩිවෙලා හිටියෙ වෙන පේළියක.

තවත් ටික වෙලාවකින් තමයි පුරුපුරු දැනගත්තෙ මී කතුරාත් ඒ දවස්වල ෆුල් විරහ වේදනාවෙන් කල්ගෙවපු කොල්ලෙක් කියලා. බැලින්නං මෑන්ස්ගෙ ගෑනු ළමයා පොරව අතඇරලා වෙන කොල්ලෙක් එක්ක යාලු වෙලාලු. අපේ පුරුපුරුත් මේ දවස්වල විදූශාගෙ කේස් එක නිසා අප්සෙට් එකේ නොවැ හිටියෙ! ඉතිං දෙන්නාම එකම බෝට්ටුවෙ හින්දා මේ යාලුවො දෙන්නාගෙ ‍ෆිට් එක තවත් වැඩිවුණාලු. මේ වෙද්දි මී කතුරා තමන්ට නියමිත දවසෙ ට්‍රීට් එක දෙන්න කැමති වෙලයි හිටියේ.

ඉතිං ඔය විදිහට පහුවදා දවසත් උදාවුණාලු. බාරගත්ත විදිහටම එදා දවසෙ ට්‍රීට් දෙන්න චූටියි ධනුයි අමතක කරලා තිබුනෙ නෑ. චූටි අයිසින් කේක් එකක් උස්සන් උදේ පාන්දරම පන්තියට ආවලු. ධනුවා ගෙනාවෙ බටර් කේක් එකක්. ඉතිං ඉන්ටර්වල් එකේ ක්ලාස් එකේ කට්ටියම කේක් වලින් සප්පායම් වුණාලු. දැන් මහබබාට ෆුල් හැපී. මෑන්ස් ඩෙස් එකක් උඩ නැගගෙන කෑ ගහනවා.

" මචංස්! මුෂී, මී කතුරා, ඔන්න හෙට උඹලත් මේ වගේම අපිට හොඳ පාටි එකක් දෙන්න ඕනේ "

කොහොමහරි ඉන්ටවල් එකෙන් පස්සෙ තිබුනෙ ඕෆ් පීරියඩ් එකක්. දැන් ඉතිං ක්ලාස් එකේ කොල්ලො කෑ ගහනවා. සමහරු ක්ලාස් එක ඇතුලෙ සෙල්ලං කරනවා. ඇත්තටම පුරුපුරුලා හිටපු ක්ලාස් එකේ රාජුයි, නයිසුයි ඇරෙන්න අයිලන්ඩ් රෑන්ක් ගන්න මට්ටමේ බ්‍රයිටො හිටියෙ නෑ. ඒ දෙන්නා වුණත් නිතරම පිස්සු නට නටා තමයි හිටියෙ. ඔය අතරෙ සෙල්ලං කරලා මහන්සි වෙලා හිටපු පුරුපුරුයි, මී කතුරායි, ඒ දවස්වල කොල්ලන්ට තිබුන වැදගත්ම මාතෘකාවට එන්ටර් වෙලයි හිටියේ.

පුරුපුරු :- කතුරා, නැද්ද මචං ගන එහෙම ?

දැන් බ්ලොග් කියවන්න අලුතින් ආපු යාලුවො කට්ටියට ගිහින් ගන කියන්නේ මොනවද කියලා බලලා එන්න පුලුවන්.

මී කතුරා :- නැතුව නැතුව? මං ගාව හොද ගන කලෙක්ෂන් එකක් තියෙනවා.

පුරුපුරු :- එල එල!! අපි ගාවත් සීඩී ගොඩක් තියෙනවා බං! ඒ වුණාට එක්කොම වගේ කඩු ඒවා තියෙන්නෙ. සිංහල ඒවා බලපු කාලයක් මතක නෑ.

මී කතුරා :- හික් හික්!! අයියෝ බං! මමනං ගිය සතියෙ කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනේකුත් බැලුවා.

පුරුපුරු :- මොනවා!!!!! කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ?????

කාමිනී මෙන්ඩිස් හෙවත් කේ.මෙන්ඩිස් කියන්නෙ ලංකාවෙ ඒ දවස්වල හිටපු ප්‍රසිද්ද නිළියකගෙ නමක්. ඉතිං මී කතුරා කියපු දේ ඇහිච්ච පුරුපුරුට තමන් ඉහළට ගත්තු හුස්ම පහළට දාන්නත් අමතක වුණාලු. කොටින්ම තත්පර ගානක් යනකං මෑන්ස්ට කතා කරගන්නත් බැරිවුණාලු.

පුරුපුරු :- කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ? වෙන්න බෑ. උඹට ෂුවර්ද? ඒ වගේ ලැටින් හරි ඉන්දියන් හරි එකක් වෙන්න ඇති බං!

මී කතුරා :- පිස්සුද බං? මගෙ මේ ඇස් දෙකෙන්ම දැක්කනෙ.

පුරුපුරු :- ඉතිං ***, උඹ මාත් එක්ක ඊයෙ දවසම කතා කර කර හිටියා. තෝ නිකමටවත් මේ ගැන කිව්වද?

මී කතුරා :- ඉතිං යකෝ උඹ මගෙන් මේ ගැන ඇහුවයැ!

බැලින්නං මී කතුරා කියන කතාවත් ඇත්ත. අපේ පුරුපුරුට ගොඩක් දවසකට පස්සෙ ෆුල් හැපී එකක් ගියෙ මී කතුරා කියපු මේ ආරංචිය අහලා තමයි. මී කතුරා කියන්නෙ සුරලොවින් කුරුඳුවත්ත ඉස්කෝලෙට ආපු දේවදූතයෙක්ද කොහෙද?

පුරුපුරු :- රාජු! මාලුකට්ටා!! අඩෝ මෙහෙ වරෙල්ලා. මෙන්න කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ ගනයක් තියෙනවලු.

මාලුකට්ටා :- මොනවා????????? කේ.මෙන්ඩිස්ගෙ?

ආරංචිය අහපු මාලුකට්ටාට හාර්ට් ඇටෑක් එකක් හැදෙන්න වගේ. කොහොමහරි මේ සුභ පණිවිඩේ මුලු පන්තිය පුරාම පැතිරෙන්න ගියෙ නැනෝ තත්පර ගානයි. ඒ මී කතුරාට මේ ගැන කිසිම ප්‍රකාශයක් කරන්නවත් වෙලාවක් ඉතුරු නොකර.

මේ වෙද්දි මුලු ක්ලාස් එකම මේ හදිසි ආරංචියෙන් කැළඹිලයි හිටියේ. දැන් ක්ලාස් එකේ කෑ ගැහිලි, සෙල්ලම් කිරිලි ඔක්කොම නැවතිලා. කට්ටියම දැන් වර්ල්ඩ් කප් එක අරන් ආපු අර්ජුනව වගේ මී කතුරාව වටකරගෙනයි ඉන්නේ.

මහබබා :- ඒ කතුරා, ඇත්තද බං මේ කියන්නෙ?

මී කතුරා :- ඔව් බං! මම ඉතිං බලපු එකනේ. හැබැයි ඒක දැන් මං ගාව නෑ. ඒක තියෙන්නෙ අපේ අයියා කෙනෙක් ගාව.

මහබබා :- අනේ මගෙ දෙයියා, මොනවා හරි කරලා ඒක උස්සන් වරෙන්. උඹ ඉතිං හොද එකා කියලා අපි දන්නවනේ. හෙට උඹ පාටි එක දෙන්න ඕනෙත් නෑ. උඹ මේක ගේන එක අවුරුදු දෙකටම ඇති.

මී කතුරා :- ආ...ඒක සුලු දෙයක් බං! ඒ වුණාට ඉස්කෝලෙට මාට්ටු වුණොත්?

මහබබා :- උඹ ගෙනෙන්කො. පුරුපුරු, මූට කියලා දීපං බං ගේන විදිහ. ඉතුරු ටික අපි බලාගන්නං.

මී කතුරා :- හා...හා..මම ගේන්නං මචං.

මහබබා :- හෙට ගෙනෙන් ෂුවර් එකට හොඳේ!

මී කතුරා :- හා මචං.

ඉතිං උද්දාමයට පත්වෙච්ච පන්තියෙ කොල්ලො කට්ටිය දැන් ෆුල් ආතල් එකේ ඉන්නෙ. සමහරු එක එක සින්දු කියනවලු. තවත් කට්ටිය එක එක ඇක්ෂන් දානවලු. ඒ සින්දු ගැනවත්, ඇක්ෂන් ගැනවත් අපි මේ සීරීස් එකෙන් විස්තර කරන්න යන්නෙ නෑ. නිකං මොකටද බ්ලොග් එක සින්ඩි වලින් එළියට දාගන්නෙ නේද?

සැ.යු :- කාමිනී මෙන්ඩිස් යනු මනඃකල්පිත නමක් බව කැණාවෙන් සලකන්න.

Tuesday, February 8, 2011

කේ.මෙන්ඩිස් - 12 වසරට පා තැබීම


ඔන්න යාලුවනේ අපි ඔයාලා වෙනුවෙන් තවත් සීරීස් එකක් අරගෙන ආවා.

මේ වෙද්දි අපේ පූසො ඕ ලෙවල් ඉවර කරලා ඒ ලෙවල් ක්ලාස් යන්න පටන් අරගෙනයි තිබුනේ. ඉතිං ඔය දවස්වල තමයි අර විදූශාගෙ කේස් එක එහෙමත් වුණේ. කොහොමහරි ඒ සිද්දි ඔක්කොමත් ඉවරවෙලා ටික දවසක් යද්දි, 2004 අවුරුද්දෙ ඒ ලෙවල් විභාගෙත් පැවැත්වුණාලු. ඊටපස්සෙ සිද්දවුණේ 12 වසරේ කට්ටිය 13 වසරට ගිය එකයි, අලුත් බැච් එකක් ඒ ලෙවල් කරන්න 12 වසරට ආපු එකයි. ඉතිං ඕ ලෙවල් ඉවරවෙලා හිටපු අපේ පූසො සෙට් එක අයිති වුණේ අන්න ඒ අලුතින් ඒ ලෙවල් කරන්න ආපු බැච් එකට.

ඉතිං අපේ යාලුවො කට්ටියව ඒ ලෙවල් වලට ඉස්කෝලෙට පිළිගත්තෙ ලොකු උත්සවයක් එහෙමත් තියලලු. ඇත්තටම පුරුපුරුයි, උපාසකයි, මාලුකට්ටායි එදා ඉස්කෝලෙට ආවෙ මාස කීපයකට පස්සෙ. ඉතිං කාලෙකට පස්සෙ හම්බවුණු හොස්ටල් සෙට් එක ඇතුලු ඉස්කෝලෙ යාලුවොත් එක්ක, අපේ පූසො එදා කතා බහ කළේ ලොකු සතුටකින්.

ඊටපස්සෙ සිද්දවුණේ කට්ටියව තම තමන්ගෙ පන්ති වලට දාපු එක. කුරුඳුවත්ත ඉස්කෝලෙ ඒ පාර බයෝ පන්ති පහක්ම තිබුනලු. ඒ සිංහල මාධ්‍ය පන්ති හතරකුයි, කඩු මාධ්‍ය පන්ති එකකුයි විදිහට. ඒ පන්ති හැඳින්නුවෙ S1, S2, S3, S4 සහ SE කියලා. S කියලා කිව්වෙ සයන්ස් කියන එකට. ඉතිං අපේ පුරුපුරුයි, මාලුකට්ටායි හොඳ දේශීය පූසො දෙන්නෙක් හින්දා දෙන්නාම ඒ ලෙවල් කරන්න ගත්තෙ සිංහල මීඩියම් එකෙන්ලු. කොහොමහරි මේ දෙන්නම තේරුනෙත් එකම පන්තියට.

උපාසකනං ඉතිං කරන්න තෝරගත්තෙ ගණිතය විෂය නොවැ! ඉතිං මෑන්ස් තේරුනේ සිංහල මීඩියම් ගණිත පන්තියකට. කොහොමහරි ඒ අවුරුද්දෙ සිංහල මාධ්‍ය ගණිතය පන්ති අටකුයි, කඩු මාධ්‍ය පන්ති එකකුයි ඉස්කෝලෙ තිබුනලු. මේ ඔක්කොම ගැන අපි කිව්වේ ඉස්කෝලෙ තිබුනු කොමර්ස් සහ ආර්ට් පන්ති ඇරුණුකොට.

කොහොමහරි ඉතිං පන්ති වෙන් කළාට පස්සෙ පුරුපුරුයි, මාලුකට්ටායි ගියාලු තමන්ගෙ පන්තියට. බැලින්නං පූසො දෙන්නා යද්දි තව කට්ටිය පන්තියට ඇවිල්ලා. කොහොමහරි ටික වෙලාවකින් ඔක්කොම ළමයි ක්ලාස් එකට ආවලු. ඊටපස්සෙ තමයි කට්ටියට දැනගන්න හම්බවුණේ පන්තියේ හිටපු මුලු ළමයි ගාන විසි හයයි කියලා. පස්සෙ බැලින්නං හැම බයෝ ක්ලාස් එකටම ළමයි බෙදලා තිබුනෙ විසි ගනන් වලින්.

කොහොමහරි ඉතිං පුරුපුරුලගෙ ක්ලාස් ටීචර් වුණේ කෙමිස්ට්‍රි උගන්නපු මාලනී කියලා මිස් කෙනෙක්. මිස් ‍රිටයර් වෙන්න කිට්ටු වයසක තමයි ඒ වෙනකොටත් හිටියේ. ඒ වගේම මාලනී මිස් ගොඩක් කරුණාවන්ත මිස් කෙනෙක් කියලා ඉස්කෝලෙ පුරාම ප්‍රසිද්ද වෙලයි හිටියේ.

කුරුඳුවත්ත ඉස්කෝලෙ බයෝ ක්ලාස් හදලා තිබුනේ අමුතුම සිස්ටම් එකකට. ඇත්තටම ඒවාට ක්ලාස් කියනවාට වඩා ඔඩිටෝරියම් කියන එක තමයි ගොඩක් සුදුසු. ඉතිං එක ක්ලාස් එකකට ළමයි සීයකට වඩා පහසුවෙන් දාන්න පුලුවන් තරමට ඒ ක්ලාස් ලොකුයි. ඒ වගේම ඩෙස්ක් වෙනුවට පොළොවට හයිකරපු දිග බංකුයි, දිග මේසයි තමයි ක්ලාස් එක ඇතුලෙ තිබුනේ. ඒවත් තිබුනේ ක්ලාස් එකේ පිටිපස්සට යද්දි තට්ටුවෙන් තට්ටුව ඉස්සිලා තියෙන විදිහට. හරියට මේ පහළ පින්තූරෙ තියෙන ක්ලාස් එක වගේ.



ඉතිං ක්ලාස් එකේ උගන්නන ගුරුවරයාට පේන්නෙ නැතුව, ක්ලාස් එකේ පිටිපස්සෙ බංකුවල නිදාගන්න "සමහර කට්ටිය" පස්සෙ කාලෙක පුරුදු වුණාලු. ඒ කතා ඉතිං අපි පස්සෙ කාලෙකම අහමුකො නේද?

කොහොමහරි ඉතිං ක්ලාස් එකට සිලෙක්ට් වෙච්ච ළමයින්ගෙන් දෙතුන් දෙනෙක් ඇරෙන්න අනිත් ඔක්කොම කට්ටියව අපේ පූසො හොඳට අඳුරනවලු. ඒ අතරින් බයෝ සෙක්ෂන් එකේ හිටපු ලොකුම ළමයා වෙච්ච මහබබා, හොස්ටල් එකේ රාත්‍රී ප්‍රහාරක බලකායෙ හිටපු සෝමෙ අයියා, පූසොත් එක්ක ගම්පහ ක්ලාස් ගිය රාජු වගේ කට්ටිය විශේෂයි. ඉතිං අපේ පුරුපුරු පොඩ්ඩක් සෝදිසි කරලා බැලුවලු කවුද මේ ක්ලාස් එකේ ඉන්න අඳුරන්නැති ඩයල් ටික කියලා.

බැලින්නං ඒ තමයි ඕ ලෙවල් රිසාල්ට්ස් වලින් අලුතින් ඉස්කෝලෙට ආපු සෙට් එකේ කට්ටිය. මෙහෙම ඕ ලෙවල් වලින් ආපු ළමයි හතර දෙනෙක් පුරුපුරුලාගෙ ක්ලාස් එකේ හිටියා. ඉතිං අනිත් ළමයි අවුරුදු ගානක් ඉස්කෝලෙ ඇතුලෙ ඉඳලා එකිනෙකාව අඳුරන හින්දා, කට්ටියගෙ මූලිකම වැඩේ වුණේ මේ අලුතින් ඉස්කෝලෙට ආපු ළමයි හතරදෙනා අඳුරගන්න එක. කොහොමහරි පළවෙනි දවසෙ මේ වැඩේට එච්චර වෙලාවක් හම්බවුණේ නෑ. ඉතිං දෙවෙනි දවසෙ උදේ තමයි ක්ලාස් එකේ අනිත් කොල්ලන්ට චාන්ස් එකක් ලැබුනෙ අලුත් ළමයි එක්ක නිදහසේ හොඳට කතා කරන්න.

ඉස්කෝලෙ ඒ දවස්වල සිරිතක් තමයි, අලුතින් ඉස්කෝලෙට එන ළමයි ක්ලාස් එකේ අනිත් ළමයින්ට පොඩි ට්‍රීට් එකක් දෙන එක. ගොඩක් වෙලාවට ඉතිං ට්‍රීට් එක වෙනුවෙන් හම්බවෙන්නෙ කේක් ගෙඩියක් තමයි. දැන් අපේ පුරුපුරු, මහබබා, සෝමෙ අයියා ඇතුලු සෙට් එකේ උත්සාහය තමයි මේ අලුත් ළමයින්ගෙන් ට්‍රීට් එකක් ඉල්ලගන්න එක. ඉතිං කට්ටිය මේ ළමයි එක්ක වෙන වෙනම කතා කළාලු. ඇත්තටම මේ අලුත් ළමයි හතරදෙනා මුලින් හිටියෙ වෙනම ලෝකෙකට ගෙනත් අතඇරලා වගේ බයවෙලා.

මුලින්ම පුරුපුරුලා කතා කළේ පුරුපුරුලගේ පේළියට ඉස්සරහා පේළියේ වාඩි වෙලා හිටපු ළමයත් එක්ක.

මහබබා :- මචං උඹේ නම මොකද්ද?

ළමයා :- මගෙද මචං?

පුරුපුරු :- ඔව් ඔව්!! උඹේ තමයි

ළමයා :- මගෙ නම චූටි

පුරුපුරු :- උඹ මචං කොහෙද ඉන්නෙ?

චූටි :- ගම්පහ

පුරුපුරු :- ගම්පහ? ගම්පහ කොහෙද?

චූටි :- මම කිරිල්ලවල. උඹ කොහෙද මචං?

පුරුපුරු :- මමත් ගම්පහ කිට්ටුව තමයි බං. මමයි, අර ඉන්න මාලුකට්ටායි දෙන්නම ඉන්නෙ පූස්ගම. මේ රාජු ඉන්නෙ ගම්පහ ටවුන් එකේමයි.

චූටි :- ආ...ඇත්තද මචං?

චූටි මෙහෙම කියද්දි තමයි රාජුට මීටර් වුණේ මෑන්ස් කොහෙදිහරි මීට කලින් චූටිව දැකලා තියෙනවයි කියලා.

රාජු :- අඩෝ! උඹ නේද මචං හිස්සැල්ලයගෙ ක්ලාස් එකේ ඉස්සරහාම පේළියෙ ඉන්නෙ?

දැන් රාජු මෙහෙම කියද්දි චූටි ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙනවා.

මහබබා :- ආ...එහෙනං මීටපස්සෙ උඹේ නම තමයි චූටි හිස්සැල්ල.

ඉතිං ඔය විදිහට චූටිගෙ නම හිස්සැල්ල කියලා රෙජිස්ටර් වුණාලු. අදටත් ඉස්කෝලෙ බැච් එකේ කට්ටිය චූටි කිව්වහම මෑන්ස්ව දන්නෙ නෑ. හැබැයි හිස්සැල්ල හරි "හිස්සා" කියලා හරි කිව්වොත්නං ඕන කෙනෙක් චූටිව අඳුරනවලු.

රාජු :- එහෙනං මචං හෙට එද්දි උඹ ක්ලාස් එකේ කට්ටියට පොඩි ට්‍රීට් එකක් ගෙනෙන්. වැඩිය මොනවත් ඕනෙ නෑ. විසි හයයිනෙ බං ඉන්නෙ.

චූටි :- ආ...හරි හරි මචං! මම කොහොමත් ගේන්න තමයි හිටියෙ.

චූටි හිස්සැල්ල වැඩේ කැමැත්තෙන්ම බාරගත්තලු. ඊටපස්සෙ කට්ටිය කතා කළේ තවත් අලුත් ළමයෙක් වෙච්ච ධනූ එක්ක. එ‍තනදිනං විශේෂ දෙයක් වුණේ නෑ. හැබැයි චූටි වගේම ධනූත් බොහොම කැමැත්තෙන් ට්‍රීට් එක ගේන්න බාරගත්තා. ඉතිං මේ විදිහට පහුවදාට ට්‍රීට් දෙන්න නියමිත වුණේ චූටිටයි, ධනූටයි.

මහබබා ඇතුලු කට්ටිය තීරණය කළේ ඊටත් පස්සෙ දවසෙ ට්‍රීට් එක දෙන වැඩේ, අනිත් අලුත් ළමයි දෙන්නාට බාරදෙන්න. ඉතිං අපේ යාලුවො සෙට් එක ඊටපස්සෙ අනිත් ළමයි දෙන්නාත් එක්ක කතා කරන්න ගියාලු.

ප.ලි :- උපරිම වශයෙන් කොටස් හතරෙන් සීරීස් එක ඉවර කරන්න බලාපොරොත්තු වෙමු.