අඹ යාලුවෝ

Thursday, March 22, 2012

කැම්පස් ලයිෆ් - 3 (රැග් එක)

කලින් ලිපියෙන් මම කිව්වනේ කැම්පස් එකට ගිය පළවෙනි දවසෙම අපේ පුරුපුරුට විඳින්න සිද්ද වෙච්ච අත්දැකීම් ගැන. ඉතිං දැන් කියන්න හදන්නේ එදා දවසේ වෙච්ච ඉතුරු සිද්දි ටික ගැන.

කොහොමහරි ඉතිං පූසා ඇතුලු නවක සිසු සිසුවියො සෙට් එකම සීනියර් අයියලා විසින් පෝළිමේ අරගෙන ගියාලු ෆැකල්ටි එකේ එක පැත්තකට. මේ ඒරියා එකේ තිබුනේ ලස්සනට තණකොළ වවපු, බිල්ඩින් කීපෙකින් වට වෙලා තිබුන එළිමහනක්. මේ එළිමහනේ කොන්ක්‍රීට් බංකු හයිකරපු තැන් තුනක් තිබුනා. ඉතිං අයියලාගෙ නියෝගය විදිහට අලුත් ළමයි ගෘෘප් තුනකට බෙදිලා මේ බංකු වටේ පෙළ ගැහුනලු.

පූසාගේ බැච් එකේ ඉන්න නියමිත වෙලා තිබුන ළමයි ගාන හාරසිය අසූවක්. ඒ භෞතීය විද්‍යාවට (Physical Science) 240, ජෛවීය විද්‍යාවට (Biological Science) 120, අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායන විද්‍යාවට (Molecular Biology & Biochemistry) 60 සහ කාර්මික සංඛ්‍යානය සහ ගණිතමය මූල්‍ය උපාධියට (Industrial Statistics & Mathematical Finance) 60 විදිහට. ඒත් පළවෙනිම දවස නිසයි, බෝට්ටුවෙන් එන ළමයි නැතිවීම නිසයිද කොහෙද එදා දවසේ හිටියේ ළමයි දෙසිය ගානක් විතර.

කොහොමහරි ඉතිං ඔය විදිහට මේ අලුත් ළමයි සෙට් එක කණ්ඩායම් තුනකට බෙදුනලු. පුරුපුරුට සෙට් වුණේ මැද තිබුන බෙන්ච් එක. ඉතිං මේ හැම බෙන්ච් එකකටම සීනියර් අයියලා දහ පහළොස් දෙනා වගේ වෙන්න කට්ටිය සෙට් වුණාලු. ඒ අතරින් කීප දෙනෙක්ගෙ හැසිරීම අනුව ඒ අය මේ වැඩේ ලීඩ් කරනවයි කියලා තේරුම් ගන්න පුරුපුරුට අමාරු වුණේ නෑ. කොහොමහරි මේ වෙද්දිනං අලුත් ළමයින්ට තේරුම් ගිහින් තිබුනේ තමන්ගේ කලදසාව නරක් වෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙන්නේ කියලා.

පූසා හිටපු බෙන්ච් සෙට් එකේ මුලින්ම ආපු ළමයි වාඩිවෙලයි හිටියේ. පස්සේ එතනට ආපු ළමයි හිටියේ ඊට පිටිපස්සෙන් හිටගෙන. ඉතිං අලුත් ළමයි දිහා කන්න වගේ බැල්මක් දාපු මරුමුස් ලුක් එකක් තිබුන අයියා කෙනෙක් මෑන්ස්ගෙ කටහඬ අවදි කළාලු.

අයියා :- උඹලා දන්නවද උඹලා මේ කොහෙටද ඇවිත් තියෙන්නෙ කියලා?

(දැඩි නිහඬතාවයක්)

අයියා :- ඇයි උඹලගෙ කටේ පිට්ටුද? උඹ කියපං බලන්න මේ කොහෙද කියලා

(පිටිපස්සෙන් හිටපු කොල්ලෙක්ගෙන් අහයි)

කොල්ලා :- තුම්මුල්ල සක්වල තක්සලාව.

අයියා :- “ආ...අන්න එහෙම සම්පූර්ණ නම කියන්න උඹලා ඉගෙන ගන්න ඕනෙ. අනික මේ රැග් සීසන් එකේ ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරන එක උඹලට තහනම්. තේරුණාද? ලෙක්චර්ස් පටන් ගත්තට පස්සේ උඹලා ඉගෙන ගන්නෙ ඉංග්‍රීසියෙන්. ඒත් ගමේ ඉඳන් එන ගොඩක් දෙනෙකුට තවම ඉංග්‍රීසි අමාරුයි. ඒ හින්දා උඹලා හැමෝම දැනට කතා කරන්න ඕනෙ සිංහලෙන්.

අනික කොළඹ උන් වෙනමයි, ගමේ උන් වෙනමයි ගැටි ගහගෙන* ඉන්න එක සම්පූර්ණයෙන් තහනම්. එහෙම ඉඳලා කවුරුවත් අහුවෙන්න බෑ හරිද?

කෝ මෙතන එම්.බී** එවුන් ඉන්නවද? උඹලා දැනගනිං ලොකු ඉසෙඩ් ස්කෝර් එකක් අරගෙන ආවා කියලා උඹලා මෙතන ලොකු නෑ හරිද? මේ ෆැකල්ටි එක ඇතුලෙ කවුරුත් එකයි.

අනික තමයි ඔය කන්දෙ සක්වල තක්සලාවෙ වගේ මෙහෙ ගොන් පාර්ට් නෑ හරිද? උඹලා කුණු නවකයෝ නෙවෙයි, උඹලා නංගිලා මල්ලිලා. අපිත් ජ්‍යේෂ්ට උත්තමයෝ නෙවෙයි, අපි අයියලා අක්කලා. උඹලයි අපියි මෙතනට ඇවිත් ඉන්නෙ එකම විභාගෙ පාස් වෙලා. උඹලගෙයි අපෙයි එකම වෙනස අපි මෙතන අවුරුද්දක් තිස්සෙ ඉඳලා උඹලට වඩා කැම්පස් එක ගැන දන්නවා. අනික අපි කිසිම වෙලාවක උඹලට කියලා කුණුහරුප කියවන්නේ නෑ. අපේ ෆැකල්ටි එකේ ෆිසිකල් රැග්*** ඇත්තෙත් නෑ.“

ඉතිං ඔය විදිහට අයියා කියාගෙන කියාගෙන යනවලු. එතකොට තමයි මෑන්ස් දැක්කෙ බෙන්ච්වල කොල්ලො කෙල්ලෝ වෙනම වාඩිවෙලා හිටපු බව.

අයියා :- “යකෝ තොපි හිතුවෙ මේක ටියුෂන් ක්ලාස් එකක් කියලද? කෝ උඹලා ඔය කොල්ලො කෙල්ලෝ කලවම් වෙලා වාඩි වෙයන්. උඹ වරෙන් මේ කෙල්ලො දෙන්නා මැද්දට. නංගි මූට ඔතන වාඩි වෙන්න ඉඩ දියං.“

දැන් අයියා ගජරාමෙට කොල්ලො කෙල්ලො එකට වාඩි කරවනවා.

“උඹලා කෑම කද්දි වුණත් කන්න ඕනෙ කොල්ලො කෙල්ලො එකට වාඩි වෙලා එක බත් එක හරිද? එහෙම කළේ නැත්තං අපි උඹලාව අල්ලගන්නවා. අනික හැමෝටම තමන් ළඟ ඕනෙම වෙලාවක ඉන්න ළමයි දහ දෙනෙකුගෙවත් නම් පාඩම් තියෙන්න ඕනෙ. ඒ අයගේ ෆෝන් නම්බර්ස් තියෙන්නත් ඕනෙ.

කෝ උඹලා මොකද දිගටම වාඩි වෙලා ඉන්නේ? ඔය හිටගෙන ඉන්නෙත් තොපේ බැච් එකේම එවුන් තමයි. උඹලා නැගිටලා උන්ටත් වාඩි වෙන්න ඉඩ දියන්. ඔය පිටිපස්සෙ ඉන්න එවුන්ට පේන්නෙ නෑ නේද? උස එවුන් පස්සට ගිහින් මිටි එවුන් වරෙන් ඉස්සරහට.“

එතකොට තමයි අයියා පුරුපුරුව දැක්කේ. 

“යකෝ මම කිව්වේ උස එවුන්ට පස්සට යන්න කියලා මිසක් මහත එවුන්ට පස්සට යන්න කියලා නෙවෙයි. තෝත් වරෙන් ඉස්සරහට. අප්පට සිරි...තෝ හෙන ලොකු මිනිහද සෙරෙප්පු දාගෙන ඇවිත් තියෙන්නෙ. අනිත් දවසෙ උඹලා ඔක්කොම හොඳට ෂර්ට් කලිසම් වලට යට කරලා සපත්තු දාලා ලස්සනට එන්න ඕනෙ හරිද? පළවෙනි දවසෙ හින්දා අද උඹව මම අතඅරිනවා“

දැන් අපේ පූසා බයේ ගැහෙනවලු. එතකොට තමයි තවත් අයියා කෙනෙක්ගෙ අවදානය ටිකක් එහායින් හිටපු ගෑනු දැරිවියෙක්ට යොමු වුණේ.

2 අයියා :- “ඒයි...උඹ වරෙන් ඉස්සරහට. තෝ හිතාගෙන ඉන්නෙ මේ විකාර මඩුවක් කියලද? තෝනං මහ පජාත**** කෙල්ලෙක්.“

බැලින්නං ඒ ගෑනු ළමයා කොන්ඩෙ ටින්ට් කරගෙන තමයි කැම්පස් ඇවිත් තියෙන්නේ.

“කෙල්ලොත් හොඳට හිතට ගනිල්ලා උඹලා කැම්පස් එද්දි හොඳට පිළිවෙළට ඇඳගෙන එන්න ඕනෙ. දිග සායවල් අඳින්න ඕනෙ. රැග් සීසන් එකේ කලිසන් අඳින එක තහනම්“

“උඹ වරෙන් ඉස්සරහට සිංදුවක් කියන්න. ඔව් ඔව්!! ඔය පිටිපස්සෙ නිල්පාට ෂර්ට් එකක් ඇඳලා ඉන්න කොල්ලා තමයි. මොකද යකෝ ලැජ්ජාවෙ ඇඹරෙන්නේ? ආ...උඹත් වරෙන්..උඹ මූ සින්දු කියද්දි මූට මයික් එක අල්ලන්න ඕනෙ. ආ...මල්ලි උඹත් වරෙන්...මූ සින්දුව කියද්දි උඹ නටන්න ඕනෙ“

“ඇයි යකෝ ඌ නටද්දි තෝ හිනා වෙන්නේ? ඔව් ඔව්!! උඹ තමයි. යකෝ දැනගනිං ඌත් උඹලගෙ බැච් එකේ එකෙක්. උඹලා ආපහු උඹලගෙම බැච් එකේ එකෙකුට හිනා වෙලා තිබුනොත් බලාගම්මු. උඹලාට හැම දේටම වඩා තියෙන්න ඕනෙ දේ තමයි බැච් ෆිට් එක***** දැන් ගහපල්ලා මුන් තුන් දෙනාට හොඳ අත්පුඩියක්...“

“උඹලා දැනගනිං මේක තමයි ලංකාවෙ තියෙන හොඳම සයන්ස් ෆැකල්ටි එක. අපි ඩිග්‍රි එක අරගෙන අවුට් වෙද්දි අපිව ජොබ් එකට ගන්න කොම්පැනි මග රැකගෙන ඉන්නේ. එහෙම වෙලා තියෙන්නේ අපේ ෆැකල්ටි එකේ වලි නැති හින්දා. දැනගනිල්ලා අපේ ෆැකල්ටි එක අවුරුදු දොළහකින් වහලා නෑ“

ඉතිං ඔය විදිහට ගොඩක් වෙලාවක් තිස්සේ නවකයන්ට සිද්ද වුණේ අයියලාගේ අවවාද, උපදෙස්, ඇනුම් බැනුම් වලට ලක්වෙමින් කාලෙ ගත කරන්න. අන්තිමේදි මේ වැඩේ ඉවරවුණේ අනිත් දවසේ ඉඳලා උදේ හතහමාර වෙද්දි කැම්පස් එකට එන්න කියලා අයියලා පුරුපුරුලාට නියම කළාට පස්සේ. ඒ වගේම කැම්පස් එක ඇතුලේ ඉන්න හැම වෙලේම ස්ටුඩන්ට් හෑන්ඩ් බුක් එක අතේ තියාගන්න එකත් විශේෂ නීතියක් විදිහට පුරුපුරුලාට පැවරුනා******. මේ වෙද්දි මේ අලුත් එක්ස්පීරියන්ස් එක හින්දා අපේ පූසාගේ මොළේ අඤ්ඤකොරොස් වෙලා තිබුනේ. වෙලාවකට බයක් දැනුනත්, තවත් වෙලාවකට හිතුනේ වැඩේ ෆුල් ආතල් කියලා.

ඉතිං ඔය විදිහට අපේ යාලුවා ෆුල් ජෙන්ටා කිට් එක ගහලා පහුවදා කැම්පස් එකට ගියාලු. එතකොට තමයි පූසාට තේරුනේ කලින් දවසේ තිබුන දේවල් රැග් එකේ රිහසල් එකක් විතරයි කියලා. නියම රැග් එක පටන් ගත්තේ දැනුයි.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

* ගැටි ගැහීම - යම් පොදු ලක්ෂණයක් මුල් කරගෙන ඇතිවූ කිහිප දෙනෙක්ගෙන් සමන්විත කල්ලි. උදා:- කොළඹ ගැට්ට, ගාල්ල ගැට්ට, බයෝ ගැට්ට.


** එම්.බී - මොලිකියුලර් බයෝලොජි.


*** ෆිසිකල් රැග් - භෞතිකව ශරීරයට තුවාල ආදී හානි ඇති කරන නවක වදය. උද:- දණගැසීම, බඩගෑම සහ වෙනත් ලිංගික හිංසන.


**** පජාත - පට්ටම චාටර්.


***** බැච් ෆිට් එක - එකම කාණ්ඩයේ සිසු සිසුවියන් අතර තිබිය යුතුයැයි විශ්වාස කරන බැඳීම. (විශ්ව විද්‍යාල කටයුතු වලදී දැඩිව බලපාන සාධකයක් වන මෙය පළමු වසරේ තදින්ද, දෙවන වසරේදී ලාවටද ඇත. තෙවන සිව්වන වසරවල් වෙන විට මෙය බොහෝ දුරට භාවිතයෙන් මෙන්ම සිසු ශබ්ද කෝෂයෙන්ද හැලී යන අතර ගැටි සංකල්පයට මුල් තැන හිමිවේ.)


****** හෑන්ඩ් බුක් එක නිතර අතේ තබා ගැනීම - මෙය ජ්‍යේෂ්ටයන් විසින් යම් සිසුවෙක් හෝ සිසුවියක් නවකද කියා හඳුනාගැනීමට භාවිත කරන ප්‍රධාන මෙවලමයි. උදාහරණයක් ලෙස නවක සිසුවෙක් සහ ජෙන්ටා ඇඳුමින් සැරසුනු ජ්‍යේෂ්ටයෙක් ඇඳුමෙන් වෙන්කර හඳුනාගැනීම අපහසු වන අතර එවන් අවස්ථාවලදී ජ්‍යේෂ්ටයන්ගේ උදව්වට එන්නේ හෑන්ඩ් බුක් එකයි. නමුත් මේ හේතුව නවක සිසුන්ගෙන් හංගන අතර ඔවුන්ට වෙනත් බොරු හේතු දක්වා රවටනු ලබයි.

Monday, March 19, 2012

කැම්පස් ලයිෆ් - 2 (පටන්ගැන්ම)

 
කැම්පස් ලයිෆ් - 1

අපි කලින් ලිපියෙ කිව්වේ අපේ පූසා කැම්පස් සිලෙක්ට් වෙච්ච හැටි ගැන නොවැ! ඉතිං ඔය විදිහට පුරුපුරුට කැම්පස් එකට යන්න නියමිත වෙලා තිබුනු දවසත් උදාවුණාලු. මේ වෙද්දි ඉතිං තව පාරක් ඒ ලෙවල් කරන්න කියලා හතර වටෙන් එල්ල වෙච්ච බලපෑමුත් ටික ටික අඩු වෙමින් තිබුන හින්දා පුරුපුරු ෆුල් රිලැක්ස් එකේ හිටියේ. අනික ටියුෂන් ක්ලාස් වලදියි, ඉස්කෝලෙදියි නිතරම කියවුණේ කැම්පස් සිලෙක්ට් වෙන්න පුලුවන්නං ජීවිතේ ගොඩ කියලා. ඉතිං පූසා කැම්පස් සිලෙක්ට් වෙච්ච හින්දා මේ දවස්වල හිතාගෙන හිටියේ මෙතනින් එහාට පාඩම් වැඩ අඩු, බොහොම සාමකාමී කාලයක් මෑන්ස්ට උදාවෙයි කියලා.

ඉතිං ඔය විදිහට කල් ගතවෙලා කැම්පස් එකට යන්න නියමිත දවසත් උදාවුණාලු. මේ වෙද්දි පූසාට තිබුන ලොකුම ප්‍රශ්නෙ තමයි මුලින්ම කැම්පස් යද්දි ඇඳගෙන යන්න ඕනෙ මොනවාද කියන එක. මොකද සයන්ස් ෆැකල්ටි එකේ තමන් අඳුරන, කැම්පස් එක ගැන තොරතුරු දැනගන්න පුලුවන් යාලුවො කවුරුවත් මේ වෙද්දි පුරුපුරුට හිටියෙ නෑ. කොහොමත් ෆස්ට් ෂයි කැම්පස් එන ගොඩක් දෙනෙක්ට තියෙන ප්‍රශ්නයක් තමයි ඕක. ඉතිං මෑන්ස් කළේ වෙන ෆැකල්ටි එකක හිටපු අඳුරන අයියා කෙනෙක්ගෙන් මේ ගැන අහපු එක.

“අයියෝ මල්ලි කැමති ඇඳුමක් ඇඳගෙන එන්න. බයවෙන්න එපා. හැබැයි ඉතිං සයන්ස් එකේ ටිකක් විතර රැග් එක තියෙනවා“

ඒ අයියා පුරුපුරුට දුන්නෙ ඒ වගේ උත්තරයක්. මේ වෙද්දි කන්දෙ, දකුණෙ, බෙලිහුල්ඔය, අනුරාධපුරේ වගේ කැම්පස් වල රැග් තියෙනවා කියලා අහලා තිබුනත් පූසා කවදාවත් අහලා තිබුනෙ නෑ තුම්මුල්ල සක්වල තක්සලාවෙ රැග් තියෙන වගක්. ඉතිං අයියාගෙ උත්තරෙන් තක්බිරිෆයිඩ් වුණ පුරුපුරු තීරණය කළාලු ඔය විකාර කතා ගන්න ගන්නෙ නැතුව පහුවදා කැම්පස් එකට යන්න.

ඉතිං පහුවදා උදේම නැගිටපු පූසා දෙමව්පියන්ට වැඳලා එහෙම පිටත් වුණාලු තමන්ගෙ ජීවිතයේ දෙවෙනි චැප්ටර් එක පටන් ගන්න. මෑන්ස් සැරසිලා ගියේ සාමාන්‍ය දිග කලිසමකින්, උඩින් දාපු ෂර්ට් එකකින් සහ පටි සෙරෙප්පු (සැන්ඩ්ල්ස්) දෙකකින්. වෙනදා ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ හැමදාම දැක්කත්, තුම්මුල්ලෙ සුවිසාල මාර ගස් පේළිය යටින් යද්දි අපේ යාලුවාට දැනුනෙ වචනයෙන් විස්තර කරන්න බැරි අමුතු හැඟීමක්. 

“අඩේ මමත් දැන් කැම්පස් කොල්ලෙක් එහෙනං!!!“

පූසාට හිතුනේ ඒ වගේ. කොහොමහරි කැම්පස් ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට යද්දි ලොකු බැනර් එකක් ගහලා තිබුනා අලුතින් එන නංගිලා මල්ලිලා සාදරයෙන් පිළිගන්නවා කියලා.

“අනේ කොච්චර හොඳ අයියලා අක්කලා සෙට් එකක්ද?“

පුරුපුරුට එහෙම හිතුනලු. ඉතිං ගෙදරට ආපු ලියුමෙ හැටියට අලුත් ළමයින්ට එන්න කියලා තිබුනේ නව කලාගාරය, එහෙමත් නැත්තං “නැට්“ කියලා ළමයි හඳුන්වපු ගොඩනැගිල්ලට. ඒ නිසා අපේ පූසා ගේට්ටුව පහු කරලා කැම්පස් එක මැදින් ගියාලු නැට් එක තියෙන තැනට. මේ වෙද්දි සීනියර් අයියලා නවකයෝ එන පාර දෙපැත්තේ ගිජුලිහිණියෝ රැළක් වගේ රැකගෙන බලාගෙන හිටියේ. අයියලා තමන් දිහා බලපු බැල්මෙනං කිසිම සාදරයෙන් පිළීගැනීමේ සලකුණක් තිබුනෙ නෑ කියලයි පුරුපුරුට හිතුනේ. කොහොම වුණත් ඒ තමන්ගෙ ඔලුවට එන මනස්ගාත කියලා හිතපු පූසා කෙලින්ම කලාගාරය පැත්තට ගියාලු.

පුරුපුරු යනකොටත් ගොඩක් ළමයි නැට් එක ඉස්සරහට ඇවිත් පිරිලයි හිටියේ. ගොඩක් ළමයි පූසා වගේ තනියම ඇවිත් හිටියත් දෙමව්පියෝ එක්ක ආපු ළමයිනුත් සෑහෙන්න පිරිසක් එතන හිටියා. ගෑනු ළමයි වෙනමත් පිරිමි ළමයි වෙනමත් තමයි රංචු ගැහිලා හිටියේ. ඉතිං එතන හිටපු ළමයි එක්ක කතා බහ කරලා අඳුරගනිද්දි තමයි පුරුපුරු දැක්කේ කුරුඳුවත්ත ඉස්කෝලෙ තමන් එක්ක පොඩි කාලෙ එකට ඉගෙන ගත්තු යාලුවො කීප දෙනෙකුත් එතන හිටපු බව. විශේෂයෙන් පොඩි කාලෙ තමන්ගෙ හොඳ යාලුවෙක් වෙච්ච කොළොම්බාසුත් ඒ ගොඩේ හිටියා. මෑන්ස් ඒ ලෙවල් වලට මැත්ස් කරපු හින්දා පස්සෙ කාලෙක කොළොම්බාස් හිටියේ වෙනම ක්ලාස් වල. පොර කැම්පස් ඇවිත් හිටියේ ෆිසිකල් සයන්ස් කරන්න.

ඉතිං ඔය විදිහට ටික වෙලාවක් යද්දි ඇවිත් හිටපු ළමයින්ම නැට් ශාලාව ඇතුලට දැම්මා. ඒ වෙනකොටත් ළමයින්ගේ ඇතුලත්වීමේ අංක පුටුවල ලියලයි තිබුනේ. ඉතිං තමන්ට නියමිත පුටුව හොයාගත්ත පූසා ඒකෙ වාඩි වුණාලු. මුලින්ම කට්ටියට තිබුනේ ඉංගිරිසි විභාගයක් ලියන්න. මේ කැම්පස් ගිය පළවෙනි දවසෙම මොන විභාගද? ඉතිං පුරුපුරු ඕනෑවට එපාවට වගේ එග්සෑම් එක කරලා දැම්මලු. පස්සෙ තමයි මෑන්ස් දැනගත්තේ ළමයින්ව පන්ති වලට බෙදන්නේ ඒ විභාගයේ ලකුණු අනුව බව.

ඒ කියන්නේ එග්සෑම් එකේ ඉහළම ලකුණු ගත්ත ළමයි වැටෙන්නේ 12 කියන පන්තියට. ඔය වගේ නොම්මරේ අඩුවීගෙන ඇවිත් අඩුම ලකුණු තියෙන ළමයින්ව වැටෙන්නේ 1 කියන පන්තියට. මේ සිස්ටම් එකට ක්ලාස් බෙදලා තියෙන්නේ ඒ ඒ දැනුම් මට්ටමේ ළමයින්ට ඒ අයට ගැලපෙන විදිහට උගන්නන්නයි කියලයි කට්ටියට ආරංචි වුණේ.


විභගේ ඉවර වුණාට පස්සේ තමයි කැම්පස් එකේ වගකිව යුතු බලධාරීන්ගේ කතා පටන් ගත්තේ. ඒ අනුව උප කුලපතිතුමා (වීසී), පීඨාධිපතිතුමා (ඩීන්) වගේම සයන්ස් ස්ටුඩන්ට්ස් යූනියන් එකේ සභාපතිත් අලුත් ළමයින්ට කන් දෙකෙන් බේරෙන්න සයිස් එකේ උපදෙස් ගොඩාරායක් දුන්නලු. කැම්පස් එකේදි හරියට අධ්‍යාපන කටයුතු වල යෙදෙන්නෙ කොහොමද? විනය ගරුකව හැසිරෙන්නෙ කොහොමද? ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ගෙ වගකීම් වගේ ගොඩක් කරුණු ගැන ඉඳගෙන හිටපු කොල්ලො කෙල්ලන්ගෙ පස්සවල් රිදෙනකං මේ කට්ටිය දේශන පැවැත්තුවලු. ඒත් ඉඳගෙන හිටපු පුරුපුරුගෙ කන් දෙකෙන් දුම් විසිවෙන්න පටන් ගත්තේ හෝල් එක ඇතුලෙ තිබුන රස්නෙටත් වඩා ඩීන් සර් කියපු එක්තරා කතාවක් හින්දා.


සයන්ස් ෆැකල්ටි එකේ තියෙන එක එක උපාධි ගැන කතා කරද්දි ඩීන් සර් අන්තිමට නැවතුනේ පුරුපුරු ඇතුලත් වෙච්ච අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායනවිද්‍යාව උපාධිය ළඟ.


“ඔව් අපි අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායනවිද්‍යාව උපාධියට තෝරගත්තු ළමයි හැට දෙනාගෙන් 18 දෙනෙකුට සිව් අවුරුදු විශේෂ උපාධි දෙනවා. ඉතුරු කට්ටියට පුලුවන් අවුරුදු තුනේ ජෙනරල් ඩිග්‍රි එක අරගෙන අයින් වෙන්න“


ඩීන් සර් මෙහෙම කියද්දි හීන් දාඩිය මහ දාඩිය වෙලා පූසාගේ ඇඟ දිගේ ගලාගෙන ගියේ මෑන්ස්ටත් හොරෙන්ම වගේ. 


“අවුරුදු තුනයි??? මේ යකාට පිස්සුද?“


අම්බානට කලබල වෙලා හිටපු පුරුපුරුට හිතුනේ මෙහෙමයි. ඇත්තටම මෙතනදි වැරදීම වෙලා තිබුනේ ඩීන් සර්ට නෙවෙයි, අපේ පූසාට. මොකද තුම්මුල්ල සක්වල තක්සලාවෙන් දෙන අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායනවිද්‍යාව උපාධිය අවුරුදු තුනේ උපාධියක් (ඒ දවස්වල). ඉතිං සිලෙක්ට් වෙන ළමයින්ගෙන් පළවෙනි අවුරුදු දෙකේ හොඳම රිසාල්ට් දාන ළමයි 18 දෙනෙකුට විතරයි ස්පෙෂල් ඩිග්‍රි එක දෙන්නේ. ඒත් විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවෙන් මේක ගැන සඳහන් කරලා තිබුනේ හැමෝටම අවුරුදු හතරක උපාධියක් හම්බවෙන විදිහට. ඉතිං කැම්පස් එනකංම පුරුපුරු හිතාගෙන හිටියේ ඒ විදිහටලු.


දැන් පූසාට තියෙන ප්‍රශ්නෙ මේ වගේ ගොනාට ඇඳගත්තේ තමන් විතරක්ද කියන එක. වස ලැජ්ජාවයි. අප්සට් කෝටියයි. දැන් ගෙදර ගිහින් ගෙදර මිනිස්සුන්ට මොකද්ද කියන්නේ? ඒ මදිවාට හිනාවෙන්න බලාගෙන ඉන්න නෑදෑයන්ටයි අසල්වැසියන්ටයි? ෆස්ට් ෂයි කැම්පස් යන්න එපා කියලා මෙඩිසින් යන්න බලාගෙන තව පාරක් විභාගෙ කරන්නයි කිව්ව කස්ටියට ෆේස් කරන්නෙ කොහොමද? ඉතිං මේ විදිහට අපේ යාලුවා පත්වුණේ මෑන්ස් ජීවිතේ පත් වෙච්ච අසරණම අවස්ථාවකට.


එහාපැත්ත බලපු පුරුපුරුට පෙනුනේ මෑන්ස්ට එහායින් වාඩිවෙලා හිටපු කොල්ලත් අම්බානට බයවෙලා, රතුවෙලා ඉන්න හැටි. එතකොට තමයි පූසාට තේරුනේ මේ අවාසනාවන්ත ඉරණමට ෆේස් කරලා ඉන්නේ තමන් විතරක් නොවෙන වග. ඉතිං පුරුපුරු ෂේප් එකේ මෑන්ස්ට කතා කළාලු.


පුරුපුරු :- මචං! උඹ එම්.බී* ද කරන්නේ?

කොල්ලා (කෂියා) :- ඔව් මචං! උඹත් එම්.බී ද කරන්නේ? මොකද්ද බං මේ කියන්නේ ඩිග්‍රිය අවුරුදු තුනයි කියලා?


පුරුපුරු :- ඒක තමයි මචං. මම දැනුයි දන්නේ මේ ගැන. දැන් ස්පෙෂල් සිලෙක්ට් වෙන්න බැරි වුණොත් ආපු එකෙන් වැඩකුත් නෑ. ඒ මදිවාට මම ඩෙන්ටලුත් අතෑරලා ආවේ.


කෂියා :- අඩෝ මම දැනගෙන හිටියෙත් නෑ. යූජීසී එකේ තිබුනේ අවුරුදු හතරයි කියලනේ. මම මේ මෙඩිසින් යන්නෙත් නැතුව මේකට ආවේ.


බලාගෙන ගියාම කෂියා මාතර පැත්තේ ප්‍රසිද්ද ඉස්කෝලෙක හොඳ රෑන්ක් එකක් දාපු බුවෙක්. මෑන්ස් වගේම ගොඩක් ළමයි කැම්පස් එකට එද්දි උපාධිය අවුරුදු තුනයි කියලා දැනගෙන හිටපු නැති බව පූසාට ආරංචි වුණේ පස්සෙ කාලෙක. මොකද ගොඩක් වෙලාවට ළමයෙක් කැම්පස් එකට එද්දි තමන් කරන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න පාඨමාලාව ගැන තොරතුරු දැනගන්නේ විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවෙන්. ඉතිං ඒ අය එම්.බී උපාධිය අවුරුදු හතරයි කිව්වට පස්සේ ඒ ගැන අමුතුවෙන් හොයලා බලන්න කාටවත් උනන්දුවක් තියෙන්න නැතුව ඇති. ඇරත් අලුතින්ම පටන් ගත්ත උපාධියක් ගැන දන්න කට්ටිය සමාජයේ ඉන්නෙත් ගොඩක් අඩුවෙන් නොවැ!


කොහොම වුණත් මේ ගැන හිත හිතා ඉන්න විදිහක් අපේ යාලුවන්ට තිබුනේ නෑ. නැට් ශාලාවේ වැඩ කටයුතු ඉවර වෙච්ච ගමන් අලුත් ළමයින්ව පෝළිමේ කැම්පස් එකේ වෙනම පැත්තකට යවන්න සීනියර් අයියලා කටයුතු කළාලු. ආරක්ෂකයෝ පිරිවරාගෙන මේ පෝළිමේ යද්දි පුරුපුරුට දැනුනේ දෙවෙනි ලෝක යුද්දෙ කාලෙ නාසි වද කඳවුරකට ගෙනියන යුදෙව්වෙකුට වගේ හැඟීමක්. ඉතිං ඊටපස්සෙ මොකද වුණේ කියලා ඊළඟ කොටසින් බලමු නේද?

*තුම්මුල්ල සක්වල තක්සලාවේදී අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායනවිද්‍යාව උපාධිය කෙටි නමින් හඳුන්වන්නේ එම්.බී කියලයි.

ප.ලි - උපදේශය - ජීවිතේ බරපතල තීරණයක් ගන්න හැම තිස්සෙම ඒ ගැන හොඳට හොයලා බලන්න. විශේෂයෙන් විශ්ව විද්‍යාල පාඨමාලාවක් තෝරාගන්න කලින් කැම්පස් එකටම ගිහින් ඒ ගැන තොරතුරු හොයා ගන්න එක හොඳයි. (අලුත් පාඨමාලාවක්නම්)

Sunday, March 18, 2012

කැම්පස් ලයිෆ්



වෙනදා පස්ස පැත්තට ඉර අව්ව වැටෙනකං නිදාගන්න අපේ පුරුපුරු එදා නැගිට්ටේ ගෙදර අනිත් මිනිස්සු නැගිටින්නත් කලියෙන්. ඒකට හේතුව වුණේ මෑන්ස්ට වෙනදා වගේ කලින් දවසේ හොඳට නින්ද ගියේ නැති එක. ඇත්තටම එදා අපේ පූසාගේ ජීවිතේ බොහොම වැදගත් තීරණාත්මක දවසක්. ඒ වගේම රටේ හිටපු ලක්ෂ ගානක් ළමයින්ගේ ජීවිතවල තීරණාත්මක දවසක්. මොකද එදා තමයි ඒ ලෙවල් රිසල්ට්ස් එන්න නියමිත වෙලා තිබුණේ.

ඉතිං පුරුපුරුට නින්ද නොගිය එක අහන්නත් දෙයක්යැ නේද? අවුරුදු දෙකක් තිස්සේ තමන්ගෙ කාලෙයි, සල්ලියි, මහන්සියයි වියදම් කරගෙන අමාරුවෙන් ෆේස් කොරපු විභාගේ ප්‍රතිඵල එද්දි හිත සලිත නොවී තියෙන්නේ කොයි මනුස්පයාගෙද? කොහොමහරි ඉතිං අපේ යාලුවා ටිකක් එළි වෙනකං බොහොම ටෙන්ෂන් එකේ තමයි හිටියේ. පපුවත් රත් වෙලා නිකං බිත්තරයක් දැම්මනං ඔම්ලට් වෙන ගානට.

අපේ පූසො සෙට් එක කතා වුණේ රිසල්ට් බලන්න ඉස්කෝලෙට යන්න කලින් ඉන්ටර්නෙට් එකෙන් බලමු කියලා. මොකද කට්ටිය කර කර හිටපු පිස්සු අප්සට් වැඩ වල හැටියට ඉස්කෝලෙ ගුරුවරුන්ට කියන්න තරම් ප්‍රතිඵලයක් ඒවි කියලා කවුරුවත් හිතුවෙ නෑ. කොහොමහරි පුරුපුරු ඒ දවස් ටිකේ ටිකක් අසනීපෙන් හිටපු හින්දා අනිත් පූසො එකඟ වුණාලු ගම්පහට ගිහින් ප්‍රතිඵල බලලා පුරුපුරුටත් කියන්න. ඒ දවස්වල අපේ පූසො කාටවත් ඉන්ටර්නෙට් කනෙක්ෂන් එකක් තිබුනෙ නෑ. ඒ වගේම මුලු පූස්ගමටම ඉන්ටර්නෙට් කැෆේ එකක් තිබුනෙත් නෑ. ඉතිං මේ හින්දා රිසල්ට් බලන්න ගම්පහටම යන්න සිද්ද වෙලයි තිබුනේ.

ඔය විදිහට කාලෙ ගතවෙලා ටිකක් දවල් වුණාම තමයි මාලුකට්ටාගෙන් පුරුපුරුට මෑන්ස් බලාපොරොත්තුවෙන් හිටපු කෝල් එක ආවේ. පුරුපුරුට මොබයිල් ෆෝන් එකක් තිබුනෙ නැති හින්දා මාකට් කෝල් එක දුන්නේ පූසාගේ ගෙදර ෆෝන් එකට.

“පුතේ! පුතේ!! මෙන්න මාලුකට්ටා පුතා කතා කරනවා...“

පුරුපුරුගෙ අම්මා කෝල් එක ආන්සර් කරලා පුරුපුරුට කෑ ගැහුවා. අපේ පූසාත් ඉතිං ගැහි ගැහී ගිහින් ෆෝන් එක ආන්සර් කළා. මාලුකට්ටායි, උපාසකයි ඒ වෙද්දි කට්ටියගෙම රිසල්ට්ස් බලලා. මෑන්ස් කියපු හැටියට මාලුකට්ටාගෙයි, උපාසකගෙයි, ඤාව්වාගෙයි රිසල්ට් අනුව ඒ අයට තව පාරක් විභාගෙ කරන්න වෙන තත්ත්වයකුයි තිබුනේ. මී කතුරාටනං යන්තං සතුටුවෙන්න පුලුවන් ප්‍රතිඵලයක් ඇවිත් තිබුනා. ඔය විදිහට මාලුකට්ටා පුරුපුරුගෙ ප්‍රතිඵලේ කිව්වේ කමල් අද්දරආරච්චි සුපර් ස්ටාර් අවසන් තරඟයේ ප්‍රතිඵල කියන්නා වගේ.

“මචං පුරුපුරු, උඹට බයෝ වලට “ඒ“ එකක් තියෙනවා“

මාලුකට්ටා මෙහෙම කියද්දි පුරුපුරුට ඇතිවුණේ ලොකු සතුටක්. බයෝ වලට ආපු ප්‍රතිඵලේනං අපේ පූසා කොහොමත් බලාපොරොත්තුවෙන් හිටපු එකක්.

“පුරු, උඹට ෆිසික්ස් වලටත් “ඒ“ එකක් තියෙනවා“

මාකට් මෙහෙම කියද්දිනං අපේ පූසාට ඇස් අදහාගන්න බැරි වුණා. ඇත්තටම පුරුපුරු කවදාවත් හීනෙකින්වත් හිතලා තිබුනේ නෑ ෆිසික්ස් වලට ඒ එකක් එයි කියලා. කොහොමහරි ඉතිං මේ සබ්ජෙක්ස් දෙකටම ඒ ආපු එකේ පුරුපුරු හිතුවේ මෑන්ස්ගෙ ෆේවරිට් සබ්ජෙට්ටුව වෙච්ච කෙමිස්ට්‍රි වලටත් ඒ එකක්ම එයි කියලා.

“මචං පොඩි කේස් එකක් තියෙනවා, උඹට කෙමිස්ට්‍රි වලටනං තියෙන්නෙ බී එකක්“

මිල්ස් ෆාදර්ට ඩෝග්ස් ජම්පින් කිව්වලු. බැලින්නං පූසා කෙමිස්ට්‍රි විභාගේ එච්චරම හොඳට කරලා නෑ. කොහොමත් භෞතික රසායනය රචනා ප්‍රශ්නයක් ජෝන් බාස්ට ගිය වෙලේම පුරුපුරුට හිතුනා ඒ එකක් ගැන තිබුන බලාපොරොත්තුව බොඳ වෙලා ගියයි කියලා. කොහොම වුණත් මෑන්ස්ට හොඳ ඩිස්ට්‍රික්ට් රෑන්ක් එකක් එක්ක හොඳ ඉසෙඩ් ස්කෝර් එකක් ඇවිල්ලා තිබුනා. ඉතිං පූසාට තේරුම් ගියාලු තමන් යන්න බලාපොරොත්තුවෙන් හිටපු අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායන විද්‍යාව උපාධියට ඇතුලත් වෙන්න මේ ප්‍රතිඵලයෙන් පුලුවන් වෙයි කියලා.

කැම්පස් යන්න පුලුවන් මට්ටමේ හිටියත් අපේ පුරුපුරුට කිසිම හැකියාවක් තිබුනෙ නෑ ප්‍රතිඵලය ගැන සතුටු වෙන්න. මොකද හැමදාමත් දුකේදි සැපේදි එකට හිටපු අනිත් පූසො රංචුවට සතුටු වෙන්න පුලුවන් මට්ටමේ ප්‍රතිඵල ඇවිත් තිබුනේ නෑ. ඒ වගේම වචනෙන් නොකිව්වත් පූසො කට්ටිය ඒ ගැන ගොඩක් දුකින් ඉන්නේ කියලා තේරුම් ගන්න පුරුපුරුට අමාරු වුණේ නෑ. ඉතිං උපාසකයි, ඤාව්වායි, මාලුකට්ටායි, මී කතුරායි තීරණය කළාලු දෙවෙනි පාරටත් විභාගෙ ලියන්න රිවිෂන් ක්ලාස් යන්න.

මෙහෙම කල් ගතවෙලා හවස් වෙද්දි තමයි පුරුපුරුට තේරුම් ගියේ තමන් තමන්ගෙ ප්‍රතිඵලය ගැන ගොඩක් සතුටු වුණාට ගොඩක් දෙනෙක්ට එහෙම හිතිලා නෑ කියලා. නෑදෑයන්ගෙන්, ගුරුවරුන්ගෙන් වගේම පවුලේ හිතවතුන්ගෙනුත් පළවුණේ එක වගේ අදහස්.

“පුතා රෑන්ක් එක 250 නං හොඳයි. ඒත් මෙඩිසින් යන්න ටිකක් අමාරු වෙයි නේද? අන්වාර්යයෙන්ම ඊළඟ පාරත් එග්සෑම් කරන්න“

“මොලිකියුලර් බයෝලොජි? ඒ මොකද්ද? ඔය අලුත් කෝස් වලට යනවට වඩා හොඳ නැද්ද ඊළඟ පාරවත් මෙඩිසින් යන්න එග්සෑම් කරගත්තොත්? “

“ආපහු එග්සෑම් කරන්න බැරිමනං ඩෙන්ටල් වලටවත් යන්න. නැත්තං ඔයා ලෝක අමාරුවක තමයි වැටෙන්නෙ“

“මෙඩිසින් කරන්න ආස නෑ??? මේ ළමයට මොනවා වෙලාද මන්දා? එහෙනං ඒ ලෙවල් වලට මැත්ස් නොකර බයෝ කළේ අහවල් දේකටද?“

“අපරාදෙනෙ පුතේ! තව දෙපාරක් විභාගෙ කරන්න චාන්ස් එක තියෙද්දිත් ඇයි මේ වගේ තීරණයක් ගත්තේ?“

“ඔය කියන්නෙ මයික්‍රොබයෝලොජි ගැනද?“

“ඔය ඩිග්‍රිය කළාට පස්සේ ලංකාවෙ කරන්න ජොබ්ස් එහෙමත් නෑ නේද?“

“හරි ඉතිං, බැරිමනං ඩෙන්ටල් හරි වෙට් වලට හරිවත් යන්නකෝ. ඒ අයටත් කැම්පස් අවුට් වුණාට පස්සේ ඩොක්ටර් කියලනේ කතා කරන්නේ“

“බයෝටෙක්නොලොජි කියන්නේ ඉතිං ඉස්සරහට ලෝකෙ ඩිවලොප් වෙන ඒරියා එකක් තමයි. ඒත් ඉතිං? අනේ මන්දා??“

අපේ පූසාට කට්ටියගෙන් සුභපැතුම් වෙනුවට ලැබුනේ ඔන්න ඔය වගේ ප්‍රතිචාර. ඇත්තටම මේවා අහපු පූසා අම්බානට මානසිකව වැටිලයි හිටියේ. ඒත් හොඳ වෙලාවට මෑන්ස්ගෙ දෙමව්පියන්ගෙ අදහස වුණේ පුරුපුරු හොඳයි කියලා හිතන දේ කරන්න කියන එක. මොකද ඒ අය කිව්වේ පුරුපුරු ආස නැති දෙයක් කරන්න ගිහින් අමාරුවේ වැටෙනවාට වඩා ආස දෙයක් කරන එක හොඳයි කියලා. කොහොමවුණත් එදා තමයි පුරුපුරුට තේරුනේ හැමෝගෙම අදහසට විරුද්ද වෙලා කැම්පස් ගිහින්, ඒ වැඩේ හරියට කරගන්න බැරිවුණොත් කොයිතරම් චාටර්ද කියලා. මොකද ගොඩක් මිනිස්සු බලාගෙන ඉන්නේ

“ඕකනෙ අපි මුලදිම කිව්වේ! අපි කියපු දේ අහලා තව පාරක් විභාගෙ කළානං ඔය කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑනෙ!!“

කියලා කියන්නයි කියලා පූසාට තේරුම් ගිහින් තිබුනේ. අන්තිමට කොහොමහරි අපේ පූසා අන්තිමට තීරණය කළාලු තුම්මුල්ල සක්වල තක්සලාව විසින් කන්ඩක්ට් කරපු අණුක ජීව විද්‍යාව සහ ජෛවරසායන විද්‍යාව පාඨමාලාවට ඇතුල් වෙන්න.

පුරුපුරු පළවෙනි පාරින්ම කැම්පස් එකට යන්න ගත්තු තීරණය හින්දා සුදුපූසිත් තීරණය කළාලු පළවෙනි පාරින්ම කැම්පස් එකට යන්න. සුදුපූසිගෙ රිසාල්ට් අනුව එයාට ජෛවීය විද්‍යාව හදාරන්න යන්න පුලුවන්කම තිබුනා. කොහොමහරි පාඨමාලා වලට අදාල ඉසෙඩ් ස්කෝර් අගයන් එද්දි පුරුපුරුව හිතපු විදිහටම උඩින්ම කෝස් එකට තේරිලා තිබුනා. ඒත් අවාසනාවට සුදුපූසිව සිලෙක්ට් වුණේ කන්ද උඩ සක්වල තක්සලාවට. ඔය විදිහට තමයි අපේ පූස් ජෝඩුවට කැම්පස් දෙකකට යන්න සිද්ද වුණේ.


ඉතිං 2007 අවුරුද්දෙ ජූලි මාසෙදි තමයි අපේ යාලුවා ඇතුලු කට්ටියව කැම්පස් වලට ගත්තේ. ඉතිං ඔය විදිහට විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයෙක් වෙච්ච අපේ පූසාට ඊටපස්සේ මොකද වුණේ කියලා ඊළඟ කොටසින් බලමු.

Thursday, January 19, 2012

පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල අවශ්‍යද? නැද්ද?


අද සෑහෙන කා‍ලෙකට පස්සෙ බ්ලොග් එක පැත්තෙ ආවෙ මාලුකට්ටා සහ චාටර්මාලි සීරීස් එකේ අන්තිම කොටස ලියන්න කියලා හිතාගෙන. ඒත් උදේ පාන්දර අපේ රත්ගමයා ලියලා තිබුන ලිපියක් සහ ඒකට ඇවිත් තිබුන කොමෙන්ට්ස් ටික දැකලා හිතුනා මමත් මේ මාතෘකාව සම්බන්ධයෙන් අදහස් දැක්වීමක් කළොත් හොඳයි කියලා. ඉතිං මේ ලිපියත් ප්‍රශ්න සහ පිළිතුරු ස්ටයිල් එකෙන් ඉදිරිපත් කරන්න තමයි මගේ බලාපොරොත්තුව.

1) ලංකාවේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ආරම්භ කරන්න නේද යන්නේ?

ලංකාවේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල අමුතුවෙන් ආරම්භ කරන්න දෙයක් නැහැ. දැනටත් තොරතුරු තාක්ෂණය වගේ ක්ෂේත්‍ර වල රජයේ උපාධි පාඨමාලා වලටත් වඩා පෞද්ගලික උපාධි පාඨමාලා ගණන වැඩියි.

2) පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල පටන් ගැනීමෙන් රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වල උපාධියට ඇති පිළිගැනීම නැතිවෙයිද?

මේ ප්‍රශ්නෙට උත්තර විදිහට මම මෙච්චරකල් දැක්කෙම අන්ත දෙකක උත්තර. කට්ටියක් කියනවා මේකෙන් රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වල පල්ලට යනවයි කියලා. අනිත් කට්ටිය කියන්නේ එහෙම දෙයක් කිසිසේත්ම වෙන්නෙ නෑ කියලා. ඒත් මම හිතන්නේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල දැම්මාට පස්සේ රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වලට යන කලදසාව තීරණය වෙන්නේ රජය මගින් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල වලට වෙන් කරන ප්‍රතිපාදන ප්‍රමාණය මත බව. ඒ අනුව රජය කරන්න ඕනේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ආරම්භ කරන ගමන්ම රජයේ විශ්ව විද්‍යාලත් ඒ සමානව දියුණු කිරීමයි. කවදාහරි රජයේ  විශ්ව විද්‍යාලවලට වඩා පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල හොඳ තත්ත්වයකට ආවොත් දැනට පවතින රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවල පද්ධතිය කඩා වැටෙන්න පුලුවන්.

3) පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලවලින් අයකරන අධික මුදල් ප්‍රමාණය නිසා දුප්පත් ළමයින්ට ඒවයේ ඉගෙන ගන්න ලැබෙන්නේ නැහැ.

මේ කතාව තරමක් ඇත්ත. ඒත් ඉතිං පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල පටන් ගන්නේ ලාබ ලැබීමේ අරමුණින් මිසක් දුප්පත් ළමයින්ට උගන්නන අරමුණෙන් නෙවෙයි.   

දැනට පවතින තත්ත්වය අනුව ගොඩක් සල්ලි තියෙන උදවිය ලංකාවේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලට යන්නෙ නැතිව උසස්පෙළ ඉවරවුණ ගමන් විදේශගත වෙනවා. ඉතිං පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ලංකාවේ ඇතිකිරීමෙන් ඔවුන්ට පුලුවන් වෙනවා මේ රටේ ඉඳන්ම අධ්‍යාපනය ලබන්න. ඒ වගේම ඔය කියපු කට්ටියට වඩා ටිකක් අඩුවෙන් මුදල් හදල් තියෙන, ළමයි රට යවන්න අමාරු කට්ටියටත් එතකොට පුලුවන් වෙනවා තමන්ගෙ දරුවන්ව මේ රටේ තියාගෙන අධ්‍යාපනය ලබා දෙන්න. 

ඒ වගේම කියන්න ඕනෙ දැනට මේ රටේ තියෙන ගොඩක් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලින් අධ්‍යාපනය ලබන්න මහා ලොකු මුදල් කන්දරාවක් තියෙන්න ඕනෙ නෑ.

එතකොට ගොඩක්ම දුප්පත් පවුල් වල ළමයි මොකද කරන්නෙ?

මේ පවුල්වල ළමයින්ට තියෙන හොඳම විකල්පය තමයි උසස්පෙළ හොඳට සමත් වෙලා රජයේ විශ්ව විද්‍යාලයකට ඇතුල් වෙන එක. එහෙම බැරිවුණොත් ශිෂ්‍ය ණය මුදලක් හරි අරගෙන පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලයකට ඇතුලත් වෙන්න පුලුවන් (ලංකාවේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ක්‍රමවත්ව ඇති කළොත්). කොහොම වුණත් තමන්ගේ ආර්ථික තත්ත්වය අනුව තමන්ට අහිමි වෙච්ච ප්‍රතිලාභ ආර්ථික තත්ත්වය අතින් යහපත් තත්ත්වයක ඉන්න ළමයෙක්ටත් අහිමි වෙන්න ඕනෙයි කියලා විශ්වාස කරන එක අසාධාරණයි.

4) පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලින් මුදල් තියෙන ඕනෙම කෙනෙකුට ලේසියෙන්ම උපාධිය ගන්න පුලුවන් (උපාධි කඩ)

මේක සමාජයේ මුල් බැසගත්ත බොරු අදහසක්. ඕනෙම අධ්‍යාපන ආයතනයක පැවැත්ම රඳා පවතින්නේ එයින් ලැබෙන අධ්‍යාපනයේ ගුණාත්මකභාවය මත. ඒ නිසා මගේ අදහස රජයේ හෝ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලවල අධ්‍යාපන ගුණාත්මකභාවයේ ලොකු වෙනසක් තියෙන එකක් නෑ කියලා. කොහොම වුණත් වෙනම ආයතනයක් පත් කිරීම තුලින් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වල විතරක් නෙවෙයි, දැනට රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වල පවතින ගුණාත්මක බවත් ඉහළ නැංවීම රජයේ වගකීමක්.

5) රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වල ඉන්නේ රටේ බුද්ධිමත්ම ළමයි. ඒවට යන්න බැරිවුණ අය මෝඩයෝ

මේකනම් කොහෙත්ම පිළිගන්න අමාරුයි. රටේ ඉන්න හොඳම මොළ ටික රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවල ඉන්න බව ඇත්ත. ඒත් රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවලට තේරෙන සමහර ළමයින්ට වඩා බුද්ධියෙන් වැඩි, ඒවාට තේරී පත්වෙන්න බැරිවෙච්ච ළමයි ඉන්නවා. මොකද පැය තුනක විභාග ප්‍රශ්න පත්තරේකින් ළමයෙක්ගේ බුද්ධිය හරියට මනින්න බැහැ. උදාහරණයක් විදිහට මම හදාරපු උපාධිය ගත්තොත්, බැච් එකේ මුල් ස්ථාන වලට පත්වුණ ළමයින්ගෙන් බහුතරයක් බෝට්ටු වලින් ආපු කට්ටිය. වැඩි ඉසෙඩ් අගයක් අරගෙන නැවෙන් ආපු ගොඩක් ළමයින්ගෙ ප්‍රථිපල අර ළමයින්ට වඩා අඩුයි.

6) රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වල ඉන්නේ කරදරකාරයින්. මුන් ඉගෙන ගන්නෙත් නෑ, අනිත් ළමයින්ට ඉගෙනගන්න දෙන්නෙත් නෑ.

මේක තමයි ලොකුම මිත්‍යාව. රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවල ශිෂ්‍යයෝ කියන්නේ ඔයාලා ටීවී එකෙන් උද්ඝෝෂණය කරනවා දකින සුලුතරය නෙවෙයි. රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවල ඉන්න බහුතරයක් ශිෂ්‍යයෝ ඉගෙන ගන්න කැමති, ඉගෙන ගැනීම අවශ්‍ය, ඒ වෙනුවෙන් බොහෝ කැපවෙන පිරිසක්. ඒත් කවුරුහරි සුලු පිරිසක් කලබල කරපු ගමන් සමහර මාධ්‍ය ඒවා මාකට් කරන්න ලේසි නිසා උලුප්පලා පෙන්නනවා.

අනික විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයන්ගේ හැසිරීම සහ ක්‍රියා කලාපය විශ්ව විද්‍යාලය සහ අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රය අනුව වෙනස් වෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට පේරාදෙණියේ සහ කොළඹ ශිෂ්‍යයන්ගේ ක්‍රියා කලාපය (බොහෝවිට) වෙනස් ස්වරූපයක් ගන්නවා. ඒ වගේම විද්‍යා පීඨයක් සහ ශාස්ත්‍ර පීඨයක් ගත්තොත් ඒ දෙකේ සිසුන්ගේ හැසිරීම් රටාව වෙනස්. ඒ හින්දා මේ ප්‍රශ්නයේදී සුලු පිරිසක් හඳුන්වන්න පුලුල් ක්ෂේත්‍රයක් ආවරණය වෙන “රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවල ශිෂ්‍යයා“ යන ආමන්ත්‍රණය යෙදීමත් සුදුසු නැහැ (මම මේ යෙදීම භාවිතා කළේ නිතර දෙවේලේ යෙදෙන ආමන්ත්‍රණය නිසා). 

7) රජයේ විශ්ව විද්‍යාලවල ඉන්න ශිෂ්‍යයන්ට දේශපාලනය කරන්න හොඳ නැද්ද?

රජයේ විතරක් නෙවෙයි, පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලවල ඉන්න ශිෂ්‍යයන් පවා වැඩිහිටියන් නිසා දේශපාලනයේ යෙදෙන්න ඔවුන්ට අයිතියක් තියෙනවා. ඒත් දේශපාලනය අධ්‍යාපනය එක්ක පටලවා නොගන්නා එක ශිෂ්‍යයන්ගේ වගකීමක්.

8) නිදහස් අධ්‍යාපනය ඕනෙ නැද්ද?

නිදහස් අධ්‍යාපනය නිසා රටේ ජනතාවට ලැබී තියෙන අවස්ථා සහ ප්‍රතිලාභ අනුව බලද්දි නිදහස් අධ්‍යාපනය අනිවාර්යයෙන්ම තව දුරටත් තිබිය යුතුයි. ඒත් ඒ අවස්ථාව අහිමි වෙච්ච සිසුන්ට අධ්‍යාපනය තව දුරටත් ලබන්න පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලවලත් ඇති කළ යුතුයි. ඒත් ඒ නිදහස් අධ්‍යාපනය නැති කරලා නෙවෙයි. නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් ප්‍රතිලාභ ලබපු අය විදිහට රත්ගමයා ඇතුලු “පේරා“ කට්ටියට විතරක් නෙවෙයි, අනිත් අයටත් ඒ ගැන ආදරයක් තියෙනවා.

9) ඇත්තටම තියෙන ප්‍රශ්නය

සුලුතරයක් වර්තමාන සිසුන්ට - ඇත්තටම නිදහස් අධ්‍යාපනය ගැන තියෙන කැක්කුම

බහුතරයක් වර්තමාන සිසුන්ට - තව පිරිසක් තමන්ට වඩා හොඳ අධ්‍යාපනයක් ලබයි, තමන්ට තරඟයක් වෙයි, තමන්ගේ රැකියා අවස්ථා ටික ඩැහැගනියි, ක්ෂේත්‍රෙය් තමන්ට ඇති ඒකමතික/ නිෂේධ බලය නැතිවෙයි, තමන්ගේ උපාධියට සමාජයේ දැනට තියෙන පිළිගැනීම අඩුවෙයි කියලා තියෙන කුහකකම සහ බය.

සිසුන් මෙහෙයවන අයට - කල දුටු කල වල ඉහගැනීමේ දේශපාලන අභිමතාර්ථ.

සංවාදයට විවෘතයි.

Monday, January 2, 2012

මාලුකට්ටා සහ චාටර්මාලි - 2


ඔන්න එහෙනං බ්ලොග් ගඩොල් අඩවිය 2012 නව අවුරුද්දෙත් වැඩ පටන් ගන්නයි යන්නේ. ඉතිං මෙච්චර කල් අවුරුදු දෙකකට කිට්ටු කාලයක් අපිත් එක්ක රැඳී හිටිය කස්ටියට වගේම, ඊයේ පෙරේදා ගඩොල් බාන්න සෙට් වෙච්ච යාලුවො හැමෝටමත් මුලින්ම සුබ අලුත් අවුරුද්දක් කියලා පූසෝ ප්‍රාර්ථනා කරනවා. අපි කලින් ලිපියෙන් කිව්වේ අපේ මාලුකට්ටා (මාකට්) චාටර්මාලි එක්ක යාලු වෙච්ච හැටියි, ඊටපස්සෙ මාකට් සහ පුරුපුරු අතරේ ගැටුමක් ඇතිවෙන්න ගිය හැටියි ගැන නොවැ! ඉතිං අද කියන්න යන්නේ එතන ඉඳලා වෙච්ච සිද්දිය.

කොහොමහරි ඉතිං ඔය කේස් එකෙන් පස්සේ පුරුපුරුගෙයි මාකට්ගෙයි අතර තිබුන යාලුකම යම් තරමකට හානි වුණා. මුල් දවස්වල දෙන්නා කතා නොකරම හිටියත්, පස්සෙ පස්සෙ මේ දෙන්නා කතාබහ කරන්න පටන් ගත්තා. ඒත් ඉස්සර තිබුන තරමේ පට්ටම ෆිට් එකක් මේ යාලුවො දෙන්නා අතරේ ආපහු ඇතිවුණේ නෑ. ඉතිං මේ කාලෙ අපේ පූස් සෙට් එකේ යම් තරමක මණ්ඩලේ කචල් සිටුවේෂන් එකක් තමයි තිබුනේ. හැබැයි ඔය හැම කේස් එකක්ම මැද්දෙ මාකට්ගෙයි චාටර්ගෙයි පෙම් කතාවනං නිවර්තන වැසි වනාන්තරයක හිටවපු ගහක් වගේ ලස්සනට දලුදාලා ජයටම ලියලලා ගියා.

මේ කාලෙ අපේ කපල් එකට දෙන්නාට දෙන්නා නැතුවම බෑ. කොටින්ම මේ දෙන්නා නොගිය පාලු පාරක්, ෆිල්ම් හෝල් එකක්, කෑම කඩයක් තියා පෙට්ටි කඩයක්වත් ගම්පහ නගරේ ඉතුරුවුණේ නෑ. ඒ දවස්වල ගම්පහ නිතර කරක්ගහන ඕනෙම මනුස්සයෙකුට අත්වැල් පටලගෙන තමන්ගෙ ලෝකෙ තනිවෙලා ඉබාගාතේ සැරිසරන මාලුකට්ටයි චාටර්මාලියි නුපුරුදු සීන් එකක් නෙවෙයි. ඒ වගේම දෙන්නට දෙන්නා කතා නොකර විනාඩි දහයක් හිටියත් මේ ජෝඩුවටම අප්සෙට්. ඒ හින්දා දවස තිස්සෙම ඇවිදලා ක්ලාස් එකට ආවට පස්සෙත් සර්ට හොරෙන් චාටර්මාලිත් එක්ක ෆෝන් එකෙන් කතා කරන එක මාකට්ගෙ පුරුද්දක්.

ඒ වගේම තමන්ගෙයි චාටර්මාලිගෙයි අතරෙ තිබුන එෆෙයාරුව ගෙදර මිනිස්සුන්ට ඇරෙන්න වෙන කාටවත්ම හංගන්න මාකට්ට අවශ්‍යතාවයක් තිබුනේ නෑ. ඉතිං බයෝ ක්ලාස් එකේ ඉන්ටර්වල් එක වෙලාවෙ, ක්ලාස් එක ඇතුලෙ කෙල්ලො සිය ගානක් වාඩිවෙලා ඉන්න තැනට ගිහිං චාටර්මාලිත් එක්ක කතා කරන්න අපේ මාකට්ට කිසිම ලැජ්ජාවක් තිබුනේ නෑ. මේ වැඩේ හින්දා බයෝ සර් පවා වැඩි දවසක් නොගිහින් මේ කපල් එක ගැන දැනගත්තා. සාමාන්‍යයෙන් ක්ලාස් එක ඇතුලෙ ලව් කේස් වලට සර් කැමති නොවුනත්, මාකට්ගෙ තිබුන ෆෝවඩ් ගතිය නිසාද කොහෙද සර් මෑන්ස්ට කිසිම බාල්දියක් දැම්මේ නෑ. ඒ වෙනුවට සර් කළේ ඉගෙනගන්න කාලෙ අධ්‍යාපනයට මුල්තැන දෙන්න කියලා මාකට්ට අවවාද දුන්න එක.  ඒත් ඒ වෙලාවට “හ්ම් හ්ම්“ කියලා ඒවා අහගෙන හිටියත්, ආපහු චාටර්මාලිව දැකපු ගමන්ම සර් දුන්න අවවාද අපේ යාලුවාගේ හිතින් මැකිලා ගියේ ඉර දැක්ක පිණිබින්දු වගේ.

මාකට් තමන්ට බස් එකේදි බැන්නත් ඇත්තටම කැපවෙලා ආදරය කරන තමන්ගේ යාලුවා ගැන පුරුපුරුගෙ හිතේ තරහක් තිබුනේ නෑ. ඇත්තටම මාලුකට්ටා කියන්නේ අති විශිෂ්ට පෙම්වතෙක්. තමන්ගෙ පොකට් මනි ඔක්කොම රී ලෝඩ් දාන්නයි, චාටර්මාලිට තෑගි අරන් දෙන්නයි වියදම් වුණත්, නොකා නොබී හරි ඒ දේවල්ම කිරීම මිසක් තමන්ගෙ ලයිෆ් ස්ටයිල් එක වෙනස් කරන එක නෙවෙයි මාකට්ගෙ ප්‍රතිපත්තිය වුණේ. අන්ත දුප්පත් පවුලක ඉපදිච්ච චාටර්මාලිගේ ආර්ථික තත්ත්වය පවා මාකට්ගෙ හිතේ චාටර්මාලි ගැන තිබුන ආදරේ වැඩි කරන්න හේතු වුණා මිසක් අඩු කරන්න හේතු වුණේ නෑ.

මේ කාලෙ පූසන්ගෙන් මාකට් වැඩිපුරම සම්බන්ද වෙලා හිටියේ උපාසකයි, මී කතුරායි, ඤාව්වායි එක්ක. මොකද මෑන්ස් පුරුපුරුව දැක්කේ ආදරය ආගමක්නං ඒ ආගමට විරුද්ධ සාතන් කෙනෙක් හැටියට. මේකට හේතුවුණේ ආපහු කවදාවත් සීරියස් රිලේෂන්ශිප් එකකට යන්නෙ නෑයි කියලා පුරුපුරු වටේ හිටපු හැමෝටම කිය කියා ගිය එකලු.

මේ අතරෙ තමයි ඒ විශේෂ දවස උදාවුණේ. එදා උදේ පුරුපුරු ගම්පහට යද්දි උපාසකයි, ඤාව්වායි, මී කතුරායි එක්ක මාකට් සීරියස් කතාවක්. සෑහෙන කාලෙකින් චාටර්මාලිගෙන් තොරව මාකට්ව දැකගන්න ලැබුන හින්දා පුරුපුරුත් බොහොම උනන්දුවෙන් ඒ පැත්තට ඇදුනලු. තවත් ටිකක් කිට්ටු වෙද්දියි අපේ පූසා දැක්කේ මාකට්ගේ ඇස්වල කඳුලු පිරිලා තිබුන වග. ඇත්තටම පුරුපුරු දිහා කෙලින් බලන්නවත් බැරි තත්ත්වයක තමයි මෑන්ස් හිටියේ. ඉතිං අපේ උපාසක පටන් ගත්තලු වෙලා තියෙන සිද්දිය පුරුපුරුට පැහැදිලි කරලා දෙන්න.

බැලින්නං සිද්දවෙලා තිබුනේ කවුරුත් නොහිතපු දෙයක්. චාටර්මාලිට මාකට් එක්ක යාලුවෙන්න කලින් වෙන බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක් ඉඳලා තියෙනවා. ඒ තමයි චාටර්මාලිගේ ෆස්ට් ලව් එක. පස්සෙ කාලෙක ඒ කොල්ලා චාටර්මාලිට බූට් එක තිබ්බත් තමන්ගෙ පළවෙනි ආදරේ අමතක කරන එක එයාට ලේසි වැඩක් වෙලා නැහැ. ඉතිං ඔය අතරේ තමයි අපේ මාකට් චාටර්මාලිගෙ ලයිෆ් එකට එන්ටර් වෙන්නේ. ඉතිං දුක්වෙවී හිටපු චාටර්මාලිට මාලුකට්ටාගේ ආදරේ තදින් දැනුන හින්දා වෙන්නැති ඊටපස්සේ සිද්දවුණේ අපි කවුරුත් දන්න මේ දෙන්නගේ යාලුවීම. ඊටත් පස්සේ මේ දෙන්නගෙ ලව් එක නැගලා ගිය හැටි අපි ඉතිං කලින් කිව්වනේ.

කොහොමහරි ඉතිං පැණිවරකා ගහටත් හෙන ගහනවා කියන්නා වගේ ඔය අතරේ තමයි අවාසනාවන්ත දෙයක් සිද්දවෙලා තිබුනේ. ඒ තමයි චාටර්මාලි තවත් කොල්ලෙක් එක්ක යාලුවෙලා කියන ආරංචිය එයාගේ කලින් පෙම්වතාගෙ කනේ වැටිච්ච එක. අපේ ගොඩක් කට්ටියට වගේ ඉතිං මෑන්ස්ටත් තමන්ගෙ එක්ස් ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ්ගෙ අගේ දැනුනේ එයා වෙන කොල්ලෙක් එක්ක යාලුවුණාට පස්සෙලු. ඒකෙ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට තමයි මෑන්ස් ආපහු චාටර්මාලිව තමන්ගේ කරගන්න ප්ලෑන් ගහන්න පටන් ගත්තේ.

ඔය දවස්වල තමයි අර “මතකයන් ඔබේ හිතේ තබාගෙන දුක් විඳිනා මම ඔබගේ පළමු පෙම්වතා“ කියන සිංදුව ආවේ. ඉතිං අර කොල්ලා (සමීර කියමුකෝ) කළේ ඔය සින්දුව ඇතුලත් කැසට් එකකුත් අරගෙන ගිහින් බස් එකේදී චාටර්මාලිව මීට් වෙච්ච එක. ඒ දවස්වල මාකට් නැතුව චාටර්මාලි විතරක් තනියම බස් එකේ යන්නේ කණ කැස්බෑවෙක් විය සිදුරෙන් අහස බලනවාටත් වඩා කලාතුරකින්. ඒත් ඒ කලාතුරකින් හම්බවෙන අවස්ථාව නියමෙට එක්ස්ප්ලොයිට් කරන්න තරම් පූසන්ට වඩා අවුරුදු කීපයක් වැඩිමල් සමීර දක්ෂයෙක් වුණාලු. ඉතිං මෑන්ස් කළේ චාටර්මාලිට ඇඬෙන ටෝක්ස් එකක් දීලා කැසට් එකේ තිබුන සිංදුව අහන්නයි කියපු එක.

කොහොමහරි සමීරගේ සහ චාමර වීරසිංහගේ උත්සාහයේ ප්‍රතිපලයක් විදිහට සිද්දවුණේ අපේ මාලුකට්ටාගේ අවුරුද්දකටත් වැඩි ලව් එකට පයින් ගහලා චාටර්මාලි සමීරව තෝරගත්තු එක. ඒත් තමන් ජීවිතේම කැපකරලා ආදරේ කළාට පස්සේ චාටර්මාලි එයාට බූට් එකක් තියන්න තරම් කෘෘර වෙච්ච ඩයල් එකක් එක්ක යාලුවෙච්ච එක අපේ මාලුකට්ටාට දරාගන්න පුලුවන් වුණේ නෑ. අන්තිමේදි මාකට් පුරුපුරු එක්ක කතා කරන්න ගත්තේ මාස කීපයක් තිස්සේ පලුදු වෙලා තිබුන යාලුකම ආපහු යථා තත්ත්වයට ගෙනත්.

මාකට් :- පුරුපුරු, මට සමාවෙයං මචං! මම චාටර්මාලි හින්දා අවුරුදු ගානක් මාත් එක්ක හිටපු උඹට බැන්නා. මට ඒ ගැන ලැජ්ජයි මචං.

මෙහෙම කියපු මාලුකට්ටා පුරුපුරුව බදාගෙන අඬන්න පටන් ගත්තලු. පුරුපුරුගේ විතරක් නෙවෙයි, පූසො හැමෝගෙම ඇස්වල කඳුලු. කොහොමහරි අන්තිමට හැමෝගෙම තීරණය වුණේ චාටර්මාලි කරපු අපරාධය වෙනුවෙන් එයා වන්දි ගෙවන්න ඕනෙයි කියන එක. ආදරය වෛරයට හැරෙන්න ගතවෙන්නේ නැනෝ තත්පරයයි. ඉතිං මේ වෙද්දි අපේ මාකට් හිටියෙත් චාටර්මාලි ගැන කියන්න බැරි තරම් වෛරයක් හිතේ තියාගෙන. කොහොම වුණත් මේ වෙද්දි චාටර්මාලිට කරන්න ඕනෙ මොනවාද, ඒ වගේම මේ සිද්දියෙන් පස්සේ මාලුකට්ටාව මගඅරිමින් කට්ටි පැනපු, ෆෝන් කෝල් එකකටවත් ආන්ස්වර් නොකර හිටපු චාටර්මාලිව කොටු කරගන්නෙ කොහොමද, චාටර්මාලි සමීර එක්ක හිටියොත් මොකද කරන්නේ වගේ ප්‍රශ්න වලට අපේ යාලුවො කට්ටිය උත්තර හොයාගෙන තිබුනේ නෑ.
 
මේ වෙද්දි ගතවුණේ 2006 අවුරුද්දෙ වෙසක් කාලෙ. ඒ වෙද්දි ඒ ලෙවල් විභාගෙට තව ඉතුරුවෙලා තිබුනේ මාසෙක වගේ කාලයක්. ඉතිං කට්ටිය ගම්පහ ක්ලාස් එන අන්තිම දවස් කීපය තමයි මේ වෙද්දි උදාවෙලා. ඒ හින්දා චාටර්මාලිව අල්ලගන්නවානං අල්ලගන්න පූසන්ට ඉතුරුවෙලා තිබුනෙත් තව දවස් කීපයයි. ඉතිං අන්තිමට අපේ යාලුවො කට්ටිය තීරණය කළාලු ඊළඟ සතියේ චාටර්මාලි ක්ලාස් ආවාම එයාව අල්ලගන්න. ඒ ඊළඟ සතියේ සෙනසුරාදා චාටර්මාලි ක්ලාස් එයි කියලා කලුකුමාරිගෙන් ලැබුන ඔත්තුවකට අනුව. කොටින්ම මේ වෙද්දි මාකටුයි, චාටර්මාලියි යාලු කරන්න මුල්වුණ කලුකුමාරිට පවා චාටර්මාලිව අල්ලගන්න බැරි සිටුවේෂන් එකකුයි තිබුනේ.

ඉතිං ඊළඟ සතියේ මොකද වුණේ කියලා අපි ඊළඟ ලිපියෙන් බලමු නේද?

Tuesday, December 27, 2011

මාලුකට්ටා සහ චාටර්මාලි


මේ වෙද්දි අපේ පූසන්ගෙ විවිධාකාර ප්‍රේම කතා කියවලා හෙම්බත් වෙලා ඉන්න ඔයාලාට තවත් පූස් පෙම් කතන්දරයක් කියන්න තමයි මේ ලෑස්තිය. අද අපි කියන්න යන්නේ අපේ මාලුකට්ටාගේ තුන් වෙනි ට්‍රයි එක හෙවත් චාටර්මාලි ගැන. 

මේ සිද්දිය වෙද්දි පූසො කට්ටිය ඒ ලෙවල් කරන්න පටන් අරගෙන වැඩි කාලයක් ගතවෙලා තිබුනෙ නෑ. ඉතිං අපේ යාලුවො ඒ ලෙවල් ක්ලාස් ගියෙ ගම්පහ කියන එක ඔයාලා දැනටමත් දන්න කාරනයක් නොවැ! ඔය ක්ලාස් යන අතරෙ තමයි අපේ මාලුකට්ටාටයි, ඤාව්වාටයි ලස්සන පැංචාවියක් මීටර් වුණේ. ඒ ගැන අපි වෙනම පෝස්ට් එකකුත් ලිව්වනේ. එහෙනං ඒක කලින් කියවපු නැති කට්ටිය මෙතනින් ගිහින් කියවලා එන්නකෝ.

කොහොමහරි ඉතිං බඹරෙ කැරකෙන්නෙ මාලුකට්ටාගෙ පැත්තට කියලා තේරුම් ගත්තාට පස්සෙ ඤාව්වා කළේ ශේප් එකේ වැඩේ අතඇරලා දාපු එක. ඉතිං තමන්ට තිබුන තර‍ඟෙ නැතිවුණ නිසා මාලුකට්ටාටත් පුලුවන් වුණාලු නිවි හැනහිල්ලේ ගේම් එක ඉස්සරහට කරගෙන යන්න. ඇත්තටම කියනවානං මෑන්ස්ට චාටර්මාලිට ඇප්‍රෝච් කරන එක එච්චරම අමාරු වැඩක් වුණේ නෑ. මොකද චාටර්මාලි ඉස්කෝලෙ ගියේ හේනවිලේජ් සෙන්ට්‍රල් කොලීජියට. ඒ කියන්නෙ අපේ කලුකුමාරි ගිය ඉස්කෝලෙටමයි. ඒ වගේම මේ දෙන්නා ෆුල් මැන්ගෝ ෆ්‍රෙන්ඩ්ස්ලා. ඉතිං පූස් සෙට් එකේ යෙහෙළියක් වුණ කලුකුමාරිගෙන් මාලුකට්ටාට උපරිම සහයෝගය ලැබුනලු චාටර්මාලිව යාලු කරගන්න.

හැබැයි හොඳම යෙහෙළියෝ වුණාට මොකද, කලුකුමාරියි චාටර්මාලියි ගතිගුණ අතින්නං සෑහෙන්න වෙනස්. කලුකුමාරි කියන්නේ නිතරම ෆන් එකේ ඉන්න, කොල්ලො එක්ක පවා හොඳට වෙනසක් නැතිව කතාකරන ටයිප් එකේ කෙල්ලෙක්. ඒත් චාටර්මාලි කියන්නේ බොහොම නිවිච්ච, තමන්ගෙ පාඩුවෙ පැත්තකට වෙලා ඉන්න, ඒ වගේම කොල්ලො එක්ක වැඩි භජනෙට යන්නෙ නැති චරිතයක්. ඇත්තටම අපේ මාලුකට්ටාට චාටර්මාලිව හිතට අල්ලලා තියෙන්නෙත් මේ චරිත ලක්ෂණ හින්දාමයි.

කොහොම වුණත් මාලුකට්ටාගේ වැඩේ සාර්ථක කරගන්න උදව් කරන්න මේ දවස්වල පුරුපුරුට එච්චරම පුලුවන්කමක් තිබුනෙ නෑ. මොකද මේ වෙද්දි තමයි පුරුපුරු විදූශාගෙන් මහා පරිමාණ බූට් එකක් කාලා ජීවිතේ විඳවමින් හිටියේ. ඉතිං පුරුපුරු පැත්තකට වෙලා ගෑනු ජාතියට වෛර කර කර ඉන්නකොට උපාසකයි, ඤාව්වායි තමයි මාලුකට්ටා වෙනුවෙන් ඔය කටු කන වැඩ, ඔත්තුසේවා වැඩ වලට බැහැලා හිටියේ. කොහොමහරි පූස් සෙට් එකෙයි, කලුකුමාරිගෙයි අප්‍රතිහත ධෛර්යය නිසා අන්තිමට මාලුකට්ටාට පුලුවන් වුණාලු චාටර්මාලිගෙ හොඳ යාලුවෙක් වෙන්න.

අපේ මාලුකට්ටාගෙ ඇ‍ඟේ වෙන් වෙන් වශයෙන් අඳුනගන්න පුලුවන් චරිත දෙකක් ජීවත් වෙනවා. එක චරිතයක් තමයි අපි කවුරුත් දන්න සාමාන්‍ය මාලුකට්ටා. අනිත් චරිතය තමයි ගෑනු ළමයෙක් එක්ක යාලු වුණ/ යාලුවෙන්න කිට්ටු මාලුකට්ටා. ඉතිං චාටර්මාලිගෙ හොඳ යාලුවෙක් වුණාට පස්සෙ මෑන්ස්ගෙ පළවෙනි චරිතය යට ගිහින් දෙවෙනි චරිතය ඉස්මතු වෙලා ආවලු. මේ කැරැට්ටුව මතුවුණාට පස්සේ මාලුකට්ටාගේ ලෝකයේ ඉන්නේ අදාල ස්ත්‍රී රත්නය විතරයි. එතකොට මෑන්ස්ට තමන්ගෙ ගෙදර, යාලුවෝ, කෑවද, බිව්වද, නෑවද, ඉගෙන ගන්නවද මේ මොනවත් මතක නෑ. ඉතිං මේ කාරනේ හින්දා අනිත් පූසන්ට පුලුවන්කමක් තිබුනෙ නෑ මේ දවස්වල මාලුකට්ටාව අල්ලගන්න.

කොහොමහරි වටින් ගොඩින් ආරංචි වෙච්ච කාරනා සහ මාලුකට්ටා හදිස්සියෙ මුණගැහුනාම කිව්ව දේවල් අනුව, දෙන්නා හොඳ යාලුවෝ වෙලා මාස දෙක තුනක් ගෙවිලා ගිහින් තිබුනත් තවමත් ආදරවන්තයෝ වෙලා තිබුනේ නෑ. මොකද චාටර්මාලි මේ වෙද්දි ඉඳලා තියෙන්නෙ තමන්ට කලින් හිටපු, එහෙම ඉඳලා තමන්ට බූට් එක තියපු බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක් ගැන හිත හිතා. ඉතිං මාලු තමන්ගෙන් යාලුවෙන්න ඇහුවත් චාටර්මාලි මෑන්ස්ට කියලා තියෙන්නේ යාලුවෝ හැටියට ඉමුයි කියලා.

මේ වෙද්දි මාලුකට්ටා තමන්ගේ සියලුම ආදර ප්‍රශ්න ගිහින් කිව්වේ පූසන්ට නෙවෙයි කලුකුමාරිට. කලුකුමාරිත් ඉතිං තමන්ට හැකි විදිහට මාලුකට්ටාට චාටර්මාලිව දාගැනීම පිළිබඳව උපදෙස් ලබා දුන්නලු. මෑන්ස් ඉඳලා හිටලා හරි පූසෙක්ට චාටර්මාලි ගැන මොනවාහරි කිව්වානං ඒ උපාසකට විතරයි. ඒකත් පුරුපුරුට ඒ සම්බන්දයෙන් කියන්න එපා කියන කොන්ඩිෂන් එක මත.

“ඌ මොනවද බං සැබෑ ආදරය ගැන දන්නේ? මේවා කියන්න ඕනෙ එහෙම දන්න එවුන්ට විතරයි“

මාලුකට්ටා උපාසකට කීපවාරයක්ම මෙහෙම කිව්වලු. එක අතකට ඉතිං ඒ කතාවෙත් ඇත්තක් නැත්තෙ නෑ. මොකද මේ වෙද්දි පුරුපුරුගේ දෙවන නියමය වුණේ “කිසිම කෙල්ලෙක් සීරියස් නොකළ යුතුයි“ කියන එක. (පළමු නියමය අහන්න එපා. ඉස්කෝල අතර ගැටුමක් ඇතිවිය හැකිය). 

කොහොමහරි ඉතිං මේ විදිහට කාලය ගෙවිලා ගියාලු. මාලුකට්ටාත් කාලයත් එක්ක පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙලා ආපහු පූසන්ව ආස්සරේ කරන්න පටන් ගත්තලු. මේ වෙද්දිනං මාලුකට්ටයි චාටර්මාලියි අතර තිබුන සම්බන්දෙ යාලු නොවීමයි, යාලුවීමයි අතරේ ඉන්ටර්ෆේස් එකේ තිබුනේ. ඔය අතරේ තමයි මාලුකට්ටායි, චාටර්මාලියි, කලුකුමාරියි, පුරුපුරුයි දියාරු ලෝකෙට ගියේ. දියාරු ලෝකෙ ගැන කියවපු නැති කට්ටිය එහෙනං මෙතනිං ගිහින් කියවලා එන්නකෝ.


ඉතිං ඔය සිද්දියෙන් ටික දවසකට පස්සේ චාටර්මාලි මාලුකට්ටාට බහ දීලා තිබුනා. ඉරිදා තිබුන කේසර සර්ගෙ කෙමිස්ට්‍රි ක්ලාස් එකේදි තමයි වැඩේ සිද්දවෙලා තිබුනේ. මේ ගැන පුරුපුරු ඇතුලු පූසො දැනගත්තේ පහුවදා උදේ. පහුවදා උදේ පාන්දරම මාලුකට්ටා ඉස්කෝලෙ ආවේ විකට් එකක් අරගෙන පිඹගෙන එන බ්‍රෙට් ලී ගොයියා වගේ උද්‍යෝගයෙන්. ඈත එන මාලුකට්ටාව දැක්ක මොහොතෙම පුරුපුරුට තේරුනාලු මෑන්ස්ගෙ වැඩේ හරි තමයි කියලා.

මාකට් :- පුරු, චාටර්මාලි මට කැමතියි කිව්වා මචං

පුරුපුරු :- ෂාහ්...එළමකිරි මචෝ. ඔන්න මයි හාර්ටියස්ට් කොන්ග්‍රැජුලේෂන්ස්. (මාලුකට්ටා වැළඳ ගනිමින්) ඔන්න අපිට පාටියක් ඕනේ හෙටම

මාකට් :- හික් හික්!! දෙන්නං දෙන්නං බං.

මාලුකට්ටා මෙහෙම කිව්වත් කාලයත් එක්ක සිද්ද වුණේ මෑන්ස් ආපහු අනිත් පූසන්ගෙන් ඈත්වෙච්ච එක. ඉස්කෝලෙ පන්තියේදි වුණත් මාලුකට්ටා වාඩි වුණේ පුරුපුරුයි මී කතුරායි එක්ක නෙවෙයි, වෙන පේළියක. ඉතිං මෑන්ස්ගෙ වෙනස්වීම ගැන අනිත් පූසො හතරදෙනාම ගොඩක් දුකින් හිටියේ. ඒත් එන්න එන්නම සිද්දවුණේ මාලුකට්ටා වෙනස්වුණ එක විතරයි. මේ වෙද්දි තත්ත්වය කොච්චර උග්‍ර වෙලා තිබුනාද කිව්වොත් තමන් පරිභෝජනය කරන හැම භාණ්ඩයේම, චාටර්මාලිව හඳුන්වන්න මාලුකට්ටා පාවිච්චි කරපු “Dark Angle“ කියන නම කොටන්නත් මෑන්ස් පුරුදු වෙලා හිටියා (Angel කියන වචනෙ මාලුකට්ටා ලිව්වේ Angle කියලා).

කොටින්ම තමන්ගෙ බාහුවේ, පොත්වල හැම පිටුවක් ගානෙම, ෂර්ට් කොලර් එකේ, ලේන්සුවේ වගේම ඇඟේ එක එක තැන්වලත් Dark Angle කියලා ලියන්න මාලුකට්ටා පසුබට වුණේ නෑ. ඒ දවස්වල ක්ලාස් එකේ කොල්ලො කතා වෙවී හිටියේ මෑන්ස්ගෙ ජොකාගෙත් Dark Angle කියලා ලියලා තියෙනවාද දන්නෙ නෑ කියලා. ඉතිං ඔය අතරේ තමයි එක දවසක් විශේෂ දෙයක් වුණේ.

සාමාන්‍යයෙන් සෙනසුරාදා හවස එක එක ක්ලාස් වලට ගිහින් එන අපේ යාලුවො කට්ටිය අන්තිමට ගම්පහ බස්ටෑන්ඩ් එකට සෙට් වෙලා එකට තමයි ගෙදර යන්නේ. ඉතිං මේ වෙලාවට පුරුපුරු, ඤාව්වා, උපාසක, ඉස්සා, මැක්නාත්, සව්සිරි වගේ අපේ යාලුවෝ ගම්පහට සෙට් වෙනවා. ඉතිං මේ කියන දවසෙත් අපේ යාලුවො කට්ටිය ගෙදර යන්න කියලා පූස්ගම බස් එකට නැග්ගලු. පිටිපස්සෙම සීට් එකේ තමයි පූසෝ සුපුරුදු පරිදි වාඩි වුණේ. මොකද පස්සෙ සීට් එකේ ඉන්නකොට කට්ටියත් එක්ක හොඳට කෑ ගගහා යන්න පුලුවන්. පිටිපස්සෙ සීට් එකට කලින් එකේ වාඩිවුණේ සව්සිරි. මේ අතරේ තමයි වෙනදාට පරක්කු වෙලා ගෙදර යන මාලුකට්ටායි චාටර්මාලියිත් බස් එකට නැග්ගේ.

පූසන්ව දැකලා “හලෝ මචං“ කියලා කියපු මාලුකට්ටා සව්සිරි හිටපු සීට් එකට ඉස්සරහ එකේ චාටර්මාලිත් එක්ක වාඩිවුණාලු. මේ අතරේ තමයි චාටර්මාලිගෙ ගෙවල් ගාව පදිංචි වෙලා හිටපු සව්සිරි අලුගුත්තේරු වැඩක් කරලා තියෙන්නේ. මෑන්ස් කරලා තියෙන්නෙ සීට් එකේ පැත්තක තිබුන චාටර්මාලිගෙ බෑග් එක  ශේප් එකේ හොරකම් කරපු එක. ඊටපස්සේ මෑන්ස් කළේ බෑග් එක අපේ කපල් එකට නොපෙනෙන්න පිටිපස්සෙම සීට් එකේ හිටපු පුරුපුරුගෙ ඔඩොක්කුවට දාපු එක. ඒත් මේ වෙලාවේ පූසොත් එක්ක උපරිම පිස්සු කෙළිමින් වෙන සිහියක හිටපු පුරුපුරුට මේ සිද්දිය ගනන් ගතයුතු මට්ටමේ දෙයක් කියලා මීටර් වුණේ නෑ.

කොහොමහරි ඉතිං පෙම් ලෝකෙ අතරමං වෙලා හිටපු කපල් එකටත් බෑග් එක නැතිවෙච්ච බව දැනුනෙ ටිකක් වෙලා ගියාට පස්සේ. ඉතිං කලබල වෙච්ච චාටර්මාලි කළේ මූණ ඇඹුල් කරගෙන බෑග් එක හොයන්න පටන් ගත්ත එක. මේ වෙද්දි බස් එක අද්දන්නත් ළඟයි. ඉතිං මාලුකට්ටාත් බොහොම කලබලෙන් හැමතැනම බෑග් එක හොයන්න පටන් ගත්තලු. මේ වෙද්දිත් අපේ පූසන්ට මේ කිසි දෙයක් මීටර් වෙලා තිබුන් නෑ. ඔය වෙලාවෙ තමයි මාලුකට්ටා අන්තිම සීට් එක ගාවට ආවේ. ඉතිං තමන්ගෙ ගර්ල් ‍ෆ්‍රෙන්ඩ්ගෙ බෑග් එක පුරුපුරුගෙ ඔඩොක්කුවේ තියෙනවා දැකපු මාලුකට්ටාට මාරයා ආවේශ වුණාලු.

මාලුකට්ටා :- පුරුපුරු!!! තමුසෙට පිස්සුද චාටර්මාලිගෙ බෑග් එක ඉස්සුවේ?

මාලුකට්ටා කරපු ගෝරනාඩුවෙන් තමයි මෙච්චරවෙලා කෑ ගගහා හිටපු පුරුපුරු ඇතුලු පූසො කට්ටිය පියවි සිහියට ආවේ. එතකොට තමයි පුරුපුරුට මීටර් වුණේ තමන්ගෙ ඔඩොක්කුවේ ගෑනු ළමයෙකුගේ බෑග් එකක් තියෙන බව. ඒත් මෑන්ස්ට හිතාගන්න බෑ ඒක ඔඩොක්කුවට ආවේ කොහොමද කියලා. කොහොමහරි මේ වෙද්දි බස් එකේ මිනිස්සුත් බලන්න පටන් අරගෙන මොකද්ද මේ සීන් එක කියලා. පුරුපුරුට ලැජ්ජයි. ඒ වගේ අම්බානට ෆ්ලවර් ජම්ප් වෙලා. වෙන තැනකදිනං මාලුකට්ටාට ගහන්න හරි තිබුනා. ඒත් ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් ඉස්සරහා කොල්ලෙක්ට ගහන එකත් සදාචාර සම්පන්න නෑ නොවැ!

පුරුපුරු මෙහෙම කල්පනා කරද්දි උපාසක තමයි බෑග් එක පුරුපුරුගෙ ඔඩොක්කුවෙන් අරගෙන ආපහු මාලුකට්ටාට දුන්නේ. සව්සිරිත් මේ අතරේ බයවෙලා. මෑන්ස් හිතන්න නැතුව ඇති විහිලුව මේ තරම් දුරදිග යයි කියලා. කොහොමහරි තවත් හිටියොත් පුරුපුරුත් මාලුකට්ටාත් අතරේ බස් එක මැද්දේ වලියක් යන බව තේරුම් ගත්තු අනිත් යාලුවෝ පුරුපුරුවත් අරගෙන බස් එකෙන් බැස්සලු. එදා තමයි පූසො සෙට් එකේ මිත්‍රත්වය කියන පදනමේ පලුද්දක් ඇතිවුණේ. ඉතිං ඊටපස්සේ මොකද වුණේ කියලා ඊළඟ කොටසින් බලමු නේද?

ප.ලි :- මාලුකට්ටා වෙත,

උඹ මේක කියවනකොට බ්‍රෙට් ලී කියන්නෙ කවුද කියලා දන්නෙ නැත්තං මෙතනින් ගිහින් බලපන් :-).

Sunday, December 11, 2011

බැක් ටු හොස්ටල් - නයිට් ලයිෆ් සහ අවසාන කොටස



ඔන්න කාලෙකින් හොස්ටල් කතාවක් කිව්වෙත් නැති හින්දා අද කල්පනාව ඔයාලා වෙනුවෙන් හොස්ටල් කතාවක් කියන්න. කතාවක් කිව්වට ඉතිං මෙතන කතා කීපයක්ම තියෙනවා. අපේ යාලුවො දන්නවනේ ඉතිං පුරුපුරු හොස්ටල් ප්‍රිෆෙක්ට් කෙනෙක් විදිහට කටයුතු කළයි කියලා. ඉතිං ප්‍රිෆෙක්ට් කෙනෙක් වුණාම දවල් කාලෙදි වගේම රාත්‍රී කාලෙදිත් කරන්න ඕනෙ ඩියුටි ගොඩක් තියෙනවලු.

රෑ කෑමෙන් පස්සෙ 9.15 ට බෙල් එක ගහද්දි හය වසරේ ඉඳලා නවය වසරට යනකං ළමයි ටික තම තමන්ගෙ ඩෝම්වල ලයිට් ඕෆ් කරලා නිදාගන්න ඕනේ. ඉතිං ප්‍රිෆෙක්ට් කෙනෙක් වශයෙන් කරන්න ඕනෙ පළවෙනි රාජකාරිය තමයි ඒ වෙලාවට හැම ඩෝම් එකේම ලයිට් ඕෆ් වෙලා සද්ද බද්ද නැතුව තියෙන බවට වග බලා ගැනීම. ඉතිං ඕක ලේසි පාසු රාජකාරියක් කියලා ඔයාලා හිතනවානං ලොකු වැරදීමක්. කුරුඳුවත්ත හොස්ටල් එකේ ඉන්නෙත් ඉතිං ලෝකෙ කාලා වතුර බීපු ඈයො නොවැ! මේ කස්ටිය කරන්නෙ ඉතිං නවයයි කාලෙ ඉඳන් නවය හමාර වෙනකං සද්ද නැතුව මීයො වගේ ඉඳලා තමන් හොඳටම නිදි බව ප්‍රිෆෙක්ට්ලාට ඒත්තු ගන්වන එක. ඊට පස්සෙ ප්‍රිෆෙක්ට්ලා ඩෝම් එකෙන් ගියාම මේ අය කරන්නෙ නැගිටලා කෑගහන්න පටන් ගන්න එක.

ඉතිං මේ වගේ ඩෝම් වලින් රෑ කාලෙ සද්ද බද්ද එනකොට උප පාලක රිචා සර්ට නින්ද යන්නෙ නෑ. මොකද මෑන්ස්ගෙ නිල නිවාසෙ තියෙන්නෙත් ඩෝම් ගොඩකට මැදි වෙලා. ඉතිං රිචා සර් මේ වගේ වෙලාවට කරන්නෙ ප්‍රිෆෙක්ට්ලාව ගෙන්නලා දොස් කියන එක. ජූනියර් හොස්ටල් එකේ පදිංචි වෙලා හිටපු පුරුපුරු, හාරිස්, කිං බීජේ, තාරබාසු සහ සෝමෙ අයියාට තමයි මේ විදිහට රිචා සර්ගෙ දෝෂාරෝපණ අහන්න වෙන්නෙ.

රිචා සර් :- බලන්න හාරිස්! රෑ තිස්සෙ මුන්ගෙ වැඩේ කෑ ගහන එක. ඔයාලා මීට වඩා ටෆ් විදිහට ඉන්න ඕනෙ මේ ළමයින්ට.

හාරිස් :- හොඳයි සර්. අපි මේ ගැන මොනවා හරි කරන්නං

රිචා සර් මේ වගේ වෙලාවලට කට්ටියටම කතා කළත් ඩිරෙක්ට් ඕඩර්ස් දෙන්නෙ ඩිපියුටි හෙඩ් ප්‍රිෆෙක්ට් වෙච්ච හාරිස්ට. ඒත් ඉතිං සැදැහැවත් උපාසකයෙක් වෙච්ච හාරිස් පොඩි ළමයින්ට කවදාවත් වචනෙකින්වත් හිංසාවක් කරන්න කැමති වුණේ නෑ. අන්තිමට පුරුපුරුට තමයි බාර වුණේ කස්ටියගෙ විනය හදන වැඩේ. ඉතිං මෑන්ස් කළේ සීනියර් හොස්ටල් එකේ පදිංචි වෙලා හිටපු ජුවාන් එක්ක එකතු වෙලා හොඳ ප්ලෑන් එකක් ගහපු එක.

ප්ලෑන් එකට අනුව ඊට පස්සෙ ප්‍රිෆෙක්ට්ලා ඩෝම් එකට ගියෙ එක එක වෙලාවලට. සමහර දවස්වලට නවය හමාර විතර වෙද්දි ඉන්ස්පෙක්ෂන් යන අපේ යාලුවො කට්ටිය තවත් සමහර දවස්වලට යන්නෙ දහයට කිට්ටු වෙලා. ඉතිං ඩෝම් වල ඉන්න කොල්ලන්ට හැම තිස්සෙම බයෙන් ඉන්න වෙනවා කොයි මොහොතේ හරි ප්‍රිෆෙක්ට්ලා ඒවි කියලා. ඒ වගේම නියමිත වෙලාවෙන් පස්සෙ නැගිටලා හිටපු කට්ටියට සුදුසු දඬුවම් ලබා දෙන්නත් පුරුපුරුලා අමතක කළේ නෑ. ඉතිං ඔය විදිහට ඒ කරදරේ කාලයත් එක්ක විසඳිලා ගියාලු.

හොස්ටල් ප්‍රිෆෙක්ට් කෙනෙකුට රෑට කරන්න තියෙන අනිත් රාජකාරිය තමයි ලේට් ස්ටඩීස් වලට සහභාගී වෙන එකයි, ඒක භාරව කටයුතු කරන එකයි. මේ වැඩේ 10, 11 වසරවල ළමයින්ට අනිවාර්යයි. ඒ වගේම සාමාන්‍යයෙන් රෑ දහයාමාර එකොළහ වෙනකං ලේට් ස්ටඩීස් තියෙනවා. මේ වැඩේනං ඉතිං එච්චරම අමාරුවක් නෑ. කරන්න තියෙන්නෙ කවුරුහරි ළමයෙකුට නින්ද ගියොත් මෑන්ස්ව නැගිට්ටවලා ටැප් එකෙන් මූණ හෝදගෙන එන්න යවන එක.

ඊටපස්සෙ ඔය ඔක්කොම වැඩ ඉවරවෙලා හොස්ටල් එකේ වටයක් දැම්මාට පස්සේ තමයි ප්‍රිෆෙක්ට්ලා නිදාගන්නේ. ඒත් ඉතිං ප්‍රිෆෙක්ට්ලාගෙ ඩියුටි වලට හොස්ටල් වෝර්ඩ්න්වත්, සබ් වෝර්ඩ්න්වත් වැඩිය අත පොවන්න එන්නෙ නැති හින්දා හොස්ටල් ප්‍රිෆෙක්ට් ජීවිතේ තිබුනේ අසීමිත නිදහසක්. උදාහරණයක් විදිහට හොස්ටල් එකේ ටීවී එකයි, ඩීවීඩී ප්ලේයර් එකයි තනිකරම තිබුනේ ප්‍රිෆෙක්ට්ලාගේ පාලනය යටතේ. ඉතිං ඒ දවස්වල ටීවී එකයි ප්ලේයර් එකයි තියලා තිබුන ජුවාන්ගෙ කාමරේ ඒ එක්කම සීඩී කඳු තුනකුත් තිබුනා.

එක සීඩී කන්දක තිබුනේ රෙස්ලින් සීඩී ගොඩ ගහලා. තව එකක තිබුනේ ෆිල්ම් ගොඩ ගහලා. අනිත් කන්ද ගන කන්දක්. ඉස්කෝලෙ අනිත් ළමයිනුත් තමන්ගෙ ගන එහෙම වැඩි පරිස්සමට හොස්ටල් එකේ තියලා යන හින්දා ගන කන්දනං දවසින් දවස වැඩිවුණා මිසක් අඩුවුණේනං නෑ.

ඒ දවස්වල පුරුපුරු ආසාවෙන් බලපු ටීවී සීරීස් එකක් තමයි එක්ස් ෆයිල්ස්. හාරිස් එහෙම එක්ස් ෆයිල්ස් වලට එච්චර කැමති නැති හින්දා ජූනියර් හොස්ටල් එකේ හිටපු ප්‍රිෆෙක්ට්ලාගෙන් පුරුපුරු විතරයි ගොඩක් වෙලාවට රෑට ටීවී බලන්න සීනියර් හොස්ටල් එකේ ඉතුරු වුණේ. එක්ස් ෆයිල්ස් බලලා රෑ දොළහමාරට එකට විතර තට්ට තනියම ආපහු ජූනියර් හොස්ටල් එකට යන එක වචනයෙන් කියන්න බැරි තරම් අත්දැකීමක්. අවුරුදු එකසිය ගානක් පරණ ගොඩනැගිලි අතරින් යද්දි සක්වල තක්සලාව පැත්තෙන් එන හුළඟ ඒවයෙ වැදිලා ඇතිකරන්නෙ ඇහුවාම බය හිතෙන සද්දයක්.

සමහර දවස්වලට ආපහු ඇවිත් නිදාගන්න හැදුවාම පස්සෙ තමයි පූසාට මුත්‍රා බරක් ඇතිවෙන්නෙ. ඒ වගේ වෙලාවට ආපහු ටොයිලට් එක පැත්තෙ යන එක මහ කම්මැලි හිතෙන වැඩක්. ඉතිං අපේ පුරුපුරු කරන්නෙ කාමරෙන් එළියට ඇවිත් රිචා සර්ගෙ නිල නිවාසෙ එහාපැත්තෙ බිත්තියට දිය පාරකින් සංග්‍රහ කරන එක. පස්සෙ දැනගත්ත විදිහට හාරිසුයි, කිං බීජේයි පුරුදු වෙලා ඉඳලා තියෙන්නෙත් රෑට ඔය ක්‍රමයට සුළුදිය පහකරන්න තමයි. ඉතිං අන්තිමට සිද්දවුණේ රිචා සර්ට ගෙදර වාසය කරන්න අපහසු වෙන මට්ටමට අවට වටපිටාව සුගන්ධවත් වෙච්ච එක.

රිචා සර් කවදාවත් හිතුවෙ නෑ මේකට වග කියන්න ඕනෙ ප්‍රිෆෙක්ට්ලා කියලා. එක දවසක් හාරිස්ටයි, පුරුපුරුටයි කතා කරපු රිචා සර් මෙහෙම කිව්වලු.

රිචා සර් :- බලන්න හාරිස්! මේ පොඩි වසවර්තියො ටික පුරුදුවෙලානෙ රෑට ඇවිත් එහාපැත්තෙ බිත්තියට චූ කරන්න. පළාතම ගඳේ ඉන්න බෑ. එකත් එකටම මේ මුස්ලිම් පොඩිඑවුන් ටික තමයි ඔය වැඩේ කරන්නෙ. මේ දවස්වල නෝම්බි හින්දා මුන් රෑට වැඩිය නිදාගන්නෙ නැද්ද කොහෙද?

හාරිස් :- ආ ඇත්තද සර්? අපි පොරොන්දු වෙනවා සර් හෙට ඉඳලා මේ වැඩේ සිද්ද වෙන්න ඉඩ දෙන්නෙ නෑ කියලා.

රිචා සර් :- බොහොම හොඳයි. අන්න එහෙම තමයි ඔයාලා වැඩ කරන්න ඕනෙ.

ඉතිං එදායින් පස්සෙ හාරිස් කිව්වා වගේම කවුරුවත් රිචා සර්ගෙ බිත්තියට මුත්‍රා කරන්න ආවෙ නෑලු. අන්තිමට ඒකෙන් මේකෙන් සිද්දවුණේ හාරිස්ගෙ කාඩ් එක උපරිමට වැඩිදියුණු වෙච්ච එක.

*************************************************************************

ඉතිං යාලුවනේ මෙච්චර කල් අවුරුදු එකහමාරක් තිස්සේ මම ලියාගෙන ආපු හොස්ටල් කතා මාලාව මෙතනින් නිමා වෙනවා. ඇත්තටම මේ අන්තිම ලිපියෙන් සිද්දවුණේ මට කලින් ලිපිවලට ඇතුලත් කරන්න බැරිවෙච්ච කතා කීපයක් කොත්තු රොටී මෙතඩ් එකට මෙතන රිංගවපු එක. බ්ලොග් ගඩොල් තුලින් හොස්ටල් කතා සීසන් දෙකකට ඔයාලා වෙත අරගෙන ආවා.


1) හොස්ටල් ලයිෆ්
2) බැක් ටු හොස්ටල්


මම පහුගිය කතාවලට ලින්ක් දාන්න අදහස් කරන්නෙ නෑ. මේ කතා කියවපු නැති යාලුවන්ට පුලුවන් දකුණු පැත්තෙ උඩ තියෙන “ගඩොල් ගමන්මග“ හරහා මේ කතා කියවන්න. තවත් ලියන්න කතා ඉතුරුවුණත් මට හිතෙන්නෙ සමහර සිද්දි වලට ෆේස් කරද්දි ඇතිවෙන ෆන් එක කතාව කියවද්දි ඒ ආකාරයෙන්ම ඇතිවෙන්නෙ නෑ කියලා. ඒක හින්දා ඒ වගේ කතා ලියන්න මගේ අයිඩියා එකක් නෑ.


තව දුරටත් කියනවානං හොස්ටල් කතා වලින් මම බලාපොරොත්තු වුණේ ලංකාවෙ ප්‍රධාන පාසලක හොස්ටල් එකක, එක කාල වකවානුවක සිද්ද වෙච්ච සිදුවීම සෙට් එකක් ගැන ඔයාලාව දැනුවත් කරන එක. මේ කතාවලින් කාගෙහරි හිත රිදීමක් වුණානං සමාවෙන්න කියලත් කියන්න කැමතියි. ඇත්තටම මුලින් මම සමහර කතාවලට විවේචන එයි කියලා හිතුවත්, මුල ඉඳලාම අපේ යාලුවො මේ කතාපෙළ රසවින්දා. ඒ අතරේ හොස්ටල් එකේ පුරුපුරුලාගෙ බැච් මේට්ලා, ජූනියර්ස්ලා, සීනියර්ස්ලා එහෙමත් හිටියා.


හොස්ටල් එක කියන්නේ පුරුපුරුගේ ජීවිතේ අති සුන්දර කාල පරිච්ඡේදයක මතක සටහනක්. හොස්ටල් හිටපු අනිත් හැමෝටමත් ඒක එහෙමයි කියලා අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නෑ. ඉතිං මේ කතා මාලාව කියවපු හොස්ටල් එකේ හිටිය, නොහිටිය යාලුවො හැමෝටම බොහොම ස්තුතියි. ඉස්සරහට තවත් අලුත් සීරීස් එකකින් ඔයාලා හමුවෙන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.


නිමි.


Saturday, December 3, 2011

පූසන්ගෙන් රජ බොජුන්


ඔන්න යාලුවනේ කාලෙකට පස්සෙ ආපහු පුරුපුරු බ්ලොග්අවකාශෙට ගොඩ වැදුනා. දන්නෙම නැතුව පෝස්ට් එකක් නොදා මාස දෙකකටත් වැඩියෙන් කල් ගතවෙලා. කොහොම වුණත් දැන්නං විභාග කටයුතු ඔක්කොම අහවර නිසා දිගටම ලියන්න පුලුවන් වේවි. ඒ වගේම පහුගිය දවස්වල බ්ලොග් එකේ ලිපියක් නොලිවීම ගැන කොමෙන්ට් වලින්, චැට් කරලා වගේම මැසේජ් එවලා විමසීම් කරපු හැම දෙනාටමත් ගොඩක් ස්තුතියි. පහුගිය දවස්වල අපේ පුරුපුරුට මෑන්ස්ගෙ ජීවිතේ මංගල රස්සාව හම්බවුණා. දැන් අපේ පූසා ගුරුවරයෙක්. ඒ වගේම බ්ලොග්අවකාසෙ කීප දෙනෙකුත් පූසාගෙන් ඉගෙන ගන්නවා.

කොහොමහරි ඉතිං ඔය ඔක්කොම වැඩ හින්දා පූසාට පහුගිය දොහේ බ්ලොග් කියවිල්ලට වෙලාවක් තිබුනෙ නෑ. ඒත් අතරින් පතර දැක්ක දේවල් වලින් තේරුනේ මේ දවස්වල බ්ලොග් අවකාශෙ ට්‍රෙන්ඩ් එක කෑම හදන හැටි ගැන ලියන එක කියලා. විශේෂයෙන්ම අපේ මාරයා එහෙම වැඩේට මූලිකත්වය අරගෙන මූණුපොතේ පවා අනිත් කස්ටියව ප්‍රකෝප කරන පින්තූර දාලා තිබුනා. තමන් බ්ලොග් ලෝකෙ ඉන්න හොඳම චෙෆ් කියලා මාරයා හිතාගෙන හිටියාට ඊට වඩා හොඳ කෝකියො සෙට් එකක් බ්ලොග් අවකාශෙ ඉන්නවා. ඒ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි, අපේ පූසො සෙට් එක. ඉතිං අද මම ඔයාලාට කියන්න යන්නෙ පූසො එකතුවෙලා රසවත් කෑමක් හදපු කතන්දරයක්.

මේ සිද්දිය වුණේ අපේ යාලුවො සෙට් එක 13 වසරෙ ඉන්නකොට. එතකොට ඒ ලෙවල් විභාගෙ ලියන්නත් මාස කීපයයි ඉතුරුවෙලා තිබුනෙ. ඉතිං විභාගෙ හොඳට ගොඩදාගන්න කියලා හිතාගෙන අපේ පූසො කට්ටිය තීරණය කළාලු එකට එකතුවෙලා පාඩම් කරන්න. මී කතුරායි, උපාසකයි ටිකක් දුරින් හිටපු නිසා ගොඩක් වෙලාවට කට්ටිය සෙට් වුණේ එක්කො පුරුපුරුලගෙ, මාලුකට්ටාගෙ හරි ඤාව්වාගෙ හරි ගෙවල් වලට. ගොඩක් වෙලාවට ඉතිං මේ වගේ අවස්ථාවලදි සිද්දවුණේ කට්ටිය පැය බාගයක් විතර පාඩම් කරලා ඉතුරුටික කයිවාරුවෙන් හිනාවෙවී කාලය ගතකරන එකලු.

ඒ දවස්වල ඉතිං කොල්ලො කට්ටියක් එකතුවුණාම කතාබහ කරන්න කොච්චරනං දේවල් තියෙනවද නේද? ඉතිං පූසො කට්ටියත් පාඩම් කරනවට වඩා කළේ ගෑනු ළමිස්සියො ගැනයි, ගන ගැනයි කතා කර කර හිටපු එකයි, ශිහාන් ලොක්කා සුපර්ස්ටාර් තරඟයෙන් කැපිලා යන්න කියලා ප්‍රාර්ථනා කර කර හිටපු එකයි. කොහොමවුණත් ගෙවල් වල අම්මලා පාඩම් කරන කොල්ලන්ට හොඳට කන්න බොන්න දෙන්න ඕනෙ කියලා විශ්වාස කරපු හින්දා, ඒ දවස්වල පූසන්ට කිසිම අඩුපාඩුවක් නැතුව හොඳට කොටබාන්නනං චාන්ස් එක හම්බුනාලු.

ඉතිං ඔය වගේ එක දවසක පූසො කට්ටිය පාඩමට සෙට් වුණේ අපේ ඤාව්වාගෙ ගෙදර. වෙනදා වගේම එදත් කාලෙ ගතවුණත්, ඤාව්වා ටික වෙලාවකින් ඇවිත් කිව්වෙ කිසිසේත්ම සුභ ආරංචියක් නෙවෙයි. මෑන්ස් කියපු විදිහට එදා උදේ ඉස්කෝලෙ ගිය ඤාව් මාතාව ඉස්කෝලෙ මොකද්ද වැඩක් හින්දා ආපහු ගෙදර එන්න පරක්කු වෙනවලු. ඒ වෙද්දි උදේ උයලා තිබුන කෑම ටිකටත් පූසො ගේම දීලයි තිබුනේ.

හෝම් සයන්ස් ටීචර් කෙනෙක් වෙච්ච ඤාව්වාගෙ අම්මගෙ මුළුතැන්ගෙදර ඕනතරං කෑමජාති තිබුනත්, පූසො කවුරුවත් ඒවා උයන විදි දැනගෙන හිටියෙ නෑ. මොකද ඉතිං ලංකාවෙ පිරිමි පාර්ශවේ සාමාන්‍යයෙන් කුස්සියට යන්නෙ කෑම කන වෙලාවට විතරයි නොවැ! ඉතිං අපේ යාලුවන්ට ඉතුරුවෙච්ච එකම විකල්පය තමයි කඩෙන් කෑම ගෙනත් කන එක. ඔය විදිහට කට්ටිය සල්ලි එකතු කරලා කෑම ගේන්න ඤාව්වාවයි, මාලුකට්ටාවයි කඩේ යවන්න හදද්දි තමයි අපේ පුරුපුරුගෙ ඔලුවට අලුත් අයිඩියා එකක් ආවෙ.

පුරුපුරු :- අපි මචං උයන්න පුරුදු වෙන්නත් එක්ක අද දවල්ට ෆ්‍රයිඩ් රයිස් හදමුද?

උපාසක :- එළකිරි! මමත් උයන්න ආසාවෙන් හිටියෙ. ඒ වුණාට උඹ චිකන් උයන්න දන්නවද?

පුරුපුරු :- චිකන් ඕනෙ නෑ බං! එග් රයිස් එකක් හදමු. ඒක ලේසියිනේ.

කොහොමවුණත් පුරුපුරුගෙ අයිඩියා එකට සපෝට් එක දුන්නෙ උපාසක විතරයි. අනිත් පූසො තුන්දෙනා මේ වැඩේ ගැන බැලුවෙ ෆුල් සැකමුසු විදිහට.

මී කතුරා :- මේ පුරු, උඹ උයන ඒවා කාලා අපිට මොනවා වෙයිද දන්නෙ නෑ. අපි කඩෙන් කෑම ගේමු බං?

උපාසක :- උඹ නිකං හිටපංකො කෑ ගහන්නැතුව. උයන්න හිතපු වෙලේ උයන්නම ඕනෙ.

කොහොමහරි අන්තිමට තීරණය වුණේ එදා දවල්ට කන්න බිත්තර ෆ්‍රයිඩ් රයිස් හදන්න. ඉතිං අපේ පූසො පස්දෙනා සුභ මොහොතින් කුස්සියට ඇදුනලු වැඩේ පටන් ගන්න කියලා. කිව්වට මොකද, පූසො පස්දෙනාගෙන් එක්කෙනෙක්වත් දැනගෙන හිටියෙ නෑලු ෆ්‍රයිඩ් රයිස් තියා නිකං බත් එකක්වත් උයාගන්න. පුරුපුරු දැනගෙන හිටියෙත් බත් උයද්දි වතුරට හාල් දානවා කියලා විතරයි. ඒත් පහුගිය දවසක කෙමිස්ට්‍රි ක්ලාස් එකේදි මැඩම් කියපු දෙයක් නිසා පුරුපුරුට ලොකු විශ්වාසයක් තිබුනලු මේ උයන වැඩේ සාර්ථක වෙයි කියලා. මැඩම් කිව්වේ

A good chemist is always a good cook

කියලා. ඒ කියමනට අනුව පුරුපුරු හොඳ කෝකියෙක් වෙන්න ඕනෙ. මොකද මේ කාලෙ අපේ පූසා රසායන විද්‍යාව පැත්තෙන් හොඳ හැකියාවක් පෙන්නුවා. ඉතිං පුරුපුරු උපාසකත් එක්ක එකතුවෙලා කල්පනා කළාලු එග් ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එකක තියෙන්න ඕනෙ දේවල්. මේකෙ අනිවාර්යයෙන් තියෙන්න ඕනෙ දේවල් තමයි බත් සහ බිත්තර. ඊට අමතරව එළවළු, කරපිංචා, රම්පේ වගේ දේවල් තියෙන්නත් ඕනේ. ඉතිං කට්ටිය මුලින්ම කළේ රයිස් කුකර් එකට වතුර ටිකක් වක්කරලා රම්පෙ කරපිංචා කඩාගෙන එන්න ඤාව්වාව යවපු එක.

ඊටපස්සෙ අපේ පූසන්ට ඇතිවෙච්ච ප්‍රශ්නෙ තමයි බත් එකට බිත්තර දාන්නෙ බත් ඉදුනට පස්සෙද? නැත්තං ඊට කලින්ද කියන එක. අන්තිමට කස්ටියගෙම ඒකමතික තීරණය වුණේ හාල් එක්කම බිත්තරත් රයිස් කුකර් එක ඇතුලට දාන්න ඕනෙ කියන එක. මේ වෙලාවෙ ඤාව්වලාගෙ ෆ්‍රිජ් එකේ බිත්තර හයක් තිබුනා. එක පූසාට එක බිත්තරේ ගානෙ ඕනෙ වෙන්නෙ බිත්තර පහයි. ඒත් ඉතිං එක බිත්තරයක් ඉතුරු කරලා වැඩක් නෑනෙ කියලා හිතපු මාලුකට්ටා ඔක්කොම බිත්තර ටික ෆ්‍රිජ් එකෙන් එළියට ගත්තලු. ඊටපස්සෙ පුරුපුරු කළේ බිත්තර හයම කඩලා රයිස් කුකර් එක ඇතුලට දාපු එක. රයිස් කුකර් එකට හාල් දාලා බිත්තරයි හාලුයි කලවං කළේ ඊටත් පස්සේ.

මේ අතරේ මී කතුරා කළේ කැරට්, ලීක්ස් වගේ එළවළු කපපු එක. මාලුකට්ටායි උපාසකයි කළේ කුස්සියේ තිබුන නානාප්‍රකාර කෑම ජාති ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එකට දාන්න පුලුවන් ඒවාද කියලා චෙක් කරලා බලපු එක. ඉතිං ඔහොම ටික වෙලාවක් ගියාට පස්සේ මෙන්න මේ දේවල් පූසන්ගෙ ෆ්‍රයිඩ් රයිසුවට ඇඩ් වෙලා තිබුනා.

බටර්, කරපිංචා, රම්පේ, ලුණු වතුර, කරාබු නැටි, මිරිස් කුඩු, ගම්මිරිස් ටිකක්, කරඳමුංගු, හීනියට කපපු අල පෙති.

ඉතිං මේ ඔක්කොම දැම්මත් අපේ පුරුපුරුගෙ හිතට මදි. ඉතිං මෑන්ස් කළේ කුස්සියෙ ඉතුරුවෙලා තිබුන වැනිලා එසන්ස් ටිකකුයි, ලා කොළ පාට කලරින් ටිකකුයිත් මේකට දාපු එක. හැබැයි ඒ මී කතුරාගේ දැඩි විරෝධය මැද්දෙ. මී කතුරා කෑ ගැහුවේ ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එක කාලා මෑන්ස්ට බඩේ අමාරුව හැදෙයි කියන බයට. ඉතිං මෑන්ස්ගෙ බය නැති කරන්න කුස්සියෙ තිබුන අසමෝදගම් කුප්පියෙන් ටිකක් බත් එකට දාන්නත් පුරුපුරු අමතක කළේ නෑ.

කොහොමහරි ඉතිං ගොඩක් වෙලා බත් එක ඉදෙන්න තිබ්බත්, බත් එක ඉදෙන පාටක් පේන්න තිබුනෙ නෑ. අඩුගානෙ බත්එකෙන් පොඩ්ඩක් දුම් දාන හැටියක්වත් පූසන්ට පෙනුනෙ නෑලු. ඉතිං අන්තිමට ඤාව්වා තීරණය කළාලු රයිස් කුකර් එකේ පියන ඇරලා බත් එක රත් නොවෙන්න හේතුව හොයලා බලන්න. මෙහෙම බලද්දි අපේ පූසන්ට දැකගන්න ලැබුනෙ අමුතුම දර්ශනයක්. 

බත් එකේ උඩින්ම බොහොම ශක්තිමක් බත් තට්ටුවක් බැඳිලා තිබුනා. ඒක හින්දා බත් එක අම්බානට රත් වුණත් ඇතුලෙ හිරවෙලා තිබුන දුමට එළියට එන්න පුලුවන්කමක් තිබුනෙ නෑ. ඉතිං ඤාව්වා කළේ බත් හැන්දේ මිටෙන් උඩින් තිබුන තට්ටුව හිල්වෙලා යන්න බත් එකට ඇන්න එක. එතකොටම අර ඇතුලෙ හිරවෙලා තිබුන දුම මෑන්ස්ගෙ කන ළඟින්ම එළියට විද්දෙ එක්දහස් අටසිට ගනං වල දුම් කෝච්චියක් වගේ. කොහොමහරි අන්තිමට බලද්දි බත් එකේ අඩියෙ හරිය හොඳටම රොස්වෙලා තිබුනලු.

කොච්චර රොස් වුණත් ඉතිං මහන්සියෙන් උයපු එක විසිකරන්නයැ නේද! ඉතිං පුරුපුරු කළේ බත් එක කොටස් පහකට වෙන් කරලා කට්ටියට බෙදලා දුන්න එක. ඒ එක්කම හැමෝටම බත් එක උඩින් තක්කලි පලුව ගානෙ තියලා දෙන්නත් මෑන්ස් අමතක කළේ නෑ. මොකද කෑමක් වුණාම රස වගේම ලස්සනත් තියෙන්න ඕනේ. කොහොමවුණත් මේ ෆ්‍රයිස් රයිස් එක අනාගෙන කන්න පුලුවන් තත්ත්වයෙ තිබුනෙ නෑ. මොකද මුලු බත් එකම කේක් ගෙඩියක් වගේ කෑලි කපන්න පුලුවන් තත්ත්වයෙ තමයි තිබුනේ. ඒ වගේම බත් එකෙන් බාගයක් රයිස් කුකර් එකේ පර්මනන්ට් විදිහට ඇලිලයි තිබුනේ.

කොහොමවුණත් මී කතුරා කැමතිවුණේ නෑ මේ රසවත් ආහාරය භුක්ති විඳින්න. මෑන්ස් හැදුවේ ටවුමට ගිහින් වෙනම කෑම එකක් ගේන්න. ඒත් ඉතිං අනිත් පූසන්ගෙ දැඩි ප්‍රතිරෝධය හමුවේ අන්තිමට මී කතුරාටත් සිද්ද වුණාලු ෆ්‍රයිස් රයිස් කන්න. ඒත් ටික වෙලාවකින් පූසන්ට තරු පෙනුනේ මී කතුරා අමාරුවෙන් බෙල්ල අල්ලගෙන 

කබර...යා...

කියලා කියද්දි. බැලින්නං මෑන්ස්ට කෑම එක අප්පිරියා වෙලා වමනෙ යන්න ඇවිත්. කොච්චර අප්පිරියා වෙලාද කියනවනං මෑන්ස්ට ගෙදරින් එළියට දුවනකංවත් කබරයා කොන්ට්‍රෝල් කරගන්න බැරිවුණාලු. 

ඕඕ......ක්ක්....

මී කතුරා එළියට දුවනගමන් කබරයා දැම්මේ හරියටම ඤාව්වාගෙ ගෙදර ඉස්සරහ දොර ගාව. කොහොමහරි ඉතිං පූසන්ගෙ අප්‍රතිහත ධෛර්යය හමුවේ පොඩි කාලයක් ඇතුලත මී කතුරාගේ කබරයා ටික අස් කරලා දාන්න කට්ටියට පුලුවන් වුණාලු. ඤාව්වාටනං වමනෙ ගිහින් තිබුනේ එදා හවස. කොහොමහරි ඉතිං පූසන්ගෙ පළවෙනි ඉවිල්ල ඔය විදිහට සාර්ථකව නිමා වුණාලු. හැබැයි අපේ ඤාව්වා කවදාවත් එදා හවස මෑන්ස්ගෙ අම්මා ගෙදර ආවාට පස්සෙ වෙච්ච දේ ගැන කතා කළේ නෑ. ඊට පස්සෙ දවසෙ ඤාව්වලාගෙ ගෙදර යද්දි අලුත් රයිස් කුකර් එකක් කුස්සියට ඇවිත් තියෙන හැටි විතරක් පූසො කට්ටිය නිරීක්ෂණය කළාලු.

ප.ලි - මෙවැනි කෑම හදන්නේ හොඳින් මේ සඳහා පුරුදුවුණ කෝකියන් විසිනි. එබැවින් මෙය නිවසේදී අත්හදා බැලීමට නොයන්න.




Thursday, September 29, 2011

පුරුපුරුගේ මෝල්ලන්ත සංචාරය - 2


කලින් ලිපිය බැලුවෙ නැති අය මෙතනින් බලන්න 

මම කලින් ලිපියෙන් කිව්වේ අපේ පුරුපුරු මෝල්ලන්තයේ දූපතකට ගිය හැටි ගැන නොවැ! මේ පහළින් තියෙන්නෙ ඒ දූපතේ ෆොටෝ කීපයක්.

වැප්නි සාන්ත තුමාට ලෑස්ති කරපු කාමරේ ඉදිරිපස
සුන්දර මෝල් වෙරළ
සුන්දර මෝල් වෙරළ. මුහුද ඉතාම නොගැඹුරුයි
වෙරළේ ඇති ශාක
වැප්නි තුමාට ලෑස්ති කරපු කාමරය. පුරුපුරු නැවතුනෙත් මේකෙම තමයි
කාමරයේ ඇතුල
ඕනෙනං අව්ව තපින්නත් පුලුවන්
රිසෝර්ට් එකේ කෑම බිමනං උපරිම විදිහට තිබුනා. ඒක හින්දා වැප්නි තුමාට ලැබෙන කෑම බීම ගැනනං කිසිම ප්‍රශ්නයක් පුරුපුරුට ඇතිවුණේ නෑ. ඊටපස්සෙ පූසාට නියමිත වෙලා තිබුනෙ දූපත අවට මුහුදේ ආරක්ෂාව තහවුරු කරන වැඩේ. මේ වැඩේට පුරුපුරුට යන්න වුණේ බෝම්බ හොයන පූසා නැතුව. මොකද කකුල් හතරේ පූසෝ වතුරට බයයි නොවැ! ඒත් කලින් සූදානම් කරගත්තු කිමිදුම්කරුවෝ දෙන්නෙක් මේ වැඩේට අරගෙන එන්න පුරුපුරුට පුලුවන් වුණාලු.


මුහුදේ මීටර් දෙසීයක් විතර ඈතට යන්න පුලුවන්
ලස්සන මෝල් වෙරළ
කාමරේ ඉස්සරහා
වැප්නි තුමා එන ආරංචිය අහලා එදාම අලුතින් ස්විමින් පූල් එකක් හදන්න පටන් ගත්තා
අන්තිමට දූපත අවට දිය යට බෝම්බ අටවන්න පුලුවන් තැන් ඔක්කොම නිශ්ක්‍රීය කළාට පස්සෙ තමයි පූසාගෙ ඒ දුපතේ රාජකාරිය අහවර වුණේ. ඒත් ඒ වෙද්දි රෑ බෝවෙලා තිබුන හින්දා පුරුපුරුට සිද්ද වුණාලු එදා රෑ දූපතේ ගත කරන්න.

හඳපානේ...හඳපානේ...හඳපානේ...රෑ යාමේ
ගස් අතරින් සඳ එළිය
දූපතේ හිටපු මැනේජර් බුවා ලංකාවෙ කොල්ලෙක්. මෑන්ස්ගෙනුත් පුරුපුරුට හොඳ සහයෝගයක් ලැබුනා. ඇත්තටම මෝල්ලන්තෙට ආවට පස්සේ පූසාට වැඩි ආගන්තුක බවක් දැනුනෙ නෑ. මොකද මේ රටේ කොහෙගියත් නිතරම සිංහල වචන ඇහෙනවා. ඒ වගේම සිංහල අකුරු නිතරම පේනවා. පුරුපුරුට හිතුනෙ ලංකාවෙ මිනිස්සු ගොඩ දෙනෙක් මෝල්ලන්තෙ ඉන්න නිසා එහෙම වෙලා ඇති කියලා. කොහොමවුණත් මෝල්ලන්තෙ මිනිස්සු පාවිච්චි කරන “දිවෙහි“ කියන භාෂාවෙ පවා සෑහෙන්න සිංහලෙන් බිඳී ආපු වචන තියෙනවා. භාෂාව නොතේරුනත් මිනිස්සු කියන දේවල් වල තේරුම යන්තම් අල්ලගන්න පුරුපුරුට අමාරු වුණේ නෑ.


මෝල්ලන්තයට ඉර පායන හැටි
මෝල්ලන්තයට ඉර පායන හැටි
ආපහු යන අතරේ
කුරුස් නැවකුත් පහු කරගෙන ගියා
අගනුවරට ළඟා වීම
පහුවදා උදේම නැගිටපු පුරුපුරු, ස්පීඩ් බෝට්ටුවකට නැගලා ආපහු අගනුවරට ආවලු. ඊට පස්සේ මෑන්ස් කළේ අගනුවර ඇවිදලා ආරක්ෂක තත්ත්වය ගැන හොයලා බලපු එක. ඇත්තටම මාලේ නුවර කියන්නෙ බොහොම පොඩි දූපතක්. මුලු දූපත වටේම ඇවිදින්න පුලුවන් පැය දෙක තුනකින්. ඉතිං අපේ පූසාට පුලුවන් වුණාලු තමන්ගෙ රාජකාරිය බොහොම ඉක්මනට ඉවර කරන්න.
මාලේ නුවර සිරි
සැමදා වසා ඇති මෝල් කෞතුකාගාරය
මාලේ වැසියන්ට විනෝද වෙන්න තනා ඇති කෘත්‍රිම මුහුදු වෙරළ
අගනුවර වෙරළ ඛාදනය වැළැක්වීමට මෝල් වැසියන් කටයුතු කර ඇති ආකාරය
 මේ ගමනෙදි මෝල්ලන්ත ජනපති මැදුර සහ පාර්ලිමේන්තුව බලන්න යන්නත් අපේ පූසා අමතක කළේ නෑ. මෙතනදි තමයි පුරුපුරුට තරු විසිවුණේ. ජනපති මැදුරෙයි, පාර්ලිමේන්තුවෙයි ආරක්ෂාවට බල්ලෙක්වත් නෑ. (ආ...බල්ලො කොහොමත් නෑ නොවැ!) මේ නිකං හුදී ජනයා ඒ ගොඩනැගිලි ගාවින් කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැතුව එහෙට මෙහෙට යනවා.

මෝල්ලන්ත ජනපති මැදුර
මෝල් පාර්ලිමේන්තුව
මේක දැකලානං අපේ පූසාට අම්බානට ෆ්ලවර් ජම්ප් වුණා. තමන්ගෙ ජනාධිපති මන්දිරයටයි, පාර්ලිමේන්තුවටයි ආරක්ෂාව හරියට දෙන්න බැරි මිනිස්සු කොහොමද වැප්නි සාන්ත තුමාගෙ ආරක්ෂාව ගැන සහතිකයක් දෙන්නෙ? ඉතිං පුරුපුරු කළේ වහාම දුරකතනයෙන් වැප්නි මහතාව අමතලා මේ සංචාරය කැන්සල් කරන්න කියලා උපදෙස් දුන්න එක. ඒකෙ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට වැප්නි තුමා තීරණය කළාලු මේ සංචාරය දින නියමයක් නැතුව කල් දාන්න.

ඊටපස්සෙ ඉතිං තව දවස් දෙකකට වීසා තිබුන හින්දා පුරුපුරු ගියාලු තව ටිකක් රට තොට බලාගන්න. මෑන්ස් ඊටපස්සෙ ගියේ මාලේ නුවරට කිට්ටුවෙන් තිබුන විලින්ගිලි කියන දූපතට. මේ දූපතේනම් හැබැයි අගනුවර වගේ සාඩින් පැක් කරලා වගේ බිල්ඩින් ගහලා තිබුනෙ නෑ. කලබලකාරී ගතිය වුණත් සෑහෙන්න අඩුවෙන් තිබුනේ. ඒ වගේම විලින්ගිලි දූපත ප්‍රමානයෙනුත් මාලේට වඩා ලොකුයි. ඉතිං අපේ පූසා කළේ මේ දූපතේ මුහුදෙනුත් හිතේ හැටියට නාගත්ත එක.


විලින්ගිලි දූපත
විලින්ගිලි දූපත. ඈතින් පේන්නේ මාලේ අගනුවරයි.

විලින්ගිලි දූපත
මෝල්ලන්තෙ ඉන්න පිරිමි පාර්ශවයේ කට්ටිය කුඩ්ඩො වගේ වුණත් කාන්තා පාර්ශවයේ කට්ටියනං බොහොම සුන්දර විදිහට ඉන්නවා. අර “ඉඟ සුඟ ගත හැක මිටින“ ටයිප් කස්ටිය තමයි ගොඩක් ඉන්නේ. මේ ගැන පුරුපුරු වැඩිය කියන්න යන්නෙ නෑ. මොකද බ්ලොග් එකේ මේවා කියන්න ගිහින් පූසා මල්ටි බැරල් ප්‍රහාරයකට ලක් වෙන්න පවා ඉඩ තියෙනවා. කොහොමවුණත් ලංකාවෙ ඉඳගෙන කරවෙන අපේ කොල්ලො කස්ටිය මෝල්ලන්තෙ පැත්තෙ ගියොත් පාඩුවක් වෙන එකක්නං නෑ.

ඔය විදිහට අන්තිමට පූසා ගියෙ මෝල්ලන්තෙ වෙළඳ කටයුතු ගැන අවබෝධයක් ලබා ගන්න. එහේ බඩු මුට්ටුනං සෑහෙන ගනං. ඒත් රටේ ඉන්න මිනිස්සු ගොඩක් පොහොසත් නිසා ඒ අයට ඒවා ගානක් නෑ. පුරුපුරුත් ඉතිං අතේ මිටේ තිබුන හැටියට සුදුපූසිටයි, යාලුවන්ටයි අයිටම්ස් කීපයක් මිලදී ගත්තලු. ඊටපස්සෙ මෑන්ස් කළේ මාලු මාකට් එක පැත්තෙ සංචාරයක් දාපු එක.

මාලුවෙක් කපන එක මහ වැඩක් නෙවෙයි
බලයොයි, කෙළවල්ලොයි තමයි වැඩිපුර ඉන්නෙ
මහා පරිමාණයෙන් මාලු කැපීම


මෝල්ලන්තෙ මාලු ගැනනං ඉතිං කතා කරලා වැඩක් නෑ. ඉන්න ඔක්කොම මාලු ෆුල් ෆ්‍රෙෂ් පිට තමයි ඉන්නේ. මුහුදෙන් අරගෙන එන මාලු කෙලින්ම යන්නේ මාකට් එකට. අතරමැදියෝ නැහැ. හාල්මැස්සෝ එහෙමනං පණපිටින් විකුණන්නේ. ඒ වගේම ලංකාවේ වගේ මාලුන්ගෙ අස් කොන් කන සිරිතක් එහේ නැහැ. මෝල් වැසියෝ කන්නෙ මාලුන්ගෙ හොඳ මස් තියන හරිය විතරයි.

හාල්මැස්සන්ට තවමත් පණ තියෙනවා
මාලු මාකට් එකට එහා පැත්තෙන් තියෙන්නෙ කරවල මාකට් එක. කරවල මාකට් එකට ගිය පුරුපුරුට දැනුනෙ ගෙදර ගියා වගේ. මොකද කරවල මාකට් එකේ ලංකාවේ වෙළෙන්දෝ නැති වුණත් ඔක්කොම බිස්නස් කෙරෙන්නේ සිංහල මීඩියම් එකෙන්.  පස්සේ හොයලා බැලින්නං ආරංචි වුණේ මුලු ලෝකෙන්ම කරවල කන්නේ ලංකාවෙ මිනිස්සු විතරයි කියලා. මේ කතාවෙ ඇත්ත නැත්තනං හැබැයි පුරුපුරු දන්නෙ නැහැ.

සිංහල තමයි කරවල මාකට් එකේ පාවිච්චි වෙන භාෂාව
ඉස්තරම් කරවල
සිංහලෙන් කරවල විකුණන බංග්ලාදේශ ජාතිකයෙක්
අව්වේ වෙළපු තෝර කරවල
කොහොමහරි ඉතිං තමන්ගෙ රාජකාරි ඉවර වෙච්ච හින්දා පූසා පහුවදාම ආපහු ලංකාවට ආවලු. මෑන්ස්ගෙ යාලුවොනං කිව්වේ පුරුපුරු හිටියට වඩා දෙගුණයක් විතර කලු වෙලයි කියලා. ඒ කතාවනං ඇත්ත තමයි. මොකද මෝල්ලන්තය ලංකාවටත් වඩා සමකයට කිට්ටු හින්දා එහෙට වැටෙන අව්ව ගොඩක් සැරයි.

අන්තිමේදි ඉතිං පුරුපුරුට පුලුවන් වුණාලු තමන්ට පැවරිච්ච රාජකාරිය හරියට ඉෂ්ට කරන්න. දැන් ඉතිං වැප්නි සාන්ත තුමා තමයි තීරණය කරන්න ඕනෙ මෝල්ලන්තෙට යනවද නැද්ද කියලා.

ප.ලි - මෙම කතාවේ අඩංගු ඇතැම් කරුණු සාවද්‍ය වේ.